Michaël Sels

Ja, dan wringt het nog meer. Of als er dan is, je moet dit supplementje nemen, deze appelazijn, gummibeertjes, en je gaat veel vermageren, gebruik mijn kortingscode op de webshop. Ja, dan denk ik, ja, en het lijkt wel te werken, want ze blijven overal veel aandacht opeisen. Ja, oké, ik snap het goed.

Wil jij jouw drie boeken nog eens herhalen? Ik heb nog een vraag erover, maar wil je er drie boeken nog eens herhalen? Wat was jouw eerste boek? Mijn eerste boek, De beledigende broccoli. Van Tim Sjongers. Twee, Maak je geen zorgen over ons, Koen Alterman. En drie, De tatoeëerder van Auschwitz.

Ik heb ze gekozen omdat ik ze interessant vond, alle drie. Maar wel vanuit alle drie wat een andere invalshoek. Dat eerste boek is voornamelijk wat gelinkt aan mijn professioneel werk. Dat tweede kwam wat dichterbij. Mijn eigen stukje, waar ik wel wat parallellen zag. En dan dat laatste, ja...

Het verhaal en de emotie die daarin zit. Maar inderdaad, ja, identiteit zit wel in de drie boeken ergens verankerd. Zodat...

Ja, dat belang van die, dat je ook als je ziek bent, nog een identiteit hebt, dat je een mens blijft. Denk in de zorg, om daarin te kunnen werken moet je al een beetje een mensjesmens zijn. Je moet al geïnteresseerd zijn in wie iemand is, wat iemand zijn problematiek is. Ik geloof daarom bijvoorbeeld ook dat...

sommige stukken in de zorg echt niet gaan kunnen vervangen worden door computers, door AI en al die dingen, omdat soms dat menselijk contact veel meer is dan het inhoudelijk advies. Als ik consultatie doe...

Het gaat daar natuurlijk een stuk over inhoud. Mensen iets aanleren, een nieuwe vaardigheid aanleren. Hoe lees je een etiket bijvoorbeeld? Hoe herken je bepaalde dingen in hun supermarkt en die zaken? Maar het gaat zeker niet alleen over kennis overdrachten. Het gaat ook over mensen motiveren, gedragsverandering kunnen bekomen. En gedragsverandering, dat is zelden kennis gestuurd. Dat heeft ook veel met emotie te maken. Emo eten bijvoorbeeld.

Dat is niet alleen jankend een pot Ben & Jerry's leeglepelen, maar dat is iets wat we heel vaak doen. Als we een drukke dag hebben gehad of een lastige meeting met onze baas hebben gehad, even naar de koffiemachine koffietje gaan halen. Als we een uitvaart hebben gehad, dan gaan we een kleffe pistolet en een straffe koffie drinken. Als we iets te vieren hebben, dan knallen de champagnekurken.

We koppelen voeding en emotie vaak aan elkaar. Dat is allemaal niet zo rationeel, die beslissingen. En dat vind ik interessant om te weten en om te zien waarom dingen zoals ze lopen lopen.

En dat kan heel divers zijn, want sommige beslissingen, en daarom denk ik dat we niet altijd begrijpen wat mensen doen. Sommige dingen die mensen doen, we denken, hoe kan dat nu? Dat is toch duidelijk dat dat geen goed idee is, of dat dat niet de slimste beslissing is. Maar ja, een beslissing komt door veel meer dan alleen ratio, weten, kennis. En dat mogen we niet verliezen, denk ik. En dat doen we, denk ik, te vaak, het louter op inhoudspelingen. Oké.