Sarah Vandeursen

Ik heb dat bij alles, denk ik. Vrolijke kunsten voor dit, of vrolijke werken, behalve dan misschien David Hockney, komen niet echt binnen bij mij. Dat moet ik ergens... Dat moet mij je raten, maar meestal op een diep tragische manier of zo. Ja.

Is dat ook positieve humor? Ik zit nu te denken, bestaat dat? Misschien bestaat dat wel. Of mensen die het vrolijk willen doen? Het is toch pas grappig, omdat het echt pijn doet, bijna. Ja, oké. Is dat een print? Dat is een print van de lichaam. Je ziet ook direct het zwembad. Dat is misschien het allervrolijkste dat ik kan bedenken, dat ik wel tof vind. Maar voor de rest, nee. Dat spreekt mij niet zo echt aan, eigenlijk. Oké.

Wil jij jouw drie boeken nog eens herhalen voor mij? Wat was jouw eerste boek? Het eerste boek was Jimmy Corrigan The Smartest Kid on Earth van Chris Ware. Twee. Twee was All Force van Miranda July. En drie was Mark Z. Daniel Lewski's House of Leaves.

Ja, Danielewski. Ah, het is al een S af. Nee, nee, nee. Het is zijn boek. De S is van... Het is zijn boek. Ja. Zijn naam is Danielewski. Ja, tuurlijk. Heb je het liever zo? Mark Z. Danielewski met House of Leaves. Dat is beter, hè. Jij mag kiezen, hè. Het gaat verwarring zijn anders. Wat ben je nu aan het lezen? Nu ben ik eigenlijk door jou opnieuw in deze begonnen.

Door mij terug in Danielewski? Ja. Of Danielewski. Ja, en die, omdat ik even niet meer wist van wacht, hoe moet ik dat gaan uitleggen? Ik zit op pagina 57. Maar Mariesje, zo'n boek... Is dat... Oeh, dat is wel ver al, hè? Ja, toch? Ja, omdat ik wel weer weet van ja, nu is ik wel weer vertrokken. Maar wil je dat voortlezen? Ja.

Ja, ik ga het voortlezen, want ik ben nu wel weer vertrokken. En je vindt dat niet erg dat je... Je leest soms boeken opnieuw. Nee, dat is een vrije keuze. Jij hebt mij niet gedwongen. Je hebt mij dat ook niet gevraagd. Wat wil je, al je boeken opnieuw lezen? Nee, het was echt puur ooit van, fuck, dat dat mij... Vooral omdat ik het leuke vind. Ik heb dat met muziek ook. Ik vind dat heel fijn. Ik ben zeker dat Miranda July nog opnieuw gaat lezen ooit. Binnen, pak, 15 jaar. En Jimmy Corrigan heb ik ook nog opnieuw gelezen. Ik vind dat heel tof om die in een andere periode in je leven...

opnieuw te lezen, omdat ik hetzelfde met muziek, als ik vroeger muziek hoorde en dat dat mijn heartbreak nummers waren ofzo, of dat waren de triestige nummers, als ik die nu hoor, is dat, omdat ik me ook een tussen keer beter voel en bevrijd, is dat helemaal anders. Ik ben 100% zeker dat dat boek nu helemaal anders, en ook dat mijn fantasie dat anders gaat, mijn brein gaat dat anders visualiseren.

Dus je bent ook benieuwd? Ja, het is ook vooral benieuwd van hoe gaat het nu? Ik vind tien jaar eigenlijk wel een goeie. Zo echt alle boeken die heel hard geraakt hebben, zou je eigenlijk per cyclus in je leven, per decennium, misschien een keer, als je de ruimte hebt en de luxe, dat is natuurlijk een mega luxe, opnieuw kunnen lezen. Niet moeten, hè, kunnen. Ja, dus ik ga dat doen, tuurlijk. Het gaat wel lastig zijn. Ik denk dat ik de voetnoten ga overslaan deze keer.