Alexander

Ik zei, hoezo tuurlijk werkt die link thuis ook? Weet je wat? En dan stond ik daar helemaal frustreerd van. Weet je wat er voor nodig is aan info? Weet je hoe bizar het is dat die link thuis ook werkt? Nou ja, dat soort dingen. Dus ik wil even empathie voor jouw frustratie. Dat hier iets heel groots gebeurt. Wat gewoon helaas door aan de ene kant van de mensen niet serieus genomen wordt. Omdat het hun eigen werk is. En ze zeggen, joh, dit is nog maar 3% van wat er moet gebeuren. En de rest van de samenleving zoiets heeft. Oh, was het niet al zo makkelijk dan?

Dat is iets. Computers zijn toch magisch. Die kunnen toch alles. Ja, je valt een beetje tussen wallen. Met je revolutie. Maar we kunnen dan natuurlijk beter de vraag stellen. Wanneer gaat een van deze twee groepen het wel serieuzer nemen? Is denk ik als jij komt tot...

voor de nitwits, om even jouw term te gebruiken, de niet-programmeurs, tot toepassingen die zij meteen als waardevol zien. Misschien is het met al aspect het hele leuke spelletje wat je beschrijft. Dat doet het nog niet zo heel erg voor hun. Totdat je zegt, joh, je hebt een bloedinsulinemeter. Ik heb een dashboardje voor je gemaakt voor jouw specifieke situatie met je suikerziekte. En dat zou je zeggen, waar kan ik dat dashboardje kopen? Of...

Dat heb ik zelf gemaakt. Je moet even iets te pakken krijgen. Wat frictie heeft in iemand anders leven. En voor die groep snops. Zo noem ik mezelf dan maar even. Daar zit een stukje coping in. We voelen ons bedreigd. Ik praat even voor mezelf. Ik voel me dan bedreigd. Want dan kom jij met je one shot. Wat krijgen we nou? Wat kan jij morgen? Wat kan je over een week?

Het is ook een stukje, ja, ik denk niet meer bewustzijn van hoe gaaf het is wat je eigenlijk zelf kan. Je bent gewend dat je kan toveren op die manier. Dat doe je al jaren. En dan zeg je, kijk, ik kan ook een beetje toveren. Ik heb een grote truc gekocht bij de Intertoys. Hartstikke leuk, Alexander. Ja.

You do you. Terwijl dat is eigenlijk nog steeds gewoon heel groot. Want er is eigenlijk iets doorbroken daar. Je bent gegaan van... Ik moest anderen mijn ideeën uitleggen. Ik moest een AI mijn ideeën uitleggen. En daarna kon ik het gewoon aan mijn dochter laten zien. En daar zaten jullie helemaal niet meer tussen. Ja.

Jij hebt eerder in een aflevering, hebben wij het gehad over programmeren met AI. En toen begon ik uit te leggen wat mijn prompt was. En toen zei jij heel snel, waarom zit je al die opinionated, waarom ben je dat ding zo ontzettend aan het sturen? Je zegt precies welke stenen die moet gebruiken, welk metselwerk, hoe die moet rijden. Zoals een typische man in een ruzie, je vertelt de oplossing voor het probleem in plaats van dat je gewoon het luisteren bent.

Ja, precies. Ik was echt heel erg aan het oplossen al. En met jouw spelletje, om het even concreet te maken, zou ik dan nu zeggen van... Ja, gebruik maar SQLite. Locale database of local browser storage. Whatever. Ik heb allemaal technische... Je gaat allemaal allerlei dingen gewoon sturen. Maar het grappige is dat eigenlijk doe jij dat nu ook. We kunnen even uitzoomen. Door jou ben ik me bewust geworden...

Ik praat dus met dat ding. Met allemaal oplossingen erin al. Er is geen ruimte voor creativiteit in mijn prompt. Ik wil eigenlijk gewoon dat je voor me gaat programmeren nu. En ik heb eigenlijk het hele idee al klaar. Jij legt het concept van het spel uit. Je geeft een thema eraan. Je geeft een look en feel. Alles zit er al op. Heb je ook al helemaal ingevuld. Je had ook kunnen zeggen...

Ik vind, ja, jezus. Je hebt toch een toverstaf gekregen? Ja. Het is gewoon bizar. Dat wil ik even zeggen. En ik hoop dat dit enthousiast is voor de mensen. Download fucking Cursor en ga het proberen. Dat is maar wat ik wil zeggen. En ik wou nog heel even toevoegen dat in die discussie die wij nu hebben. Jij doet een prompt, ik doe een prompt. In mijn prompt zit veel meer techniek. In jouw prompt zitten allemaal oplossingen al. Je kan nog een niveau uitzoomen. En dit zie ik dus nu echt heel grappig om mee te maken.

Ik heb in het onderwijs gewerkt... en in het onderwijs is alles al weggeabstraheerd... op tien lagen hoog. Dus je moet je voorstellen... als jij een les geeft... over een bepaald specifiek onderwerp. Je gaat een les... een presentatie maken met Apple Keynote. Maar over welke competentie hebben we het dan eigenlijk...

over jezelf presenteren, toch? En dan gaan we nog verder uitzoomen... is het niet eigenlijk communicatieskills? Zie je even hoe je iedere keer kan uitzoomen... van de specifieke tool, keynote... en de specifieke deliverable, een presentatie? Maar wat je eigenlijk volgens mij wil weten is... waarom maakt een student eigenlijk een keynote? Die wil namelijk iets overbrengen...

Dus het gaat over communiceren en een verhaal overbrengen. En dan ga je dus in je competentieprofiel... waarin je een student beschrijft... en een student kan meten of het goed gaat. Staat niet, kan met keynote een presentatie maken. Nee, daar staat, kan zichzelf of haarzelf presenteren. In welke vorm? Nou...

In het prompten merk ik dus nu ook dat al die documenten die er nu liggen, wat eigenlijk geschreven abstracte specificaties zijn van wat onderwijs zou moeten zijn, wat software zou moeten doen, die over het algemeen door mij, door iemand in de praktijk, altijd als heel stoffig en abstract en leem zijn gezien. Ja, je hebt dan opeens een uitstekende prompt. You got it. Ja.

Dus nu kunnen we ineens die kasten weer open met die super ver weg geabstraeerde, waar al die onderwijskundige theoretici over zeiden. Ja, maar onderwijs gaat over veel meer. Dus ik had het zo, boeien, neem, laat mij gewoon mijn lesje geven. Ja, wat gaan we doen? Ja, en nu kan ik hun mailen. Kom hier, want jullie hebben echt een awesome prompt geschreven, waar zo min mogelijk kruiden in zit, maar zoveel mogelijk de omschrijving van het effect van het eten. En niet wat erin moet. Laat die AI maar verzinnen of het India's wordt of Mexicaans. Ja.

Interessant. Ik vind het ook leuk... want ik praat ook veel met softwareontwikkelaars... dat ik zeg van... we moeten veel meer weer specs gaan schrijven. Dus dat zijn alleen maar... wat kan deze software? First principles. Altijd de first principles. Dus ik vind eigenlijk jouw prompt... nog wel iets...

Want dit is ongeveer hoe de laatste twee weken zijn gegaan in mijn leven. Ik spreek dan mensen rondom AI. Dat doe ik wel eens. En dan is het verschillende levels. Ik speel er wel eens mee. Ik heb plus of ik heb klat. Al dat soort dingen. Dan kan ik een beetje inschatten hoe diep zit je erin. En heb ik nu ongeveer aan vier mensen de laatste twee weken gezegd. Oké, als je de middelen hebt.

ga even een maandje voor die deep research. Ja, 200 euro. Dat is echt wel geld. Maar ik weet dan wat die mensen voor werk doen. Ik denk dat jij hem zelfs in je werk wel terug kan krijgen... als je hem in een uurtje factuurtje gaat omzetten. Dan heb ik ze vaak als een soort salesman voor ZGPT overtuigd. En dan krijg ik eigenlijk binnen een paar uur...

Holy shit. Ja, ja, ja. Dat is het enige wat ik krijg. Ja, ja, ja. Dat is zo. De holy shit. Het is gewoon het... God is kenbaar. Ik heb niemand gehad die zei... Nou, valt toch een beetje tegen. En dan zeggen ze van... Yo, superleuk om te zien. Ik heb mijn eigen PhD geprobeerd. Of ik heb mijn eigen laatste onderzoek geprobeerd. Of mijn stageopdracht. Ik ben ook trots op mezelf. Want er zitten een paar dingen niet in. Maar ik zie ook wel in... En anders zei ik het tegen ze...

Besef je even, dit is allemaal publiek beschikbare data op internet. Zeker als jij wetenschappelijk bezig bent, besef je even wat er zou gebeuren als dit ding toegang heeft tot research papers. Want die heeft nu alleen maar toegang tot publieke research papers. Dus het is grotendeels nog een dataprobleem. Maar het kwartje landt eigenlijk bij iedereen zo. Dit is wel even weer wat anders, man.