Chantal

Dus of je nou een brunchhost ergens aanschuift... of gewoon zelf een hele tafel vol met lekkers wil... bij Jumbo vind je alles voor een relaxed paasweekend. En eerlijk, als er goed brood en zoete broodjes zijn... dan is Pasen voor mij al geslaagd. Want ik ga dat brood lekker breken. Wat ik nou toch weer zag...

Wat ik nou toch weer zag. Had jij iets leuks gezien? Het valt mij op dat de laatste tijd veel mensen. Of in ieder geval in het algoritme waarin ik terecht ben gekomen. Dat is wel belangrijk om te verwelden. Er zat een heel klein hoekje op het internet. Waar mensen hun genitaliën laten zonnen.

Oh ja, met je aars naar de zon. Een man zag ik, ik ga hem er even bij pakken. Het was een Amerikaans man die zegt, nou, ben ik hem weer kwijt zeg, moet ik het weer op gaan zoeken. Oh kut ja, als je dat uitzet. Het is toch weer niet. Maar je moet gewoon enes zijn. Ja, maar ik heb hem hoor, want ik had hem opgeslagen. Je zal het niet geloven. Maar er ligt dus een man, je ziet natuurlijk niet helemaal zijn aars, maar je ziet hem in ieder geval wel...

En je wordt ochtends wakker. Romantische nacht gehad. En Fred is weg. En je staat op. Die is ontbijt maken. Breakfast. En je doet de gordijnen open. En je kijkt zo. Niet in de zon. Nee, je kijkt in de zon van Fred. In Fred zijn zon. En die ligt daar te buttholesunnen. En die ligt zijn butthole te exposen aan de sun. Voor 30 seconds. Maar goed ook, niet te lang. Come and join me. And you don't need sunscreen. No.

Zei hij dat? Ja, dat zei hij ja. Omdat het hele weken huid is. Je moet 30 seconden even... En het is niet dat de butt burning dan is. Nou, ik denk Fred wel. Want Fred ligt wel heel lang nu te praten over zijn butthole. Ja, want hij zegt dan nog maar 30 seconden. Maar hij ligt er denk ik zelf wel anderhalf uur in. Want hij heeft ook dat filmpje nog op moeten nemen. Maar dat zie ik wel. En ook Yoni sunbathing. Dat je met je kleine kanarie zo hop...

Ik probeer hem een beetje in te komen. Kijk, niks is zo lekker natuurlijk... dat als je je onbespied maakt... als een warm kont en een warm geslacht. Maar niks is natuurlijk zo lekker... als dat je zomers... het liefst ga je in een zwembad zonder kleren. Het liefst ga je in de zon zonder kleren. Dat is gewoon een heel lekker gevoel. Maar het idee dat je de laatste stap doet... door dit doet...

Je benen in de lucht gooit. En je moet ook een eigen huis hebben. Ja, en hopen dat Evert Santegoed niet met een telelens in de bosjes ligt. En dat hij in het tentje naast je ligt. En dat hij zegt, hallo, ik zou misschien even langs kunnen komen. Met mijn bever. Jij ligt met een bever in de zon. Want ik zie jou nu zo liggen en ik denk, ik zou het zelf ook wel lekker vinden.

Kijk, die laatste stap. Misschien doet hij dit wel. Misschien als hij zo lang loopt, gaan we even vragen. Even, heb jij wel eens met de butthole in de zon gelegen? Ik denk ook, ik denk dat het best lekker is. Maar ik denk inderdaad dat je wel voorzichtig moet zijn. Omdat het hele tere... Het is een hele tere huid. Het zijn hele weekdelen. En als je die aan de zon gaat blootleggen. Dan zou je wel eens heel erg verschrompeld. En met de blaren en de vellen erbij kunnen eindigen. Ja, dat denk ik ook.

Ik denk als je elke dag even in de zon zit. Niet te lang, heel kort. Maar met je aars bedoel je? Ja, ik ben benieuwd. Ik zou nu wel eens willen weten hoe het is om met mijn aars even in de zon. Maar ik verbrand heel snel. Dus ik zou dat heel kort willen houden. Dus echt tien seconden. The ring of fire. The ring of fire. Stel je voor dat je een verbrande aars hebt. En dan dat de grote boodschap er doorheen moet. Oeh.

Ik zou zeggen gefeliciteerd. Ik zou even een klein sappenkuurtje doen hoor. Dat denk ik ook, want ik denk dat je daar heel slecht uit komt. Zeker als je een wat hardere keutel hebt die er niet uit wil. En dan een verbrandaar. Goed. We hebben het weer voor elkaar. Het gaat weer over poep. En wij zullen wel weer berichten krijgen van Karin. Of Jasmin. Die zeggen, hou toch eens op met die poepverhalen. Dan heb ik even een mooie tegenhanger. Breken maar in.

Een hele moeilijke, lastige tijd voor de kinderen zelf of de jongvolwassenen. En ook als ouder. Kijk, een politie aan de deur, andere ouders, dat er wat aan de hand is. Ik denk dat bijna iedere ouder dat wel herkent. Want pubers zijn op zoek naar avontuur, willen hun eigen leven leiden. Zijn vaak helemaal niet in staat om zelf hun dingetjes te regelen. En komen daardoor in de problemen.

Dus ik denk, ik hoop niet dat je je daarin... Te alleen voelt. Te alleen voelt. Ik denk dat heel veel mensen zich daarin herkennen. Ja, of dat je denkt van ik ben de enige die dit heeft. Absoluut niet. Het is een super lastige periode. Wat ik aan advies zou willen geven is van... Zeg je ook wel eens tegen de kinderen... Jongens, ik wil heel graag jullie helpen. Ik wil alles doen. Maar kunnen jullie soms even rekening houden? Dat is voor een puber heel erg moeilijk.

Met hoe ik me voel. En dat je jezelf, net zoals je in die brief openstelt. Dus ik denk eigenlijk dat je dat al doet. Dat je je gevoel ook uitspreekt tegen hen. Ook naar de kinderen. Dat jij in jouw hulp ook een grens en een limiet hebt. Waarin je op een gegeven moment gewoon het bakje vol zit. En dat mag je gerust met ze delen. Ik kan helpen, maar op een gegeven moment zit mijn bakje vol. En dan is het gewoon op. En ik wil meteen zeggen, heel vaak...

vrolijk erbij stond en onberispelijk alles had... waarvan ik dacht, oh, die hebben de hemel op aarde. Nee, helemaal niet. Ieder huisje, en dat schreef ze ook, en je schreef ook, je hebt er drie. En ik kwam ervoor, kijk, één puber is al veel, drie is immens. Wat soms helpt is, ik weet niet of jij de dingen met ze bespreekt... als ze allemaal samen zijn...

Ik weet het niet, dus ik zeg ook maar wat. Misschien doe je dat allang. Apart. Neem ze altijd apart. Ze verbinden zich, die pubers. Ze durven zich dan ook niet een gevoel te laten spreken. Precies. En dan heb je een front aan pubers. Eigenlijk moet je ze apart nemen... en je kwetsbaar opstellen...

En ook de puber zien. De puber zien als het kind dat zich wil losmaken. En het kind dat in de problemen komt. Omdat het denkt dat het de hele wereld al aan kan. En jou er even niet meer bij wil hebben. Maar dat je het kind blijft zien. Maar ook echt niet bang zijn. Om dus dat eigen gevoel te laten spreken van jou. En altijd apart. En als ze gaan zeggen. Ja, maar die doet het ook gewoon zeggen. Ik heb met die niks te maken. Ik heb met jou te maken. Jij bent mijn kind.

En ik ben hier ook belangrijk om te zeggen, de kapitein, zeg ik thuis wel eens letterlijk, vinden ze bloedirritant. Zeg ik, er is hier een kapitein en dat ben ik. En dat ben jij niet en dat is niemand niet. Ik ben hier de kapitein. Ik bepaal hoe het gaat. En daar zal je je aan moeten, daar zal je je, hoe moeilijk dat ook is. Want iemand moet het overzicht houden en dat ben ik. Ja.

Oké, maar even iets persoonlijks tussendoor. James zit dus in zijn eindexamenjaar. En ja, dat heeft wel wat invloed op de spanning. Het is een heel groot moment natuurlijk voor een kind. Het draait om leren, plannen, schema's. En ze moeten iets presteren. Doe ik het wel goed genoeg? Gelukt het? Ja.

Maar ja, dat geeft gewoon veel rust. Ze gaan dan naar huis met een plan en met een beetje overzicht. Ja, het gevoel van oké, ik weet wat ik moet doen. En dat scheelt enorm veel stress. En dat is in deze fase gewoon heel erg nodig. Speciaal voor jullie luisteraars geeft Eindsprint een gratis samenvatting weg... bij aankoop van een examentraining. Zo heb je alles in huis om je optimaal voor te bereiden op die examens. Een samenvatting...

uitlegvideo's, de examentraining en online Q&A's. Wil je daar meer over weten? Dan kun je naar eindsprint.nl slash Chantal en Tina. En daar staat precies uitgelegd wat die tweedaagse training precies inhoudt. Ja, want als ouders kun je niet meer bijbenen hoor.