Renee

Goedemorgen. Goedemorgen. Dinsdagochtend in Utrecht. Ja. Kun je iets over jezelf vertellen? Nou, ik ben René. Ik ben 43 jaar. Ik heb een gezin, twee kinderen, ook een partner. Man, vrouw? Een man. Ja, je weet het niet. Nee, je weet het niet. Ik heb katten en een hond. Wat brengt jou hier?

Ja, ik heb een tijd geleden een affaire gehad... waar ik gewoon ontzettend veel spijt van heb. En het ook bijna ongelooflijk vind dat ik dat heb kunnen doen. Het is helemaal niet zoals ik ben...

Dat hoor je mensen wel vaker zeggen. Ja, dat is dus het probleem. Je bent niet de eerste die dat zegt. Nee, dat vind ik echt het probleem. Het voelt als iets wat niet bij je past. Nee, totaal niet. Ook echt met een man waarvan je denkt... René, wat zie je erin? Echt. Ja, dat is ongelooflijk. Het is net of er een soort demon in mij is gekomen... die op dat moment heeft gedacht... nou gaan we iets heel doms doen. Ja, nou ja, goed...

Nou, dit klinkt misschien als een stomme vraag, maar wat is daar dan het probleem aan? Voor jou, in jouw situatie? Ja, nou ja, uiteindelijk is het uitgekomen na een maand. Het heeft een maand geduurd? Ja, en dat is eigenlijk gewoon best wel heftig uitgekomen. En die periode daarna is ook heel heftig geweest. Hoe is het uitgekomen? Is dat gegaan?

Mijn man. Het is helemaal geen man. Het is mijn vriend. Het is je vriend. Jullie zijn niet officieel getrouwd. Nee. Maar hij is wel je man. Vader van je kinderen. Jullie zijn een gezin. Vriend. Ik kreeg een bericht via Facebook. Van iemand. Die alle berichten had. Van mij en hem. Alle ins en outs. En dat was dan neem ik aan. De partner van die man. Ja.

En toen? Ja, en toen heeft hij mij natuurlijk ondervraagd van wat is er allemaal gebeurd. Dus toen heb ik in eerste instantie wat ik zelf het belangrijkste vond verteld. Maar niet de hoeveelheid appjes, de dagen waarop dat gebeurde. We hebben elkaar ook gezien. Dat heb ik wel gezegd van ja, we hebben elkaar gezien, maar niet van... Je hebt zeg maar mondjesmaat informatie. Maar je hebt het wel toegegeven, maar dan niet in alle details en alle kleuren en geuren.

Nee, omdat ik dat ook eigenlijk natuurlijk... Ik schaamde me dood, ten eerste. Maar ik vond het ook voor hem niet relevant. En het ging hem natuurlijk ontzettend veel pijn doen. Dus dat vond ik... Dacht ik, dat is niet nodig. Dus ik heb het gewoon... Daar wil ik even over gezegd hebben tussen neuslippen. Dat wat je altijd mensen hoort zeggen. Ik wil het niet zeggen, want dat doet de ander pijn. Maar ik wil ervan meegeven dat volgens mij... Eigenlijk de belangrijkste angst is, dat doet de ander pijn. En die wordt dan heel erg boos op mij.

Toen heeft hij in mijn telefoon steeds gezocht, s'nachts. Want hij kon erin. Ja. Ik was echt gewoon een soort ook lam geslagen. Waardoor ik ook dingen niet meer had gewist. En ja, ik weet niet wat er in mijn hoofd toen omging. Het is ook achteraf echt een hele roes geweest. Maar hij is dus...

Door mijn telefoon en door gesprekken tussen mij en een vriend van mij. En kwam allemaal saillante details dus te weten.

Ja, eigenlijk wel. En toen zei hij, ja, maar je hebt hem toen en toen ook nog gezien. En toen zei ik, ja, dat klopt. Maar op een gegeven moment werd het best wel heftig, want hij maakte me dan ook bijvoorbeeld midden in de nacht wakker. Ik lees nu dit en dit. Dus het werd echt, ik was gewoon ook heel bang. Ja, niet voor hem, want hij zou me nooit iets aandoen. Heb je niet gezegd, wat doe je met telefoon? Ja, vast wel.

Maar daar is geen uitgebreid gesprek over geweest verder? Nee, omdat ik mij natuurlijk ook zo schuldig voelde en zo betrapt... dat ik lam geslagen was. En het aan de ene kant ook wel begreep dat hij alles wilde weten. Maar een lang verhaal kort is dat hij eigenlijk steeds... Nou, nog wel lang hoor. GELACH

Steeds achter leugens of dingen dat ik niet had toegegeven, daar kwam hij achter. Dus elke keer was dat voor hem een klap. Nog meer pijn, nog meer pijn, nog meer pijn. Ja, en dat is weken geduurd. En weken heeft hij mij eigenlijk een soort van ondervraagd.

Als een recherche. Is er niet meer gebeurd. Vertel het nu. Nou ja. En op een of andere manier deed ik het dan nog niet. En hij kwam steeds achter meer dingen. Maar steeds dezelfde soort dingen hoor. Dus helemaal niet ernstig.

Dit zijn de feiten wat er gebeurd is. Hoe gaan we nu verder? Is er op een gegeven moment echt schoon schip gemaakt? Ja, alleen doordat hij natuurlijk meerdere malen... weer achter dingen kwam... heeft hij nu... eigenlijk nu nog wel steeds het idee... ja, er is vast meer...

Ik kan er niet mee leven dat dit gebeurd is. Maar ik denk ook door die lange nasleep dat het te heftig is geweest. En ja, ik heb ook wel toen, vooral toen gedacht van... Ja, ik hou ermee op. Ik was van de vakantie. Ik denk, ik loop hier het water in. Want ik trek niet dat dit gebeurd is. En dat ik daarna ook nog zoveel heb gelogen. En ja, niet te leven met deze vrouw.

Met deze vrouw, dat gaat dan over jezelf, deze vrouw. Dat ben jij dan. Dus ik zit hier met een vrouw die niet kan leven met zichzelf. Nee, eigenlijk niet. Is dat de kern van je vraagstuk? Wat dit betreft, ja. Ja, en wat dit betreft is niet nogal niks, zeg maar. Hoe ligt dat voor hem? Ja, het heeft wel een hele grote deuk opgeleverd natuurlijk voor hem. Maar hij kan wel met mij leven, anders was hij al weg geweest.

Hij wil verder met jou? Ja. Oké, hebben jullie er hulp voor gezocht? Zijn jullie in therapie gegaan? Hebben jullie een coach gezocht? Ja, op dat moment toen wel. Bij twee verschillende relatietherapeuten. Bij de ene ben ik eigenlijk direct terechtgekomen... om ook meer waarheden te vertellen met haar erbij...

Om meer te onthullen over wat er precies gebeurd was. Om schoon schip te maken. Lukte dat met die eerste? Ja, dat ging wel. Alleen achteraf, ik kende haar van vroeger. Dus het was natuurlijk super ongemakkelijk. Maar ja, ik had haar op dat moment even nodig.

Alleen voor de duidelijkheid, dat was waar je vriend bij was? Ja, en daarna nog iemand, ook een relatietherapeut, hebben we online gedaan. Maar goed, die ging heel erg in op het verleden van ons en daar had mijn vriend helemaal geen zin in. Dus daar zijn we eigenlijk ook al na twee sessies mee gestopt.

Ja, redelijk. Redelijk goed. Maar voor mijn gevoel staat dit er altijd tussen. Dus ja, ik ga met de auto ergens toe. Ik ga boodschappen doen. Dan denk ik altijd. Ja, hij zal misschien nu wel denken dat ik weer gekke dingen doe. Ja, dat zal wel zo blijven een tijdje. Ja, maar dat is natuurlijk niet zo.