Anastazja

I czasem pocieszycielem, że tak powiem, w jednym też się zdarza. Tak, tacy ludzie to złoto, naprawdę. Ale twoja praca nie ograniczała się tylko do pisania, czy nie? Oczywiście, że nie. Ja bardziej nawet powiedziałbym, lubię być dziennikarzem gadającym niż piszącym. Jeździłeś na różne wydarzenia. Tak. Budki komentatorskie.

No i zapewne na początku swojego tam stażu czy tam pracy stosowałeś się do tego. Wiesz co, stażu się stosowałem, pracy już mniej. Ale zauważasz różnicę między tym, jak było na początku, jak zaczynałeś pracować, a teraz?

to poznaje takiego człowieka pod kątem ludzkim, co mu wchodzi, co mu nie wchodzi, czy ma problem z dotykiem, czy go nie ma, czy ma problem z rękami, czy ich nie ma, prawda? To jest tak kluczowe, że przede wszystkim poznajesz tych wszystkich ludzi pod kątem ludzkim. Ja jeszcze jako niespełna dziennikarka utożsamiam się z tym, co mówisz, bo ludzie są ciekawi, uważam. Każdy jest inny, każdy jest jakiś tam warty uwagi. Wróćmy jeszcze teraz do tego sportu. Komu kibicujesz?

Także po więcej informacji zapraszamy albo do Tyflopunktu, albo udać się na stronę, albo do Mateusza. A jak nie odbiera, to znaczy, że gdzieś jedzie, jest w delegacji, ale to wystarczy napisać i na pewno się do Was odezwie. Od razu odpisuje, jak tylko wsiądę w środek lokomocji, wiem, że jest dużo przystanków, to odpisuje od razu. Więc na pewno się doczekacie.

a co twoim zdaniem warto by było wprowadzić, ulepszyć żeby ludziom żyło się lepiej

Witajcie kochani, ja nazywam się Anastazja, a to jest podcast pod jednym niebem. A w dzisiejszym odcinku poznamy świat niewidziany, dowiemy się w jakim miejscu można stać się osobą niewidomą i czy właściwie można nie chcieć przywrócenia wzroku, jeśli się go już straciło? Na te i inne pytania w dzisiejszym odcinku. Jesteście gotowi? No to zaczynamy!

Dzień dobry, witajcie kochani, ja nazywam się Anastazja, a to jest podcast pod jednym niebem. A co w dzisiejszym odcinku? Dzisiaj poznamy artystyczną duszę, która mimo swojego młodego wieku wiele już przeżyła i wiele inicjatyw się zaangażowała. Jej życie to pogoń za szczęściem oraz za chęcią pomóc innym. Jesteście gotowi? No to zaczynamy!

No ja też myślę, że w młodości to wiadomo, człowiek jeszcze nie wie, więc tak robi coś, żeby po prostu pójść dalej i namyślić się nad tym, co właściwie, czego właściwie szuka. No dobra, no ale nie ta realizacja, no to co dalej było? Studia? Studia i tak właściwie to jest też dość ciekawe, że ja już w połowie drugiej klasy technikum wiedziałam, na jakie ja studia pójdę i to był...

I sama specyfika wiedzy, która jest nam przekazywana, jest dość charakterystyczna i inna niż często bywa na pozostałych kierunkach, że tak powiem. Język polski jest pięknym językiem i jako Polacy powinniśmy, myślę, dbać o niego bardzo. Ale jak myślisz, czy to społeczeństwo właśnie dba o ten język, czy raczej się od tego odchodzi? Jak to wygląda według Ciebie obecnie?

Dobra, to teraz przejdźmy do nieco luźniejszego tematu. Jak dla kogo? Powiedz nam proszę, co lubisz robić w wolnym czasie, o ile takowy posiadasz. Posiadasz czy nie?

Prowadzimy spotkania z romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski pod kątem przygotowania do części testu historyczno-literackiego na maturze 2026. Jeśli nas słuchają jacyś maturzyści, to polecamy panią Wiktorię. Ja tutaj mogę potwierdzić, że bardzo zaufana osoba. To ja? I podjęłaś się tego podczas pisania pracy magisterskiej. Czy to nie za dużo przypadkiem?

że czym mam mniej czasu, tym mam więcej czasu, możemy to moje moc to uznać i o tym przypominać. Czas się zawsze znajdzie, uważam. No tak, wystarczy dobra organizacja. Albo dwie godziny krócej spać w ciągu doby. Ale tego nie polecamy oczywiście. Nie, tego nie polecamy. Dobra, ja też tak robię, ale... Wiem, że bardzo chciałabyś przejść do kolejnych aktywności, ale jeszcze zatrzymajmy się na tym harcerstwie, bo to jest ciekawy temat, ja myślę.

Ty masz na to pogląd z dwóch stron, jako harcerz i jako drużynowa, instruktor. Powiedz tak pokrótce, od którego roku życia jesteś w harcerstwie, jak to wygląda? Bardzo pokrótce. Jasne, już mówię, jak prosisz.

U Ciebie to widać, u Ciebie to jest. Chwal mnie dalej. Robicie autoreklamę, słuchaj. Dawaj, słuchaj, czekam. Ja myślałam, że do tego wszystkiego jeszcze wchodzi jakiś chrzest żółtodzioba. No tak, no tak, pierwszy raz jedziesz. Ja już na obozach byłam kilkunastu, więc mój chrzest był, powiem Ci, w 2011 roku, więc całkiem dawno. Dla tych, co nie wiedzą, chrzest żółtodzioba to jest takie, że w nocy po prostu przechodzicie przez męczarnię, straszydła i inne takie ognie i...

Próbowałam kiedyś Anastazję wkręcić w harcerstwo, bo jeśli jeszcze się nie zorientowaliście, trochę się znamy, ale średnio mi to wyszło. Byłam harcerką, byłam i chyba nawet byłam zastępowana? Nie. Ale nic więcej, także słuchajcie, ja mam powołanie do mikrofonu. Nie wiem, czy to powinnam mówić, no wyjdę teraz na chwili pięty, ale...

Tak, tak, były takie rzeczy, ale... No i ja byłam harcerką, aczkolwiek nic więcej, moja droga się na tym skończyła, że... Wiem. Parę lat... Wiem. Wiesz, po przy tym byłaś. I nawet chodziłam chyba na zbiórki do Ciebie, nie? Chodziłaś, ale to było w drużynie wędrowniczej, czyli jak byłyśmy obie w szkole średniej. Boże, byłam wtedy młoda, piękna. Ja już młoda nie byłam, ale piękna tak. To tak podsumowując to całe harcerstwo, powiedz jeszcze, jakie wartości są ważne?

Dobrze, bardzo ciekawie brzmi ta przygoda zwana harcerstwem, ale może przejdźmy już dalej, kontynuujmy te Twoje aktywności dodatkowe. Tak, powiedzieliśmy o harcerstwie, powiedzieliśmy o kole naukowym, co jeszcze? Taka praca, ale nie do końca praca, zajęcie dodatkowe, ale bardziej w sumie właśnie z pasji, żeby się dało krzywdę.

U mnie tak samo. Ale mam wannę, więc nawet pod prysznicem nie pośpiewam. To przykro, to łączymy się w bólu. To przejdźmy teraz do rzeczy, które przychodzą Ci łatwiej. Co masz na myśli? Bo teraz nie rozumiem. Czekaj. O co Ty mnie chcesz zapytać, baby? O miłość!

Drodzy słuchacze, jeśli wejdziecie na Instagrama Wiktorii, to 99,9% jej relacji to jest właśnie koło. Bo ja nic innego w życiu nie robię. Ja śpię, pracuję, jem i trenuję. To co mam wstawić? Nie wiem. Zaorany.

Ograniczenia są tylko w głowie. No nie, no wiesz co, w oczach też. Wiesz, powiedziałaś dokładnie to, co ja powiedziałam na odcinku wprowadzającym do swojego podcastu, to znaczy ja też nie lubię jak świat się kręci wokół tego. Nie, że się tego wstydzę, po prostu trzeba żyć pełnią życia. Tak.