Wietse Hage
👤 SpeakerAppearances Over Time
Podcast Appearances
dat er zo'n ongelofelijke opschudding is... van alle balansen die we hebben en hadden.
En dat maakt het gewoon een bizar iets... dat je misschien naïef zou willen zeggen... maar waarom bouwen we het dan? En stop er dan mee? En zet het dan uit? Het debat van twee jaar geleden met de pauzeknop... waar we inmiddels al ver voorbij zijn. Ja, die Pandora's Doos lijkt toch gewoon open. En nu zitten we ermee. Ja.
Is er een deel van jou wat twijfelt aan een kern van dit verhaal? Of voel jij je alleen maar gesterkt in wat je allemaal al dacht? Ik voel me gesterkt in wat ik al dacht. Daar ben ik niet blij mee.
Ja, precies. Het is meer bewijs. Ja, ik word niet graag gevalideerd door de CEO van Entropic, als ik heel eerlijk ben. Zijn vorige essay was dat niet namelijk. Die kon ik vasthouden als hoop. Nu krijg ik een essay waarbij hij dingen gaat lopen bevestigen die ik allemaal ook in mijn dromen wel eens langs zag komen. Nachtmerries.
Is het vergelijkbaar met een soort van IPCC rapport? Als in de consequenties zijn zo groot dat het ons een beetje lam slaat. Of tenminste, de gevolgen die geschetst worden zijn zo groot dat je niks anders kan dan je schouders ophalen. Dat gevoel bekruipt mij dan een beetje. Ja, fair. Super fair. Ik zat op de fiets hierheen. Toen dacht ik letterlijk, oh, is dit dan die soort van...
vreemde... combinatie van... semidepressieve buikpijn... die je moet hebben als je in de... klimaatwetenschappen werkt. Ik dacht wel een beetje van... heb ik dat ook op die manier gevoeld? Maar daarbij voel ik ook... en dat wil ik wel even... benadrukken... Jij en ik worden... in ieder geval door een deel van de... Nederlandse samenleving gezien als twee jongens... die hier wel wat van weten...
En daarom worden we denk ik ook best serieus genomen... als wij dit soort dingen vertellen. En als we dan zeggen dat het de CEO van Entropic is... die Cloud Code gemaakt heeft, waar we het heel wat over hebben... en achter de Cloud Bot ergens ook nog een modelletje draait... dan heeft het toch iets van een gewicht of zo. Hij geeft het gewicht en wij geven het een klein beetje gewicht. En ik wil wel gezegd hebben...
ja, dit is geïnformeerd koffiedik kijken. Dus ik noem het even net koffiedik kijken. Als iemand zegt dat iemand koffiedik aan het kijken is... dan heb ik wel het idee dat iemand echt zegt... jij bent eigenlijk ongefundeerd de glazen bol in aan het kijken. En ik vind extrapoleren, dus zeggen...
Als je een zelfrijdende auto van karton kan maken die redelijk kan rijden op een circuit, dan duurt het misschien tien of twintig jaar. Maar dan kom jij mogelijk op een gegeven moment wel bij die zelfrijdende auto. Dus dan gaan we niet meer praten over of het kan, maar gaan we discussiëren over tijdslijnen. We doen niet anders hier met z'n tweeën.
Amodee is een van de mensen die een zeer korte tijdlijn heeft. Dus ik ga even nuanceren. Demis Hassabis zegt vijf tot tien jaar. Maar deelt al deze zorgen in het interview in Davo. Met zijn collega. Vijf tot tien jaar. Ja, de discussie gaat niet over wat, maar over wanneer. Als je dan kijkt naar wat hier geschetst wordt...
Als wij zijn geïnformeerde voorspelling vijf tot tien jaar zeggen... dus dan doen we de tijdslijnen van Hassabis met de inhoud van Amodee... die aardig overeen komen...
Dan hebben we hier nog steeds een mega, mega, mega zware memo te pakken. Kevits, ik ben er al klaar mee. Wij danken Sam Hengeveld voor de edit. Pankra voor de vormgeving. Als je op de hoogte wil blijven van al het AI nieuws, dan meld je je aan op ons nieuwsbrief ai-report.nl. Wil je vandaag nog beginnen met AI binnen jouw bedrijf? Dan ga je naar deptagency.com slash ai-report. Tot volgende week.
Ja, en ik vond het wel grappig, want ik was een beetje zenuwachtig, omdat ik denk, dan gaat hij allemaal bestandsacties doen. Het is gelimiteerd tot de map die je kiest. Ja, je moet heel duidelijk zeggen, ik geef toegang tot deze map. Als je een hele harde schijf kiest, dat doe je dan wel echt een beetje zelf. Dus je kunt beter gewoon lekker een map pakken waarbinnen dingen staan die je kan missen.
Niet je hele harde schijf kiezen, maar een map met bestanden erin die je kunt missen. Dat je er een beetje mee kan spelen. Wat ik wel even wennen vind, en daar moet ik mezelf echt een beetje op uitdagen, is dat ik dan denk, oké, vanuit de nerd, de techneut, zijn jij en ik gewend om met Cloud Code te spelen. Code, niet coworking.
Dus ik denk dan, hé, grappig, Cloud Code voor iedereen, om het maar even zo te noemen. En Cloud Code niet bedoeld alleen maar om te programmeren, maar om al die gave, meer dan alleen maar chatmogelijkheden die de normale chat heeft, die in Cloud Code zitten. Oftewel, dingetjes kunnen openen, een browser kunnen openen, bestandjes kunnen veranderen, powerpoints kunnen maken, et cetera, op jouw computer.
Die komt nu van een software wereld de rest van de wereld in. Wij hebben het hier natuurlijk al wel eens over gehad. Van dat cloud code ding dat generaliseert naar veel meer. Je krijgt een soort cloud code voor finance, cloud code voor design. Cloud code is bedoeld om software mee te maken. Dat is de belangrijkste taak die dit ding heeft gekregen. Daar is hij ook op geoptimaliseerd.
is het nog steeds een intimiderend iets. En het harnas of de scaffold wat Cloud Code is... dus een toolkit, een supermanpak zoals jij het graag zegt... om Cloud heen, is een codeharnas in het geval van Cloud Code. Het coworkharnas is aangepast naar taken... die horen bij de gemiddelde computergebruiker. Het is veel minder eng, want als je als Cloud Code opzet... dan wil die eerst weten...
Ja, dus inderdaad, soort technisch cynisch zou je kunnen zeggen, gewoon een ander schilletje. Goed, als er iets is wat wij geleerd hebben de laatste twee jaar over AI praten, is dat schilletjes het verschil maken. Dus dat is echt best wel flink. En ik denk dat de uitvindingen die gedaan zijn aan de Cloud Code kant, ongelooflijk goed toepasbaar zijn op veel meer dan alleen code. Cowork is daar het bewijs van.
Wat bedoel je daarmee? Nou, dat als je bijvoorbeeld kijkt naar de textielweverij die op een gegeven moment met ponskaarten ging werken, zodat jij papier in kon voeren in een machine die daar dan een tapijt uit maakte, dat die ponskaarttechniek uiteindelijk terechtkwam in veel meer dan alleen maar die textielmachine. Die uitvinding uit de textielindustrie bleek breed toepasbaar, want je kunt eigenlijk regels in papier stoppen met een gaatje.
Wacht even, is de Ponskaart bedacht in de textielsector? Absoluut. Echt waar? Sterker nog. Ik denk dan van die IBM mainframes, maar echt waar? Als je naar het Techniekmuseum in Twente gaat, dan zie je ook allemaal textielmachines. En toen ik daarvoor het eerst kwam, dacht ik ook super tof dat jullie een textielverleden hebben hier. Maar waarom die focus zo groot? Op Ponskaarten. Ja, de geboorte van de computer. Dat is de loom, de weefmachine, die op basis van patronen uit Ponskaarten, die daar gebruikt werden. En Ponskaarten waren heel handig in andere toepassingen. Dus de geboorte van de...