Tina

Het draait niet om gewichtsverlies. Het is gewoon dat je denkt... Ja, ik wil dingen eten die eigenlijk niet eetbaar zijn. Deze meneer eet dus make-up. Nou moet ik wel. Ik heb geen pika. Ik heb het ook nog nooit gedaan. Niet de drang gehad, maar...

Als je zo'n hele mooie nieuwe lippenstift hebt... heb ik wel dat ik er de hele tijd aan wil blijven ruiken. Ja. Sowieso is nieuwe make-up ruikt heel lekker. Ja. En kruis. Maar ik heb wel eens gehad... Ken je dat gevoel dat je op een handdoek bijt? Of niet? Ik zal wel weer een of andere afwijking hebben. Maar ken je dat gevoel op een handdoek bijten? Moet je het doen? Nou, moet je het doen? Ja, moet je het doen? Dat voelt heel naar. Naar? Ja. Maar ik heb wel eens...

Maar heb je zin om in een handdoek te bijten? Nou, als ik nu een handdoek heb, zou ik het wel weer even willen voelen, ja. Dus in die zin... Een soort ramptoerisme van... Ja, even... Oh, oh, ja. Ja. Oh, oh. Ja, ik zit er nu niet uit te kijken. Ik ben er even stil van, maar ik weet niet zo... Krijtjes, mensen eten ook krijtjes. Ja, nou, dat is ook pika.

Ik heb ook misschien dat iemand de as van een geliefde opat uit een urn. Je verzint het niet. Dat vind ik ook psychologisch dat je dan iemand opet. Dat iemand toch nog in jezelf misschien wel voortleeft. Kattenharen. Kattenharen? Ik zeg het nog een keer, kattenharen. Dat iemand kattenharen naar binnen slurpt.

Ja, nou ja. En het lijkt me ook heel gevaarlijk. Matrassen. Het lijkt me ook heel gevaarlijk. Wat? Matras. Matrasvulling. Het schuim van een matras. Ik ben natuurlijk de stem van TLC. En ik maak dingen mee. Oh, jij maakt dingen mee. Ik maak dingen mee. Dat moet je nu allemaal kwijt. Ik heb wel eens gehad. Ja, dat is heel lief. Mijn oude oppas. Die vertelde een keer. Kelly heet ze. En die heeft een oma. Kelly komt uit Zeeland.

En Kelly had haar oma een heel leuk cadeautje gestuurd. Iets wat stuk kon. Dus daar zat misschien een vaasje in of zo. Of een mooi schaaltje. En dat had ze in laten pakken. En daar zaten natuurlijk allemaal schuimdingetjes in. Maar sommige schuimdingetjes zien eruit als kleine chipjes.

Chips. Oh, ik weet wat je bedoelt. Dus dat was een klein doosje. Een soort kroepboek, ja. Dus zij had het opgestuurd aan haar oma. Zij belde haar oma. Ze zei, oma, heb je het pakketje ontvangen? En toen zei oma heel lief, ja. En ik was lekker televisie aan het kijken. En dan heb ik het lekker opgesmikkeld. Ik vond het een gekke smaakje. Maar gezellig bij de tv heb ik het opgegeten.

En hoe lang is oma niet naar de wc geweest daarna? Oma, dit was een paas en met kerst kon ze poepen. Nee, toen zei Kelly, oma, het was een schaaltje met dingetjes erin. Ja, het was wel een schaaltje, maar het was geen chips. Dus dan heeft ze dat plastic verpakkingsmateriaal opgegeten. Maar oma is er nog. Gelukkig maar. Ja, dus ik zag die jongen en dacht ik, dat vind ik ook alweer zo...

Ja, dat is ook wel moeilijk. Als dat je partner is, dan stel je voor dat Jos ineens je lippenstift gaat opvreten. Oh nee, vreselijk. Ik heb toch nieuwe gekocht vorige week? Jos, ik had hier toch een lippenstift liggen? Dan zit Jos de voice te kijken en dan zit hij daar een staafje op te eten.

Nou, ik herken wel dat je altijd zo'n periode hebt, dat zegt Finn altijd over mij. Ik heb altijd een periode, bijvoorbeeld Cola Zero, ben ik echt een beetje aan verslaafd geweest. Ik ook, ja. Dat drink ik nog wel een beetje. Nou, verslaafd niet, maar... Ik drink het echt niet meer, maar ik kan soms echt... Of pinda's, of dan heb ik weer... Dat zegt Finn altijd, dat is ook echt waar. En hoe lang duurt het dan, een week?

Ja, misschien ja, dan overeet ik me er echt in. Oh, dat is wel een goede manier. En dan houdt het weer op. En dan zegt hij, ah, is het weer voorbij? Ja, ik ben een keer heel erg dronken geweest toen ik heel jong was. Van tequila. Dat hoef ik nooit meer. Bah, dat vind je zo vies. Bah.

Het is gewoon een projectielkots uit. Dus dat kan ik ook niet meer hebben. Maar chocola ben ik wel echt aan verslaafd. Maar dan heb ik het ook over drop. Ik heb net weer een dropperiode achter de rug. En nu moet ik er echt niet meer aan denken. Dus ik heb wel altijd dat ik dan zoveel... Dan kun je dus gewoon...

Dat is wel een goede manier. Dus eigenlijk moet je dan juist gaan je gang. Ja. Nou. Nou. Op een gegeven moment komt ook je neus weer uit. Nou, daarover gesproken. Dat brengt ons bij de vraag van de week. Dat is wel een moeilijke, maar heeft daar wel mee te maken met Essen. Oké, let op.

Ik vind het ook wel weer heel lief. Heel veel dank dat jullie onze vragen opsturen. Absoluut. En blijf dat doen mensen. Hoi Tina en Chantal.

Niet Chantal en Zina. Roy, Tina en Chantal. Oh. Nee, maar ja. Nee, maar goed met spijt. Belangrijk. Mijn beste vriendin. Daar gaat mijn vraag over. Zij is het laatste jaar best veel aangekomen. Oké. Nu denk ik meteen, wat kan jou dat schelen? Ja, ik ook. Ik heb het niet over twee kilootjes op de heupen, maar echt wel een kilo of twintig.

Zelf doet ze alsof er niks aan de hand is. We gaan nog steeds naar de sauna. Ze is nog net zo blij als altijd. Maar ik denk, je komt toch niet zomaar zoveel aan? Is ze ongelukkig? Is er iets medisch? Maar ik durf er dus niet over te beginnen omdat ze er zelf totaal geen issue mee lijkt te hebben. Dat is mooi.

Toch maak ik me een beetje zorgen om haar gezondheid. Wat is een subtiele manier om het aan te kaarten zonder dat ze het als kritiek ziet? Deze vriendin is me heel dierbaar, maar ze gaat bijvoorbeeld niet meer mee sporten. Of moet ik het daarom misschien toch maar helemaal laten gaan? Oké, dat is een vrij abrupt einde. Ja.

Nou, wat me wel meteen opvalt is... Bedankt voor je vraag. Het is wel als zij zegt, ze gaat ook niet meer mee sporten. Niet meer. Dus dan eerder deed ze het wel. Met haar, blijkbaar. Daar zou ik het op gooien. Ga je weer eens een keer lekker met me mee sporten? Nee. Nee, wij oefenen dit gesprek nu even. Waarom niet, Chantal?

Omdat ik... Oh, daar heb ik gewoon even niet zo'n zin in. Kom, we gaan lekker naar de sauna. Ah, daar ben jij weer. En zullen we daarvoor nog een wandelingetje maken? Dat we eerst lekker gaan lopen. Nee, ik hou niet van lopen. Ik wil niet meer lopen. Jij gaat met mij mee lopen. Ik heb een halsband voor je. Nee, dat weet je natuurlijk helemaal niet. Of dat gesprek zo gaat. Maar ja, ja, ja.

Nou, ik vind het wel. Kijk, ik vind het belangrijk, heel fijn dat die beste vriendinnen blijkbaar, want ze schrijft dus zelf, doet ze alsof er niks aan de hand is. En we gaan nog steeds naar de sauna, ze is nog net zo blij als altijd. Misschien stap jij nu wel net in je auto. Auto aan. Jouw favoriete podcast aan.