Alexander Klöpping

En dan noemt hij dus meerdere categorieën waarin zijn technologie ingezet kan worden op een manier waar hij het niet mee eens is. Daar horen dus biowapens en autoritaire regimes bij. Maar als ik jou goed begrijp, is het de optelsom van alle gebieden

waar er potentieel is voor misbruik... wat je zo doet duizelen. En dat is wat je bedoelt met... door het oog van de naald kruipen. Er zijn heel veel manieren... waarop dit allemaal... Je hoeft er maar één... mis te gaan. Je zou kunnen zeggen...

Het derde thema bijvoorbeeld is arbeid en economie. Daar gaat hij heel lang op in, want hij ziet natuurlijk aan data waar het voor ingezet wordt, et cetera. In welke sectoren het veel wordt ingezet, bedoel je? Ja, en hij... Ik bedoel, een van de kritieken op dit stuk, een van de vele kritieken op dit stuk is...

Hij extrapoleert van wat hij ziet binnen zijn eigen bedrijf naar alle andere kenniswerkbedrijven. 90% van mijn mensen doen alles nog alleen maar met AI. Wij zijn de kanarie in de kolenmijn. Alle bedrijven zoals Entropic die werken met nullen en enen en getallen en tekst gaan ditzelfde meemaken. Ik heb het hier al meegemaakt.

Dus dit geeft hem ook wel een soort, maar de kritiek is, klopt dat eigenlijk wel? Want hij heeft een deel van zijn paniek zit in, ik zie hoe onze modellen nu al ingezet worden. Ik weet wat onze modellen die we intern hebben al kunnen. Ik weet wat we allemaal aan het tegenhouden zijn. En ik weet wat er met mijn eigen bedrijf gebeurt sinds de laatste zes maanden. Als ik die dan allemaal optel, schrijf ik deze essay als een zeer bezorgde burger.

Maar daar zitten dus best wel wat flinke aannames in. En de grootste aanname is dat je kunt extrapoleren vanuit Entropic naar alle andere kennisbedrijven. Dat heeft een veel gehoorde kritiek, zeker vanuit economen.

Hij haalt aan dat hij zegt, er is al zo'n groot verschil tussen arm en rijk, gewoon in data zeg maar, vooral in de US. Dat is al een trend die niet zo prettig is. En er is ook nog eens, dit haalt hij specifiek aan, een ongelofelijke cynisme en nihilisme ontstaan rondom filantropie.

Dat het allemaal onzin is en dat het geld toch ergens anders verdwijnt. Waarin hij dan een oproep doet en zegt, ik geef 80% al weg. Al mijn personeel die dat ook doet, verdubbel ik hun dingen, et cetera, et cetera, et cetera. Er zitten best wel wat soort van super hoog over bizarre scenario's in die lezen als science fiction. En vervolgens, dit zijn de voorbeelden en vervolgens, dit is wat we kunnen doen. Dat is ook wel prettig, dat hij soort voorbeelden aanhaalt van hoe zouden we dit anders kunnen doen.

Terugkomen op wat jij tegen mij zei. Oog van de naald. Het is alsof we met elkaar... in een vliegtuig stappen... waar we gaan vliegen... naar de andere kant van de oceaan. En dat de uitvinder van het vliegtuig... die hem ook nog eens bestuurt... de cabine binnenloopt en zegt... er moeten veertien dingen... goed gaan. Alle veertien. Anders komen we niet aan de overkant.

En ja, het deed mij eigenlijk wat je kunt zeggen. Je bent een angstige jongen. Je zit te veel op risico's. Fair. Dat is ook wel een beetje hoe mijn brein me ook best wel toegeeft. Dus ik lees dit document anders dan een optimist. Ik ben trouwens nog langer termijn optimist. Als we door het oog van de naald komen. Ik ben het eigenlijk daar best wel met hem eens. Dan zie ik inderdaad na onze puberteit... een wereld vormen waarin ziektes genezen kunnen worden. Mensen ouder kunnen worden.

Noem alle schattige utopische denkbeelden ook maar op, maar ik ben het er ook mee eens, of in ieder geval dat is waar ik nu sta, is dat er echt heel veel goed moet gaan, willen wij daar daadwerkelijk komen.

Ja, dat niet één van die dingen. Dus als je een dictatuur gebruikt als voorbeeld, laten we de Verenigde Staten van Amerika even als praktisch voorbeeld nemen daarvan, dan is het niet ondenkbaar dat in een wereld waarin alle middelen uit de kast getrokken worden om illegale immigranten op te pakken, dat...

dat er allerlei meer mogelijkheden nu zijn... dan dat er vijf of tien jaar geleden waren... en dat de regering Trump die ook zou willen inzetten. Dat is niet ondenkbaar. Ik haal vaak het beeld aan bij mensen dat ik zeg... er vallen op dit moment allemaal toverstokken uit de lucht... in de hele wereld. Sommige mensen wat meer, sommige mensen wat minder. Toverstokken waarmee iedereen bizarre superkrachten krijgt...

En die toverstokken komen ook dus letterlijk in de handen van iedereen. Waar ook mensen bij zitten die eigenlijk dingen wilden die ze nooit konden. Maar mensen bij zitten die... Ja, eigenlijk wat ik nu zeg gewoon. En dat het nu toverstokken aan het regenen is...

Als het allemaal geland is... iedereen heeft zijn stokje. Iedereen weet hoe hij met het stokje om moet gaan. We hebben met elkaar afspraken gemaakt over wat je wel of niet doet. Etcetera, zeg maar. Na die eerste impact... van iedereen heeft ineens... Ik wil nog even zeggen...

Voor de mensen die luisteren en zeggen... helemaal niet iedereen krijgt dat stokje. Klopt. Sommige stokjes zijn veel kleiner. Op sommige plekjes landen niet eens stokjes. Wil ik even gezegd hebben. Maar het zijn er veel tegelijk. En veel mensen op de wereld krijgen die stokjes nu in handen. Zo moet ik het even zeggen. En die shock als het ware... die technology shock voor de samenlevingen wereldwijd...

Is tot nu toe, als je terugkijkt in de geschiedenis, als het gaat om het feit dat het pistool werd uitgevonden, of de boekdrukkunst, als een typische technologiegeschiedenis, die dingen deden een disruptie.

Het spel, de kaarten werden opnieuw gedeeld als het ware. Dat is iedere keer met grote technologische uitvindingen gebeurd. En dan daarna zijn er periodes van rust waarin we met elkaar een manier hebben gevonden om met die nieuwe technische realiteit om te gaan. En we zitten nu weer in een moment, letterlijk terwijl wij met elkaar zitten te praten nu...

dat er zo'n ongelofelijke opschudding is... van alle balansen die we hebben en hadden.

En dat maakt het gewoon een bizar iets... dat je misschien naïef zou willen zeggen... maar waarom bouwen we het dan? En stop er dan mee? En zet het dan uit? Het debat van twee jaar geleden met de pauzeknop... waar we inmiddels al ver voorbij zijn. Ja, die Pandora's Doos lijkt toch gewoon open. En nu zitten we ermee. Ja.