Maarten Vangramberen

Dan kunnen we daar met moderne technieken ook echt gaan voorspellen of gaan meten, in kaart brengen, hoe verdrietig of blij een dier is. Heb je al eens goed gekeken in de ogen van Zorro? Ja, ik kijk daar heel vaak in. Hij heeft ook heel mooie blauwe ogen, moet ik zeggen, Zorro. Maar dan ben ik altijd wel een beetje bang dat hij, als ik er dicht kom, dat hij het toch zou uithalen ofzo, als er iets zou zijn.

Als je in zijn ogen kijkt, bedoel je... Ja, of als ik te dicht zou komen. Ze heeft dat ooit eens gedaan als hij heel jong was. En toen moest ik het journaal presenteren met zo'n klein steentje in mijn neus. Daar ben ik een beetje bang voor om te dicht te komen. Ik doe het wel eens. Ik probeer zijn lichaamstaal te lezen, maar ik ken de taal niet goed genoeg van de oren en dat soort dingen. Dat kan ik niet goed genoeg lezen.

Wel, binnen een week of twee. Het is wel maar een week. Ja, maar dat is er niet. Maar ik voel me nu, ik voelde mij altijd zo slecht. Ik voel me nu eigenlijk daardoor nog slechter. Dus bedenk al maar even, schrijf al maar even een brief. In een woorddocumentje bereid het voor wat je gaat zeggen aan Zorro. En ik ga de dag voor die een afscheid nemen. Want de dag zelf is hij veel te ambetant en chagrijnig. En dan kunnen we er niks mee. En spreek hem aan met hij. Oké.