Anja Daems
👤 SpeakerAppearances Over Time
Podcast Appearances
Vind je favoriete podcast op VRT Max. Goed nieuws, want het is crocusvakantie. En zelfs nu hoef je je favoriete podcast niet te missen. Die vakantie is ook goed nieuws, denk ik, voor alle kinderen en leerkrachten die heel even op adem kunnen komen. Want dat is misschien ook wel eens nodig. En toeval bestaat niet, zeggen ze. Want net daar gaat de vraag van Anja Daams vandaag over.
Nu, die andere bedrading kan er ook wel voor zorgen dat studeren best wel een uitdaging kan zijn. Dat is zeer euforisch uitgedrukt, wat je nu zegt. Of eufemistisch, toch? Maar daar gaan we het straks zeker nog dieper over hebben. Maar ook bij leerkrachten, denk ik, kan dat wel een uitdaging zijn. Als je zo...
We hebben jou gevraagd waarover je het wil hebben in de podcast. En je hebt aangegeven dat je ook wel merkt dat leerkrachten bang zijn om iets voor te zeggen of te doen. En dat je ook omgekeerd dat vraagt. Niet alleen hoe kan de leerkracht een ondersteuning zijn, maar hoe kunnen we als ouders misschien ook wel een ondersteuning zijn. En dus de centrale vraag is, hoe kunnen we zo goed mogelijk samenwerken, denk ik. Voilà, dat is het. Hoe kunnen ouders en leerkrachten samenwerken om die schoolcarrière, hoe vroeg dan ook...
tot een goed einde te brengen voor die kinderen samen. Ik ga straks ook vragen aan een echte ervaringsdeskundige en experte ter zake. Iemand die elke dag voor de klas staat. Ik wou hier liever geen psycholoog of iemand anders bij, maar iemand die het echt dagelijks aan de lijve ondervindt. Maar eerst, Anja, je bent ook op jouw domein ervaringsdeskundige door...
Mogen we weten wat voor draadjes dat er anders liggen bij? Absoluut. Omdat wij daar ook nooit een probleem van hebben gemaakt. En zij ook niet. Het wordt wel, en dat frappeert mij dan, het leer stoornissen. Het is niet omdat het niet past in het huidig systeem, of dat het niet misschien de norm is, dat het een stoornis is. Nee, dat is waar.
Maar in het onderwijs word je geconfronteerd met het feit, als ouder en als kind zelf, dat je niet mainstream bent of dat je niet de norm bent. En dat er nu wel eenmaal bepaalde zaken op een bepaalde manier moeten lopen en dat die voor jou misschien wat moeilijker zijn. Ja, dat is waar. En dan word je dan ook voor gestraft als je niet mee kan, terwijl je slim genoeg bent.
Maar als het gewoon op een iets andere manier aan jou uitgelegd kan worden... of je mag een bepaald hulpmiddel gebruiken, dan ben je even goed. Nu pleit ik een beetje voor de scholen, want er is al veel. Zulke kinderen hebben voorleessoftware, ze mogen op een computer werken. Dus er is al echt veel.
V-E-S. Ja, oké. En wat is dat nu samen? Raam, zei hij dan. Ik verzin u maar zoiets. Ik dacht, dat kan niet. Die is mij aan het pesten. Die wil niet naar school. En op den duur dan. Ik werd zot. Dat vraagt me ook af. Want ik verlies soms echt eens mijn geduld. Absoluut. En ik voel me dan zo'n slechte moeder. En gelukkig zitten er ook enorm veel leerkrachten met een warm hart die echt gewoon ook...
Ik heb gewoon die tekst gekopieerd en aan een leerkracht gaan geven op het einde van het jaar met de tekst bedankt om mijn kind te zien. Dat is de essentie. Dat is waar je als ouder zo dankbaar voor bent. Het is bij deze aan alle leerkrachten merci om voor onze kinderen te zorgen. Had jij vroeger zo iemand?
Ik had in het tweede leerjaar juf Lilian, een hele warme vrouw. Ik was echt een stil en verlegen kind en die zag mij wel. Ondanks dat ik verlegen was, zag die wel dat er iets in zat. Ik voelde mij zo veilig bij haar. Ik heb ze een keer onderweg gedaan om haar te bedanken. We woonden vroeger een beetje in een bos.
En onderweg zo allemaal bloemetjes geplukt, dacht ik. Maar dat was eigenlijk een nest onkruid dat ik niet had. En daar zaten bladluizen op. Maar ik heb dat gegeven aan haar. En natuurlijk zag die dat dat een bussel onkruid was. Maar die was zo blij en die zei zo... Oh, merci, dat is superlief van jou. En ik voelde me echt zo gezien. Nu ja, de job van leerkracht is er ook niet makkelijker op geworden. Doorheen de jaren rechtszaken en wat weet ik nog allemaal...
Ik heb de vraag ook eens gesteld op mijn Instagram. Er kwam heel wat reactie op, ook van Geert van de Wijngaard. Zowel ouders als leerkrachten, zegt hij, maken minder tijd voor de essentie van het leerproces van de kids. Want we zijn allemaal druk, druk, druk met overleven.
En een oudercontact, dat dat zo af en toe een keer gebeurt, dat is dan tien minuutjes, en daarop moeten we dan allemaal mee zijn met hoe het met dat kind is. Maar zouden we niet moeten investeren in een oudercontact dat langer duurt, dat misschien regelmatiger duurt, gebeurt dan nu zo, die tien minuutjes? Maar dan denk ik weer, wanneer gaan die leerkrachten dat nog doen? Ja, dat is waar. We moeten misschien inderdaad thuis onze kinderen...
De verantwoordelijkheid ligt bij de tweede kampen. Leerkrachten hebben ook schrik om nog iets te zeggen tegen kinderen. Of een opmerking te geven. Want er komt direct een megaklets terug van de ouders. Hoe was dat in je tijd? Wat op school gezegd werd, was wet.
Ja, en daar kwam je niet tussen. Dat is nooit ter sprake gekomen om de leerkrachten in vraag te stellen. Nee, nee. Hoe kunnen ouders en leerkrachten nu eigenlijk beter gaan samenwerken om die schoolcarrière tot een goed einde te brengen? Dat was eigenlijk de centrale vraag. Daar hebben we al even over gebabbeld, maar ik stel voor dat we er een expert ter zaken bij halen. Graag. Iemand die er dagelijks mee te maken heeft.
Daisy de Meijer, merci om erbij te zijn. Dank je dat ik mocht komen. Ja, nee, ik vind het fantastisch. Iemand die dagelijks in dat onderwijs staat. Die dus als geen ander weet hoe het is. The Other Side, jij bent al tien jaar leerkracht? Ja, ik ben tiende schooljaar bezig, ja. En wat geef je waar? Ik geef katholieke godsdienst en mens en samenleving in het Sint-Josef-instituut in Essen. En aan welke klasse geef jij dan les? Van het eerste tot het vijfde middelbaar. Dus ik doe...
Nu, Daisy, we hebben het er al over gehad, over de verantwoordelijkheid van de leerkracht, maar ook van de ouders. En hoe kunnen we die krachten zoveel mogelijk gaan bundelen? Ik denk dat dat the only way up is. Maar de job van leerkracht, dat is een hot topic tegenwoordig. Ja, daar wordt veel over geschreven en verteld. Mensen zijn van mening dat ze...
En dat was één team, je kind verder willen brengen. Maar ja, soms heb ik wel het gevoel dat het vroeger misschien wat minder ingewikkeld was. We hebben het er al over gehad. Ja, wat er op school gebeurde, dat was gewoon zo punt. En als ouder moest je daar niet te veel beginnen overzagen. Maar gewoon, dat was zo punt. Je geloofde de leerkracht en...
En over de diversiteit die je tegenwoordig in je klassen wellicht ook zult hebben, Daisy. Kinderen met andere bedradingen bij elkaar. Doe het maar dan als leerkracht. Hoe is dat? Dat is heel moeilijk, maar hoe langer ik daarover nadenk... Eigenlijk is dat heel raar dat wij...
Dat zorgt er dan wel voor dat andere leerlingen weer minder tijd hebben, want er zijn er nog 26 anderen die ook aandacht nodig hebben. Dat is een super moeilijke spreidstand. Ik denk dat als leerkracht, je wilt voor elk kind zo goed mogelijk doen, dat het ook heel lastig is om te merken dat je nu eenmaal moet voortdoen en dat je dus niet eigenlijk helemaal kunt doen wat je zou willen doen voor...