Arend Jan Boekestijn

Er zijn voorgesprekken geweest waar je net op gedoeld hebt... met Kushner en Witkoff en met de Oekraïners. Maar dat ging veel meer over economische zaken. Over hoe ga je het land verder opbouwen. Onze zijn daarvoor nodig. Dus niks over terrein, daar ging het niet over.

Maar dat is meer hoop dan dat het echt gaat gebeuren. Wat interessant is, is dat er steeds meer berichten komen... van waarom nu eigenlijk de Russen aan het vertragen zijn met die onderhandelingen. Natuurlijk komt dat omdat ze proberen Trump aan hun kant te krijgen... zodat Trump gedwongen wordt om eigenlijk druk op Zelensky uit te oefenen... waardoor hij de rest van de Donbass eigenlijk...

zonder dat er om wordt gevochten, moet overdragen aan Rusland. Maar daar komt nu ook in toenemende mate bij... dat zolang die onderhandelingen plaatsvinden... het risico ook niet groot is dat Trump boos wordt. En bijvoorbeeld de kruisraketten...

de Tomahawk-huisraketten vrijgeeft voor verscheping naar Oekraïne. En daar zijn de Amerikanen erg bang voor. En dat geldt vermoedelijk ook voor de Taurus, voor dat Duitse systeem. Dus zolang er maar onderhandeld wordt en zolang er maar gesproken wordt... ook al gebeurt er helemaal niks, dan wordt het heel erg lastig... om op dat gebied nieuwe stappen te ondernemen.

Maar de suggestie is dat als er een staak te vuren is... dat als een soort onderdeel van de veiligheidsgarantie... Oekraïne van dat soort lange afstandswapens wordt voorzien? Nou nee, niet als onderdeel van de veiligheidsgarantie... maar als bijvoorbeeld onderhandelingen totaal mislukken... en Trump wordt boos, dan wel. Over die veiligheidsgarantie, dat is ook echt interessant wat daar gebeurt. Dus je weet, the coalition of the willing...

Die moet dan een troepenmacht op de been brengen. Er wordt gezegd, gefluisterd, dat dat een relatief kleine troepenmacht is... van 20.000 soldaten. Dat verdampt natuurlijk aan dat enorme front van 1300 kilometer. Dus dat is niet zoveel. Maar wat je nu ziet, is dat er een discussie is ontstaan...

wat is kennelijk uitgelekt naar buiten... dat een aantal van die landen van de coalition op de willing zegt... ja, die troepenmacht is wel erg klein, dat is enorm risicovol. De Russen hebben per herhaling gezegd... dat de troepenmacht een legitiem doelwit is. En dat is natuurlijk in de ogen van Rusland ook zo. Daar hoef je niet echt aan te twijfelen.

En zij zeggen nu, ja, als we daar naar binnen gaan... dan moeten we wel de expliciete toestemming hebben van Poetin. Nou ja, jongens, als je dus op die manier aan het redeneren bent... dan komt er natuurlijk nooit een veiligheidsgarantie. Je zou kunnen zeggen, het had natuurlijk altijd onderdeel moeten zijn... van een staakt-het-vuren-regeling. Dus dan moet je daar sowieso over overleggen met de Russen.

Ja, maar een expliciete toestemming van Poetin is wat anders... dan overleggen en het als onderdeel van een pakket te zien. Want Poetin gaat natuurlijk zeggen, dat wil ik niet.

Sorry, jongen. Oké, dan staat er dus gewoon alleen voor. Nou ja, als het zo doorgaat zou dat dus kunnen. Maar weet je, we hebben, Arjan, zo vaak gesproken over die veiligheidsgaranties. Ja, weet je, als je troepenmachten daarin gaat brengen van 20.000 militairen... die wordt getest, dan kun je maar twee dingen doen. Of je kunt doorescaleren. Dat betekent dat je enorme troepenmachten naar binnen moet brengen.

En dan zou je dus ook de Amerikaanse garanties in werken moeten stellen. Wat dan zou moeten volgens uitgelekte afspraken. Maar goed, we weten niet eens of dat allemaal waar is. En zo niet, dan moet je gewoon alles terugtrekken. En dan heb je verloren.

Dus dat zou ook kunnen verklaren de draai van Orbán. Als dat allemaal niet zo makkelijk te herstellen is... dan moet hij het via een andere route doen. Ja, maar er is denk ik enorme druk op Orbán uitgeoefend, ook vanuit Europa. Van, hou op met dit gezeur. En hij heeft nu erkend dat er dus ook problemen zijn ontstaan door zijn opstelling. Nou ja, voor wat het waard is. Laten we naar Amerika, naar het volgende.

Wat else? Cuba. Een regime change. Kijk, dat is wel echt interessant. Het heeft ook alles te maken met de hele discussie... die geweest is over Venezuela. Met de discussie die we zullen gaan hebben over...

over Iran, wat kun je nou eigenlijk met militaire macht doen... en hoe gaat het land er aan toe zijn als er inderdaad een regime change komt. Dus het Venezuela-model, daar zijn ze zelfs nogal van gecharmeerd in het Witte Huis. Want dat betekent namelijk dat je een deal maakt met de regering, de zittende regering...

Je haalt de grootste slechterik eruit. Dat was in dit geval Maduro. En je probeert het land toch zoveel mogelijk te stabiliseren. En je maakt economische afspraken met dat land. Het ziet ernaar uit dat dat nu ook gaat gebeuren met Cuba. Want ze begrijpen heel goed dat wanneer je gaat aansturen op een volledige regimechange...

Ongelooflijke chaos ontstaat in Cuba. En misschien wel hele grote vluchtelingenstromen. En daar zit Amerika gek genoeg ook niet op te wachten... zoals we weten bij Trump. Dus zij willen in principe dus een herhaling hebben van Venezuela... maar ze weten niet precies hoe ze dat moeten doen.

En de vorige keer hebben we al gemeld dat er ook humanitaire hulp gaat van Amerika naar Cuba. Ook betaald door de regering, door de overheid in de Verenigde Staten. En die route loopt via, laten we zeggen, katholieke instanties.

En de bedoeling daarvan is om ervoor te zorgen dat de puinhoop niet al te groot is, terwijl tegelijkertijd natuurlijk de puinhoop enorm groot aan het worden is, doordat ze geen brandstof meer kunnen krijgen. Dus het is wel interessant wat hier gebeurt. Dus ze zijn nu aan het temporiseren, ze doen het wat kalmer aan, om ervoor te zorgen dat er niet een directe regimesjeans komt, maar dat het regime zo gekleed wordt, dat ze wat meer bereid willen zijn om met de Amerikanen zaken te gaan doen.

Net zoals Venezuela, hè? Ja, maar misschien ook wel net zoals Iran. Iran is heel lastig om dat daar te doen, hè? Want die garda wordt betaald door het regime. En het is ook veel ideologischer. Nou ja, dat heb je natuurlijk in Cuba ook. Cuba is natuurlijk in wezen een klein Iran. Laten we daar nou niet ingewikkeld over doen.

Ja, dus het interessante is dat die onderhandelingen alleen maar zijn gegaan over het nucleaire aspect. Waarvan we altijd dachten dat Trump toch had gezegd dat het helemaal over aansluiten was omdat hij dat zo fijn gebombardeerd had. Maar daar wordt dan toch over gesproken en dan zijn er een aantal voorstellen geweest ook van...