Monica

Nee, leuk dat je dat wilde vragen, maar daar gaan we het niet over hebben. Heb jij iemand in je omgeving, of jij Chrisje, bij wie het altijd om die persoon zijn problemen draait? Dat je echt denkt, oké, het zijn altijd problemen. Ja. Wie dan? Die persoon die denkt dat het leven alleen maar tegen...

Nee, als ik nu nadenk, dan denk ik niet... Er komt niemand in mijn hoofd op dat ik denk van... Ah ja, die heeft altijd gedoe. Zeg maar op een... Ja, tuurlijk heeft iedereen wel eens gedoe. Maar ik heb niet iemand in mijn omgeving waarvan ik denk van... Bij jou is het wel altijd gezeik. Nee, ze zijn ook vermoeiende mensen ook. Ik zit nu ook te denken, straks ben ik die persoon in mijn vriendengroep. Nee, dat denk ik niet. Waarom lach jij? Ja, gewoon dat het zo grappig is als je daar nu achterkomt. Ja, dat je ineens denkt, oh mijn god, ik heb altijd gedoe. Ik bedoelde jou wel namelijk. Ja.

Dan denk ik, jij hebt niet altijd pech. Of mensen, ja, ik zal wel weer geen parkeerplek hebben. Nee, inderdaad. En nu heb je hem ook niet en ik gun het je ook niet meer. Als jij nou zo negatief in het leven blijft staan, dan mag ook alles tegenzitten. Nee, je rijdt die kant op met, ik heb een parkeerplek. Heb je hem dan niet? Nou, dan lossen we het anders op en dan lopen we een stukje. Maar we gaan niet dat gejank. Ik heb weer pech. Ik heb weer dit. Ja, zou je altijd zien, ik was weer de laatste. Ja, en lekker voor je. Dat manifesteer je voor jezelf. Flikker op. Ja, trek ik niet. Was het bij Jim al zo, hè? Was het bij Jim al zo?

Ja, het is wel lastig. Ik zit daar ook wel vaak mee. Ik had ook... Ja, Lizzie komt geen kleding tekort. En we liepen van de week in de stad. En dan zijn we naar een paar winkels geweest. En zei op een gegeven moment... Oké, zullen we dan nu naar... Haar lievelingsmerk is American Vintage. Die winkel vindt ze geweldig. Ze heeft al haar kleding... We hadden laatst haar kast uitgezocht. En echt heel veel spullen...

Daar neemt ze dan afstand van. Zegt ze, dit ga ik waarschijnlijk nooit meer dragen. En er waren heel veel spullen. Maar ook echt spullen met het kaartje er nog aan. Maar goed, dan bleem ik haar niet. Want heel veel dingen bestel ik ook zelf. En zij is nu wel echt op een leeftijd dat je... Ja, als zij dat niet leuk vindt. Ik wil wel echt dat ze lekker de eigen dingetjes aantrekt wat ze prettig vindt. Dus fine. Als jij allemaal dingen met kaartjes eraan nog denkt van... Nou, dit hoef ik niet. Daar vinden we wel weer een andere plek voor. Alleen...

Ja, zei ik dan wel van ja, ik wil graag nieuwe... Ik wil even naar American Vintage. Zei ik, ja, je hebt wel echt 25 truien daarvan nu in je kast hangen. En die pas je allemaal nog. Je hebt er 30 laatst weggedaan met het kaartje er nog aan. Dus we gaan niet nu naar die winkel. Daarvan kan ik dan denken van, dat niet. Maar toen zei ik wel tegen haar, ik vind...

Stel dat jij nu zegt, ik wil nieuwe schoenen voor van de zomer. Of ik wil graag, ik heb dit speelgoedje gezien, zus of zo. Dat vind ik echt een ander verhaal. Dat zou je dan nog eerder krijgen. Omdat ik gewoon nu niet vind dat je die trui nodig hebt. Dat staat nergens op. Dus zij heeft wel beleefd dat ik dat nu ook met haar kan bespreken.

Ik zeg echt weinig nee. Alleen, ik moet dus ook zeggen, als ik dan een keer nee zeg, is er geen één discussie. Dus dan gewoon meteen, oké, zij zeurt niet door. En ik denk dat als je gaat merken, dus dat je kind gaat zeuren op het moment dat het nee is, dan moeten er korte metten gemaakt worden. Ja, en dan is er ook gelijk irritatie vanuit mijn kant en vanuit die van Jess, waardoor je ook gelijk zegt, oké, als we deze houding aan gaan slaan, dan krijg je helemaal niks meer. Dan gaan we het even money doen.

Het lijkt me ook raar om je kind op te laten groeien... met het idee dat er dus bijvoorbeeld geldzorgen zijn. Ik probeer wel vaak, als Lizzie dan zegt... we kunnen toch gewoon daar naartoe op vakantie... dan probeer ik nu wel het gesprek aan te gaan van... ik ben de enige die dat gaat betalen. Moet mama weer even naar de podcaststudio. Daar moet ik wel eventjes gewoon een uurtje voor gaan kletsen met oom Kai. Ja.

Dan kunnen we prima inderdaad weer de jacht huren deze zomer. Nee, grapje. Dan neem je toch drie vriendinnetjes mee, business. Maakt allemaal niet uit. Nee, maar zeg maar, ik probeer haar wel echt duidelijk te maken van, ik werk daarvoor. En ik vond het dus wel heel lief. Ze vroeg dus vorige week aan mij, ik wil heel graag voor jouw verjaardag iets kopen. Maar ja, ze heeft natuurlijk niet eigen geld of zo. Dus ze zei, mag ik dat dan met de oppas doen?

En dat vind ik dan heel lief dat zij er zelf aan denkt. Dat zij dus iets voor mijn verjaardag wil kopen. Want zeg maar, als je als moeder alleen... dan krijg je eigenlijk nooit iets van je kind voor je verjaardag natuurlijk. Want je bent gewoon met z'n tweeën. Stel dat je gieren. Stel dat je gieren op, donders. Hoe durven ze? Maar ik vond het dus heel lief dat zij dus zelf tegen de oppas ging zeggen van... ik wil graag iets voor Ramakopen. En de oppas zei tegen mij van... nou ja, ik vind het een beetje ongemakkelijk. Want het moet natuurlijk deels een verrassing zijn. Maar ja, het is natuurlijk wel jouw geld. Dus ik vroeg me af in hoeverre ik...

Ja, wat ik kan kopen. Ja, wat heb je?

Dan heb je liggen op je pas. 5 ton. Meer gaat het niet. Dat vind ik te gek. Ik ben nu heel benieuwd. Nu weet ik dat zij een cadeautje voor mij hebben gekocht. Dat vind ik dan heel lief. Ze is er ook de hele tijd mee bezig. Je mag niet in die la kijken. Want daar ligt je cadeau. Ik heb er ook een kaart bij geschreven. Die heb ik zelf geschreven. Wil je alsjeblieft mijn wekker eerder zetten? Dan kan ik jou wakker maken. Ik had gezegd, zullen we dan met een cupcake ontbijten die ochtend? Dat was ook helemaal...

Daarin denk ik wel dat zij een vertekend beeld van de realiteit. Ja, het is mijn realiteit. Dus dat is dan wel weer met je. Maar wij gaan best wel makkelijk buiten de deur even eten. Veel restaurants in de buurt. We bestellen heel makkelijk eten. Het is niet wat ik gewend ben vanuit huis. Dus misschien vind ik het daarom heel raar. Maar voor haar is dit wel normaal. Het is ook raar om je kind af te rekenen op iets wat je zelf niet hebt gehad.

werkethiek. En ik zei nou... ik heb eigenlijk doordat ik nooit... dat heb ervaren zelf... en dat wel wilde... daar gewoon voor moeten werken. En daar heb ik echt alles voor gedaan. En alles voor laten wijken. En toen zei hij van ja, ik heb dus... mijn hele leven lang naar iedere... beeldige vakantiebestemming gewoon... met de benen lang uit, business. Het kon allemaal niet op.

En toen op een gegeven moment ging ik studeren, op mezelf wonen. Toen ging die kraan dicht. Ja, dan moet je ineens met je vrienden met een easyjetvlucht economy gaan zitten. Ja, hij zei, ik vond dat zo erg. Dat ik dat zo gewend was om echt met die gouden pap lepen. Hij zei, ik ben nu ook gewoon keihard gaan werken. Omdat ik dat, ik wilde niet terug. Dus het heeft allebei wel iets. Maar, het ligt dus aan of je ouders je twingen...

Het is zeker ook leuker om er naartoe te werken. Dat je eerst in die easyjetvlucht hebt gezeten. En dat je dan voor het eerst je eigen businessclass ticket kan betalen. Klopt, maar ik denk ook wel dat het iets met zich mee kan brengen. Dat ook al kom je uit een goed nest. Dat je dus alsnog denkt van ja, ik heb dit allemaal zo ervaren. Alleen ik kan het nu ook zelf.

Ja, en bijvoorbeeld stel je voor dat je een business idee hebt... en jouw familie heeft de mogelijkheden om jou een startkapitaal te geven. Dan alsnog moet je het zelf doen. En natuurlijk is het dan echt heel chill als je een lekkere kickstart hebt gekregen. Maar ja, uiteindelijk is degene die het geld op die rekening zet... niet degene die dat bedrijf gaat voeren. Dus daar moet je toch wel enigszins talent voor hebben. Ja, nou ja. Hebben we even geluk. En dan sta ik hier ooit... Ja, sorry.

Ik heb ook nog wel dat ik weet dat bijvoorbeeld iemand... dat die ouders heel erg ondernemend zijn. Maar dat zij er helemaal geen tering mee heeft eigenlijk. Ja, dat lijkt me ook wel een bepaalde moeilijke druk met zich mee te brengen. Dat jij dan gewoon denkt, ik wil gewoon lekker een 9 tot 5. En daar heb ik helemaal vrede mee. Dat vind ik juist prettig. Ik vind het ook altijd irritant dat ondernemers als iets wordt gezien... wat dan beter is dan vrede hebben met die 9 tot 5 baan... en een leuke baan te hebben waar je je passie voor hebt...

Nee, ik vind dat echt een zwakte. Ik ook niet. Misschien wel met positieve jaloezie. Dat ik dacht van, oh wat chill. Vroeger, ik kan me wel herinneren dat ik dan bij vriendinnetjes thuis kwam of zo. Die wonen dan echt in mooie huizen. Dan zag je gewoon van, op een bepaalde leeftijd ga je toch doorhebben van, oh ja, deze mensen hebben echt een ander leven dan ik. Wonen echt in andere huizen. Die ouders rijden andere auto's en zo.