Tom Schelstraten

Het was voor mij een lang gekoesterde wens om Tuvalu te bezoeken. Ik heb er heel veel over gelezen en ook over bekeken. En met name wat mij triggerde was het feit dat dit echt een plek is, een eilandengroep, ver weg. Dat maakt het natuurlijk al een beetje spannend, maar ook een plek die echt in de frontlinie ligt van klimaatverandering. Dus de mensen die daar wonen, 11.000 inwoners.

Die staan voor een heel moeilijk dilemma. Blijven met de mogelijkheid dat het eiland echt verdwijnt. Dus dat ook hun leven daar op het spel staat. Of gewoon vertrekken en vluchten. En je leest er veel over, maar het is natuurlijk het mooiste om mensen te ontmoeten en ze te spreken. En het allemaal van dichtbij te zien en mee te maken. Maar dat is niet makkelijk. Het kost namelijk heel veel geld om er heen te gaan. Het is ver weg, ook vanuit mijn standplaats Bangkok.

Ik was zelf meerdere dagen onderweg. Dat ging via Bangkok het vliegveld, dan naar Nieuw-Zeeland en dan Fiji. En toen vloog ik naar Funafuti. Dat is het grootste eiland van de eilandengroep Tuvalu. Dus wat ik heb gedaan is, ik werk ook voor RTL Nieuws. Ik heb gekeken naar wat zijn meerdere verhalen in de regio. Kunnen we die combineren en een langere reis door de Pacific maken, door de Stille Oceaan. En daar waren de chefs van zowel bij RTL Nieuws als bij het FD enthousiast over.

In totaal ben ik een week daar geweest. En op een scooter heb ik er rondgereden. Heel veel mensen gesproken. Mensen die aan de ene kant zeggen... we willen alles doen om te kunnen blijven. Maar ook heel veel mensen, eigenlijk de meerderheid... die zegt, we zien geen toekomst meer. We willen gewoon weg. Het leven stopt hier voor ons eigenlijk. Met name ook gezinnen met jonge kinderen bijvoorbeeld...

Die zeggen, dit gaat niet meer goed voor ons. We zien het water nu al, het waterpeil, het zeepijl, zien wij stijgen om ons heen. De vloedgolven worden heftiger. Een ander bijkomt probleem is bijvoorbeeld dat er verzilting plaatsvindt.

Dus dat het grondwater verzeelt, waardoor er steeds minder gewassen ook kunnen groeien. Dus het meeste eten wordt geïmporteerd, wat ook duurder is en minder gezond. Dus je kunt je wel voorstellen dat mensen daar zoiets hebben van... dit gaat niet meer goed, we gaan verhuizen. En die mogelijkheid is er nu ook. Australië biedt klimaatvisa.

Dus 80% van de mensen die daar woont... hebben zich al aangemeld voor zo'n klimaatvisum. Jaarlijks worden er een aantal honderd uitgedeeld. Dus de kans bestaat, en is misschien wel groot zelfs... dat uiteindelijk het eiland gewoon echt leeg komt... en snel dat mensen allemaal vertrekken. Inwoners van Tuvalu moeten kiezen. Klimaatvluchteling worden of vechten voor hun voorbestaan. Geschreven door Tom Schelstraten.