Monique

Ja, en ik heb het... Tuurlijk heb ik op die vakanties echt wel hele leuke dingen meegemaakt. Maar het eerste wat ik doe is inderdaad iemand vinden. En daarmee de kroeg in of soms wel dagen optrekken. Omdat tot die tijd heb je die stressfactor. Dan denk je, ik moet iemand vinden. Je vertelt mij gewoon meer van hetzelfde.

Je hebt me al lang overtuigd. Maar tot nu toe is het dan, als ik dan terugkijk daarop, vond ik het zwaar. Een zware vakantie. Met hoogtepunten maak ik heel veel gedoe. En dan denk je, ga je jezelf dat de hele tijd aandoen? Ja, blijkbaar. Dus niet meer. Dat zul je dus niet meer gaan doen dan. Dat heb je al een keer meegemaakt.

Ja, het is in die zin, maar het is wel inderdaad dat ik me nu meer laat hangen naar, ja, als ik er toch niet optimaal van geniet, waarom zou ik het dan doen? Ja, nou, zo te horen heb je die dingen toen gedaan omdat het niet iets was wat je gewoon een beetje leuk in vrijheid wilde doen, maar omdat je ook iets wilde bewijzen. Ik kan alleen de kroeg in.

Ik dacht altijd dat iedereen zich ging bewijzen. Ik dacht altijd, mensen die alleen op vakantie gaan... die doen dat om iets te overwinnen. Dacht ik altijd hoor. Toen ik nog dacht dat iedereen een beetje hetzelfde brein had. Dat zal voor veel mensen gelden. Maar andere mensen, ik weet het niet. Nee, er zijn ook heel veel mensen die... vriendinnen van mij waar je dan aan spiegelt...

Maar in dat soort situaties, dan ga ik wel bewegen. Als ik echt denk van nou, dit is zo... Weet je wel, ik ga niet heel zo ver reizen... om dan in de hotelkamer te gaan zitten of naast het zwembad. Dan ga ik dus bewegen.

Ja, maar dan denk ik ook, als ik je zo hoor, dat je gaat je bewegen, dat je dan ook, als je in die eentje bent in een of ander land, dat je dan gaat wandelen, dat je denkt, hoe lang moet ik hier blijven? Deze winkel, moet ik terug in het hotel? Is het nog wel leuk? Dan gaat het ook gewoon weer door. Nee, klopt. En dan ga ik de kroeg in en dan vind ik iemand en daar heb ik lol mee. En dan is het voorbij. Dan kan ik echt vakantie vieren.

Ja, ik heb dit ook al helemaal kapot geanalyseerd. Dat schiet lekker op.

Ja, daar heb ik ook mezelf toe gedwongen... om niet zingevende dingen te gaan doen. Ik was taalmaatje van statushouders geworden. Dat heb ik twee, drie jaar gedaan. Ja, dat gaf niet... Ik vond het... Ik voelde me gewoon verplicht om dat te doen. Maar niet dat ik dacht van... Oh ja, die kant, dit is de weg die ik... Nou prima, dan stop je weer. Er is niets mis mee. Nee.

Heb je daar een antwoord op? Waar gaat jouw leven dan nu over? Is dan de vraag. Ik zou gewoon nu doorgaan. Zoals ik nu doe. Alleen ja. Ik denk dat ik gewoon wat meer. Nog meer dingen in mijn agenda ga zetten. Met mensen. Ik blijf gewoon maar afspreken met vrienden. Gewoon een beetje doorkachelen met wat je doet. Ja kijk. Ik heb heel leuk werk. Ik vind mijn werk gewoon. Een hobby is een groot woord. Maar ik kan me er echt mee vermaken.

Maar ik zeg wel eens tegen vrienden, ik wil niet dat ik ooit in mijn kist lig en dat er dan zo'n powerpoint met nou deze logo's heeft ze allemaal ontworpen. Daar leef je ook niet voor. Nee, en dat is natuurlijk een beetje als een grap bedoeld. Maar soms bekruipt je wel dat je denkt van ik moet gewoon meer bewegen en buiten. Wat wil je dan als je in je kist ligt dat ze laten zien op de powerpoint? Nou eigenlijk voor mij mogen ze die hele dienst gewoon. Goed zo, dat is een fijn antwoord.

Het voelt nu een beetje alsof je op een gegeven moment... bijna op zoek moet naar een leuk gesprek, spontaan ergens... om het geslaagd te maken. In plaats van dat je gewoon kan plezier hebben van het onderweg zijn. Maar jij denkt dus ook dat jouw leven niet geslaagd is... als je dit soort gemaal hebt, volgens mij?

Nou, niet mijn leven, niet geslaagd meer. Dat je denkt van die dag. Of de activiteit. Of dat je zegt, ik ga op het terrasje zitten. Ik heb niemand gesproken. Dat is een hele domme overtuiging. Ik weet het. Je krijgt de gedachte niet weg. Nee.

Nee, op zich is het... Kijk, ik had het zelf in die zin ook wel bedacht. Zo werkt namelijk je brein, dat kan je waarschijnlijk niet veranderen. Welkom in het team van al die mensen die dit ook hebben. Maar ik dacht, ik was heel erg ook bezig van... moet ik hier iets mee? Of moet ik het gewoon...

Nee, en in die zin doe ik dat al. Campagnes bedenken dingen. Dat zijn best wel vraagstukken. Ook doelgroepen bereiken. Ik kan er echt wel helemaal over in opgaan en denken. En ik heb veel vrienden, mensen om me heen gesprekken. Dus in principe doe ik dat allemaal. Maar het is vooral inderdaad, als ik naar buiten ga... dan komt echt die stroom van vragen in mijn hoofd.

Over hele kleine dingen. Zoals ga ik links of rechts. Vooral dat. En thuis. In coronatijd. Met die lockdown. Denk ik nou dit is eigenlijk mijn leven. Dat daar mag geen last van. En zo mag je ook leven. Je mag ook nu leven alsof het corona is. Van mij maar alles. In mijn hoofd denk ik. Kom op. Je moet eruit bewegen. Of een moed.

Toch nog vrij vlot. We zitten op de dertig minuten. Dus ik heb het idee dat hierover gezegd is wat er gezegd over kon worden. Heb jij dat idee ook? Ja, ja. Ik had al een beetje verwacht dat dit niet op te lossen is met een trucje. Ja, hooguit dat je misschien zou zeggen van ik ga het heel stom vinden allemaal. Bewust van tevoren al.

Ja, en voor mij werd het vooral dat je er stress bij gaat ervaren. Dat maakte dat ik dacht, nou moet ik bewegen in die zin. Ik moet een antwoord vinden. En als er ook geen antwoord is, is het ook een antwoord. Ik hoop dat het een antwoord is. Het antwoord is dus maak er geen probleem van dat dit soms een probleem is. Ja, dat ga ik doen.

Hoi Diede en Bertel, twee maanden geleden was ik bij jullie op gesprek. Hoe het nu met mij gaat? Er is natuurlijk niet zoveel veranderd. Behalve dat het vraagstuk of ik iets aan mezelf moest veranderen, dat dat van mijn schouders af is gevallen. En dat vraagstuk maakt het probleem natuurlijk ook veel groter dan het in werkelijkheid is.

Ik probeer wel beter na te denken bij dingen of ik me laat beperken... of dat ik er gewoon echt geen zin in heb. En verder ga ik alleen maar leuke dingen doen met andere leuke mensen. En ik wil jullie hartelijk danken dat ik mee mocht doen aan de podcast.

Oh ben tu es bien moche !