Marie-Anne Vanderhasselt

Maar we zien dat het, dat zijn factoren, ingrediënten die ervoor zorgen dat we die geheime klik voelen, maar we zien ook dat de natuur meehelpt. In die zin dat we zien dat de hersenactiviteit gelijk loopt. Als vrienden met elkaar afspreken en ze kijken bijvoorbeeld naar een film samen of naar een toneel samen, dan gaan de hersenen elkaars golflengte opzoeken.

dan zien we dat de hersenen ook met elkaar communiceren in die zin dat er gelijkaardige activiteit is. Ook de hartslag, de fysiologie van mensen loopt gelijkaardig. Als een vriend een moeilijke taak moet doen, een rekensom, en een andere vriend kijkt zelfs buiten, buiten de kamer, door een glas kijkt, dan zien we dat de harten gelijkaardig in de lucht, de hartslagen de lucht ingaan.

De fysiologie helpt dat je elkaar aanvoelt, dat je de stress begrijpt, dat je op die manier ook kan inspringen of helpen. Want het omgekeerde, die inspanning of die stressreactie is niet alleen besmettelijk, maar ook de rust is besmettelijk.

Als je dan met iemand afspreekt en die heeft het moeilijk en jij blijft rustig als vriend, dan zien we dat ook die andere persoon die rust terug kan opzoeken. Dat is een co-regulatie. Dus door met anderen te gaan reguleren, kan je vaak die rust gaan opzoeken. Dus wanneer een persoon een echte vriend is, wanneer je voelt... Je kan dat in factoren gaan benoemen, maar je kan ook vooral aangeven dat de natuur ons mee helpt. Het is een soort geheime klik en je voelt dat de andere een vriend is van jou.

Reageert dat lijf, dat systeem ook zo meteen? Ja, vroeger werd gedacht dat een romantische partner en vrienden, dat dat verschillende personen zouden zijn, dat die eigenlijk los van elkaar moeten getrokken worden. Er is een aantal jaren geleden gevonden dat de basisingrediënt van een gelukkig huwelijk is vriendschap.

Dus vriendschap is ook gebaseerd op een soort geheime klik die we met iemand hebben. En je kan iemand zien en zeggen van... ...wauw, dat is een tof persoon, daar zou ik echt besties mee kunnen worden. Maar dan hebben we tijd nodig. En tijd om nieuwe herinneringen te maken, elkaar te leren kennen. Misschien eens samen op reis gaan. Bij sommige mensen lukt dat. En dan zien hoe we daar mee omgaan. Of welke zaken jullie samen leuk kunnen doen...

En dan door die kwaliteit, dus niet alleen gewoon samen naast elkaar sporten, zeg maar, maar echt met elkaar spreken en de kleine dingen van het leven bespreken ook, maar ook de grote zaken van het leven, op termijn gaat dan een vriendschap groeien en ga je het gevoel hebben van die persoon kent mij echt en ik kan echt mezelf zijn bij die persoon. Ik voicemessage me ook de pletter. Ja.