Sarah Vandeursen

Veel luisterplezier met de drie boeken die je moet gelezen hebben volgens Sarah van Deurzen. Er is nu nog geen probleem, maar ik ken haar werkschema niet. Van de buurvrouw? Ja, van de buurvrouw. En de isolatie is niet zo goed. En zij is een heel grote fan van Taylor Swift. Ze heeft een hele lieve, maar luide stem. Dus het kan zijn dat zij ook plots hoorbaar hassen. Al dan niet meezingen met Taylor Swift. Of gewoon aan het bellen, heel luid. Overboeken, hopelijk.

Ja, en dat ging ze zo onder tafel zitten. Alsof ze gestraft is door jouw aanwezigheid. Ja, zo zat ze daar. Ze speelt heel veel psychologische spelletjes. Is dat vaak zo, ja. Ja, maar ze is ook wel zo opgeleid door mij. Het is women empowerment in haar wereld. Het is de kattenwereld, we kennen die gegeven nog niet. Ja, oké, snap ik wel.

En is er een soort ordening of zo in de boeken? Nee, totaal niet. En ik moet eerlijk zeggen, een heel groot deel van de boeken is van mijn lief. Dus niet allemaal van mij. En ook alle boeken die van mij zijn, heb ik niet per se ook allemaal al gelezen. Maar dat is ook zeer bewust. Waarom zeg je zeer bewust?

Ja, omdat ik denk, voor mij de grote kracht van de schoonheid van heel veel boeken hebben, is oprecht het idee dat ik denk dat ik nog niet kan doodgaan omdat ik mijn boeken nog niet heb gelezen. Dat is echt een heel basic gevoel dat ik altijd bij boeken heb gehad. Dat heeft mij een bepaalde...

Veiligheid en een soort onnozel doel ofzo. Ik moet dit nog afwerken voordat ik dan kan gaan. Ik ga nooit kunnen zeggen van ik heb geen doel meer, want ik moet die boeken ook nog lezen. Wacht, ik snap die ding niet. Veiligheid en onnozel doen. Wat is onnozel doen?

Wacht, onnozel doen is echt? Heb je iets anders gezegd? Ik weet het niet. Ik heb het niet verstaan. Is er een dialectprobleem? Nee. Nee, ik versta je blindelings. Wacht, hè? Je hebt waarschijnlijk een ander woord gezegd dat ik verstaan heb dan onnozel doen. Jawel, maar ik heb het waarschijnlijk wel gezegd. Maar wat betekent dat dan? Ja, ik zeg soms dingen dat ik zelf niet goed weet waarom ik ze zeg.

Maar je zei een soort veiligheid. Wat is dat dan? De aanblik van veel boeken geeft mij het gevoel, al heel mijn leven, dat ik precies niet kan doodgaan omdat ik het nog allemaal moet doen.

Dat geeft een soort buffer van, dit moet nog gebeuren. Ja, een soort ontsterfelijkheid. Een soort mentale ontsterfelijkheid. Maar niet door de inhoud, maar door het feit dat die er nog zijn. Maar als je heel veel boeken koopt, dan ga je dus ook niet heel veel boeken kopen, want dan verstoor je dat wel. Of niet? Gooi je af. Ik heb een goed budget daar niet voor om heel veel boeken te kopen. Dus ja, daar heeft het misschien ook al mee te maken. Maar ik weet het niet. Het is daardoor ook het feit dat ze niet... Oh, ik heb die buurvrouw gehoord. Was dat de buurvrouw? Ik denk het. Ik heb ook iets gehoord, maar... Hoor je het?

Dat er boeken zijn, en zeker, ik weet nog dat ik zo bepaalde boeken, doordat ik dat zo vroeger op school als klassiekers werd bestempeld, dat ik het wel belangrijk vond dat die er ook tussen stonden, bepaalde, die me aanspraken of zo. Dus die liggen er ook tussen, en heb ik ook nog niet allemaal gelezen, of effectief.

Grote klepperlijk. Voor mezelf vind ik dat wel heel tof. Op mijn salontafel, heel bewust, ligt Thomas Mann, de toverberg. Omdat ik effectief niet tot het einde ben geraakt. Ik zit aan bladzijde 331 van de... Dat is een derde, zeker? Ja, een derde ongeveer. En ik vind dat heel fijn zegt, ook weer bij Da, van, ja, ik heb hier nog iets te doen, want dat boek is nog niet uit. Ik heb nog iets te doen. Ah, ja, ja, ja. Dat is goed uitgedrukt. Ik heb nog iets te doen. Ja.

Als in mijn leven ga ik precies nooit zinloos zijn, en daardoor ben ik ergens ook een beetje, op een of andere manier, onsterfelijk ofzo. Ja. Ja. Er moet nog iets gebeuren. Er is nog een taak die wacht. Dat boek moet nog uit. En kijk, moet ik nu weer van begin beginnen? Want dat is echt jaren geleden dat ik dat gelezen heb, dus ja, ik zit in de shit hé.

Dat betekent dus dat dat belangrijk is, hè? Zeker. Ja, ik vind dat belangrijk, tuurlijk. Anders zou dat hier niet liggen. En waarom is dat dan belangrijk? Ja, Wim, waarom is dat belangrijk? Dat is waarom alles dat door mensen wordt gecreëerd, dat u uitnodigt om iemand die uw wereld heeft gecreëerd, dat je kan binnenstappen op het moment dat u past. Ik vind dat heel belangrijk, ja, het zal wel. Dat haalt me even weg uit deze soms harde wereld.

Ik ben zot van werelden binnentreden en zelf ook werelden creëren, dus ja, voilà. Ik denk dat dat dat een beetje is. Vooral, je hebt de keuze wanneer je... Ja, de vrijheid daarin ook. Ik moet mij niet schuldig voelen als ik een hele periode niet lees, want dat ligt daar klaar en het is op mijn moment. En ik kan ook beslissen van, ik ga dat niet afwerken, wat ik meestal niet doe. Maar de vrijheid daarin ook een beetje, vind ik fantastisch.

En niet te onderschatten, de schoonheid. Ik vind dat prachtig. Een hele collectie boeken. Ik vind dat visueel iets heel moois. De combinatie van de kleuren, de kaffen. Alleen al daarvoor. Ik vind dat visueel iets heel moois. Ik heb dat altijd gevonden.

Er zijn ook nog kistjes boven ook, die had ik nog niet gezien. Die gaan boven hangen. Mooi zeg. Er is niets erger, mensen die hun boeken wegsteken in een kast, die dicht is, of mensen die hun boeken in dozen steken en op de zolder zetten, dat gaat er bij mij oprecht niet in. Er is niks mooier dan een huis met boeken, vind ik. Ja, dat is waar. Dat is mooi. Ja toch? Ja, ik vind dat ook. Oké, goed. We gaan eens kijken welke drie boeken jij gekozen hebt. Ja. Wat is jouw eerste boek?

Het eerste boek is Jimmy Corrigan, The Smartest Kid on Earth van Chris Ware. Ja, goh, waar moet je beginnen? Ik weet nog dat ik dat zeer intrigerend vond, het gegeven graphic novel. Mensen zouden dat onheerbiedig een strip, ongeacht dat het een strip natuurlijk niet downplaying is. Maar...

Voor mij was dat heel impactvol, omdat ik voordien heel veel strips las als kind en dat altijd heel leuk heb gevonden. En de switch na dat maken was heel zot, omdat dat... Toen bleek dat dat niet allemaal vrolijk, kleurrijk, vol met boeventronies en avonturen en verstrooide professors of mopjes hoefde te zitten, maar dat dat...

Ja, ik dacht altijd van nee, een boek moet je... Het schone aan een boek is dat je dat met je eigen brein kunt invullen visueel. Dus ik ga dat nooit doen, een graphic novel. Ik ben heel blij dat ik die stap wel heb gezet, omdat dat toch iets aan de ervaring toevoegt. Zeker bij diep tragische verhalen.

En dit is zo'n diep tragisch verhaal? Ja, toch wel. Ik vond dat wel redelijk diep tragisch. Het gaat over een... Hij ziet er ook zo triestig uit. Dat manneke zo. Jimmy. Het is een man van 36 jaar, als we hem leren kennen, denk ik, in het boek. Die zijn vader niet kent. Hij is zeer eenzaam. Zeer slechte sociale contacten. Een beetje knullig. En...

Weird. En hij heeft een dominante moeder en plots krijgt hij een telefoontje van zijn vader dat hij hem wil ontmoeten voor Thanksgiving en hij vertelt dat niet aan zijn mama. Voilà, en dan zien we zo de verwikkeling daarvan. En dat is een redelijk rare vader ook. Hij weet ook natuurlijk niet wat de grenzen zijn, want dat bestond toen ook nog niet in die tijd natuurlijk. Dat is van 2000.