Jan Westra

Nou, wie dat bepaalt. Misschien uiteindelijk Rob Jacob wel. Want als ze hem niet vinden, dan houdt het een keer op. Maar of een verhaal of deze podcast een einde moet hebben. Ik denk van wel, dat vinden Colin en ik allebei. Ik denk wel dat hier een keer een eind aan moet komen. En heel goede films en boeken hebben vaak ook een open einde. Dat geeft ook ruimte aan je eigen verbeelding. Dan kun je zelf een beetje bepalen hoe het idealiter zou aflopen.

Ja, dat onderschrijf ik totaal. Ja, dat is het gedroomde scenario. Maar dat scenario, dat schrijven we niet zelf. Gekker nog eens, zijn wij daar afhankelijk van de regie van Rob Jacob bijna. Rob Jacob, straks is hij ook gewoon nog regisseur. Ja, en Yvette heeft dan nog één vraag hoor Jan. En daarna gaan we door naar vragen van anderen.

Het helpt altijd als mensen ons tippen als ze iets horen over iets dat lijkt op Rob Jacob. Maar ik denk dat het, dat zeg ik als journalist, niet handig is om, zeg maar dat ik nu bekend zou maken, nou hij zit daar en daar. Dat mensen dan systematisch hem proberen op te sporen. Want er hoeft maar één iemand tussen te zitten die zo boos is op Rob Jacob dat er iets geks gebeurt.

Dat zou ik wel een beetje gruwelig vinden eigenlijk. Dus daarom zou ik ook zijn adres, als ik dat al wist, niet noemen. Maar ja, zo gauw iemand iets hoort wat lijkt op het werk van Rob Jacob, neem dan contact met ons op. Dat vind ik wel, ja, dat kan ik enorm waarderen. En als iemand hem spreekt en er een recordertje bij heeft? Ja, dat wil ik ook wel graag horen dan. Dan houden we ons aanbevolen, toch? Zekers, zekers.

Ja, en zij is niet de enige die zich dat afvraagt, want meer mensen hebben dat aan ons gestuurd, die vraag. En ik snap ook wel dat ze dat denken, schakel de politie in. Maar ja, die gaan niet zomaar met elke journalist op pad. Ik ben journalist en ik kan niet, omdat ik Rob Jacob graag voor een wederhoor wil spreken, de politie inschakelen.

Ik mag ook niet over een muur klimmen, inbreken, dat kan ik allemaal niet doen. En bovendien, de straf van Rob Jacob was, toen ik erheen ging, verjaard. En ook al was die straf niet verjaard, Indonesië heeft geen uitleveringsverdrag met Nederland. Hij deed gekke dingen in Bali, maar ik weet niet of hij daar ook werd verdacht van misdrijven.

Ik heb me trouwens wel gemeld bij de immigratiedienst als journalist. En toen kreeg ik contact met de persman van de immigratiedienst. Die was wel heel erg geïnteresseerd in het verhaal en de zaak. En die vroeg of ik zelf een melding wilde doen over Rob Jacob. Maar dat heb ik niet gedaan. Dat leek niet aan mij om hem aan te geven. Ik wilde eigenlijk alleen maar Rob Jacob spreken en zien. Voor wederhoor zijn kant van het verhaal na te horen. En dat wil ik nog steeds.

Ja, en ook die vraag is een paar keer gesteld en je leest het ook in de comments bij Spotify en bij Apple. Ja, de strategie was om Rob Jacob eerst in het openbaar te ontmoeten, te treffen en hem te spreken op plekken waar hij volgens mijn bronnen regelmatig kwam.

Dat is niet gelukt. En zou ik wel meteen naar dat huis zijn geweest. Om dat te posten. Dan wist Rob Jacob wel dat ik er was. Ook al had ik me daar verstopt. Want die plek was zo afgelegen. Als je daar de hele dag staat. Dan valt het echt wel op. Of ik moest me vermommen als een palmbom. Toen het niet lukte. Om hem in het openbaar te treffen. Ben ik naar dat huis gegaan. En heb ik gewoon aangeklopt op de poort. En geschreven. Hallo, hallo. En toen kwam hij niet.

En ook dat idee, zeg maar, de laatste strohalm... om met zo'n dorpshoofd, de Banjaar, naar die villa te gaan. Ja, ook dat is niet gelukt. Ik had gedacht dat dat nog wel zou lukken, eerlijk gezegd. Ja, we hebben heel veel vragen hierover gekregen. Zoals van André bijvoorbeeld, die zegt... Had je achteraf gezien het niet anders willen aanpakken op Bali? Als je het over kon doen, zou je het dan anders doen, Jan?

Ja, het is nu heel verleidelijk om te zeggen... ja, dat had ik heel anders gedaan. Nee, ik denk het eigenlijk niet. Ik ben journalist en ik doe het werk op mijn manier. En ik ben geen Kees van der Spek of weet ik veel wie dan ook. Ik heb geprobeerd om het zo goed mogelijk te doen. Ik heb ook heel lang gepost in de felle zon, in de enorme stortbuien. Wat mensen denk ik niet weten is dat die file van Rob Jacob... die ligt echt heel ver van de doorgaande weg. Ik denk wel een paar honderd meter.

En zo gemakkelijk is het ook niet om daar te gaan staan. Zoals sommige mensen suggereren. Ga daar staan met een auto met geblendeerde ramen. Dat kon helemaal niet. Maar goed, ik zou het denk ik niet anders hebben gedaan. Ik vind de strategie was goed. Het is alleen niet gelukt. Ja, misschien is het dan scoreboard journalistiek. Als je hem had gesproken, dan was het misschien een juiste tactiek. En omdat het nu mislukt is, is het een slechte tactiek geweest.

Op zich is het een heel goed idee om samen te werken met andere media, met andere journalisten, met andere onderzoeksjournalisten. Daar is niks op tegen. Voorlopig heb ik dat, en dat klinkt misschien heel eigenwijs, nog niet nodig. Ik denk nog steeds dat het mogelijk is dat ik hem, trouwens ik heb hem alweer gevonden, en dat ik hem nog spreek. Ik vond het een goede tip en ik zal me de volgende keer vermommen als Kees van der Spek.

Jan? Ik kan me best voorstellen dat veel luisteraars denken... wat zuur dat iemand daar zomaar mee wegkomt. Maar daar is gewoon een formule voor. Die staat in de wet. Het Openbaar Ministerie heeft na een voordeling... een maximum tijd om een crimineel in de gevangenis te krijgen. Of hem zijn boete te laten betalen...

En in dit geval was dat 16 jaar. En dan, ja, als ze in die tijd de man niet vinden... dan verdwijnt hij ook uit de registers. Er is in 2010, of rond 2010, in Singapore nog wel een poging gedaan... om erop Jacob op te pakken, maar dat is niet gelukt. En dat was eigenlijk de enige keer dat ze een idee hadden waar hij uithing. En een paar jaar geleden was de tijd op. En dan is het pech voor de samenleving, voor de slachtoffers, voor de gedupeerden...

Het loont dus wel als crimineel om met handen van Interpol en justitie te blijven. Leven onder andere namen, met valse paspoorten en in landen gaan wonen waar geen uitleveringsverdrag met Nederland is. Slim gespeeld dus eigenlijk van meneer Jacob. Ja, ik denk dat dat van hem wel hele bewuste keuze is in die landen en steeds met een andere naam. Ja, en Annemiek die wilde daar ook nog wat over vragen.

Ik zou bijna zeggen, dat hoop ik. Nou ja, in het buitenland weet ik niet. Meestal, kijk, als hij een accountantskantoor, een bank of een groot bedrijf misleidde... dan doen die bedrijven, dan doen die instanties bijna nooit aangifte. Want ja, dat is een soort schande. Dat leidt tot reputatieschade. En daarom denk ik dat er in het buitenland best weinig aangiften tegen Rob Jacob zijn gedaan...

Nee, ik heb er die keer nog contact gehad met de politie in Amsterdam. En die hebben mij laten weten dat er nog steeds volgens mij geen melding of aangifte tegen Rob Jacob is gedaan. Toch bijzonder hè, dat door al die jaren heen er zo weinig aangiftes liggen. Ja, ja.

En dan Jolanda. Jolanda zegt, ik heb één vraag. Wat heeft hij met al dat geld gedaan? Leeft hij met zoveel luxe? Nou, hij had wel een leuke villa in Bali. Die zag er ook niet zo luxe uit, maar daar had hij wel personeel. Heel veel personeel. Twee chauffeurs, twee auto's.

Wat hij met al dat geld gedaan heeft, daar was ik niet altijd bij. Ik denk dat hij het gewoon opgemaakt heeft. En ik denk ook dat hij dat geld nodig had om zijn stel als baron, om over te komen als een echte miljonair. Dat hij dat geld ook echt wel nodig had om dat imago in stand te houden.