Wietse Hage

Ik kwam er dus ook achter wat dan nu een soort personalized software heet, namelijk software zoals ik het wil. Al die jaren al, weet je, normaliter was het, ik ga twintig SaaS apps af en ik ga de App Store langs, installeer dertig apps en dan kijk ik wat er het meest in de buurt komt van mijn ideaal. En dan heb je een probleem en dan ga je twintig apps downloaden om te kijken wat is mijn favoriete oplossing.

En dit klinkt nu al alsof dat historie is, maar dat is het eigenlijk wel. Het is alleen nog niet gedistribueerd door de rest van de samenleving. Maar wij denken al zo nu dat je denkt, ik ga niet eens meer naar de apps, maar ik ga naar Cloud Code. Oké, wauw, weet je wel. Goed, wat ik al heel lang graag wil, is goed inzicht in mijn financiën.

dat alle grote bankapps... hebben nu iets van een dashboard erin. Met inzicht, zoals we dat dan noemen. Het inzichtstapje of het datatapje of whatever. Het is allemaal ruk. Als jullie luisteren, het werkt niet. Je hebt allemaal een onvoldoende...

Maar luister nog even door, voordat je me nu stopzet. Ik snap het wel, want ik heb een, en ik ben niet de enige, een persoonlijke financieel ecosysteem. Ik heb bijvoorbeeld een bank waar ik al mijn spaargeld heb staan. En dan maak ik een beetje een soort salaris naar mezelf over in badges. Dat zijn allemaal rekeningen op mijn naam. Daar snappen die systemen helemaal niks van. Want die gaan dan zeggen, je hebt x duizend euro uitgegeven deze maand. En dan denk ik,

Nee, dat ging naar mijn spaarrekening ten eerste. En wat er binnenkwam, was deels weer terug naar mijn spaarrekening. Maar het is net als serie. Je hoeft het maar te gebruiken om teleurgesteld te raken. Ja, het is matig. Dus wat ik toen dacht is... Ik was dus ook een spek aan het schrijven in de trein. Dat ik dacht... Dat is een cool ding om te zeggen, hè? Ja, ik was even een spekje aan het schrijven. Moet je even een spekje schrijven? Ja.

Dus ik zei van, wat gaat er allemaal mis in alle andere apps die ik tot nu toe heb gebruikt? Waarom is dat? En hoe zouden we dat beter kunnen maken? Dus wat ik uiteindelijk wil, en die heb ik nu, is een app waarin alle mutaties ingeladen worden vanuit alle verschillende banken. En dan even voor de luisteraar, dat doet Wietser dan natuurlijk op z'n Wietsers. Het moet allemaal lokaal. Ja, ja, fuck ze daar.

allemaal faxt het naar jezelf. Dus ik dacht, ik vind het dan ook... ik wil dit soort vibecode projectjes... en ik wil er wat toevoegen aan mijn leven. Letterlijk, iedere dag blij van worden. En allemaal dingen leren. Dus ik dacht, gaat het lukken... dat het hele ding gewoon werkt lokaal? Wat bedoel ik daarmee?

De mutaties worden ingeladen uit van die vage mutatiebestanden, MT940, CSV's, Excel's, whatever. Dat ding heeft gewoon een soort routertje erin gebouwd door Claude. Die ziet wat hij krijgt, of het nou Triodos, Bunk, ASN of whatever is. Ziet, oké, ik zie al wat ik krijg.

Die doet een deduplication van mutaties. Dus je ziet, iedere mutatie is uniek. Dus ik kan ze ook blijven inladen over elkaar heen. Dat ding blijft altijd clean. Het is helemaal niet zo spannend om te maken. Dus dat werkt allemaal. Dus ik laat dan nu één keer per maand vanuit alle verschillende kanalen... gooi ik allemaal verschillende bestanden erin. En dan is mijn supermutatie ding weer geüpdate. Waar ik gewoon een soort bankapp heb alsof ik bij één bank zit. Je moet een metabanking hebben. Ja, ja, ja.

Dan kan ik daarin aangeven. Wat zijn je eigen rekeningen. En wat zijn de doelen van die rekeningen. Dat is spaar. Dat is dat. Dus al die onderlingere transacties. Gaan ook kloppen. Dan zeg ik. Ik wil dat je ze categoriseert. In mijn categorieën. Ik heb bijvoorbeeld de categorie.

Veelste duur broodje buiten. Dat is namelijk Albert Heijn broodje. Albert Heijn to go op Utrecht Centraal moet je gewoon niet doen. Dat is een categorie voor mij waardoor ik mezelf kan confronteren met die veelste dure croissants. Dat is niet eten en drinken. Saai, dat is dat domme broodje. Dus dat heb ik allemaal gedaan. En dat doe ik dus met Apple Intelligence. Superleuk. Dus dat kan niet makkelijk. Dit is gewoon een klassificatie vraag. Maar wat doe je dan vervolgens daarmee? Dat je het duur broodje...

Dat ding deelt hem helemaal in. Maar op een gegeven moment kan hij hem niet indelen. Dan gaat hij het dom doen, want hij snapt het niet. Dan ga ik hem iets leren. Dus wat ik ook even wil vertellen, is ook heel leuk. Want ik hoorde jou al zeggen, ik ben hem aan het vormen naar mijn hand. Niet alleen maar de interface, maar ook het hart of het brein van dat ding ben je tot Alexander aan het maken. Het is eigenlijk een hele persoonlijke software die het wordt. Dus ik kan nu mutaties zelf handmatig klassificeren. In de categorie? Ja. Wat is dat?

Dus even iets sufs is dan bijvoorbeeld dom broodje. Dat heeft hij niet zelf gedaan. Dat lukt dus soms. Tachtig procent kan hij zelf zonder dat ik iets zeg. Maar sommige dingen denk ik... Maar jij hebt er als persoonlijk doel om minder domme dure broodjes op Utrecht Centraal te kopen. Het enige dat ik financieel inzicht wil hebben is voor gedragsverandering. Ja, precies. Dus hierop ben je het aan het optimaliseren. Om jou zelf te stimuleren om minder dure broodjes te kopen. Onder andere.

Ja, onder andere. En dat maak jij gewoon heel duidelijk. Staat er een rood stoplicht bij of zo? Ja, daar heb ik ook mijn doelen in. Je mag maar x duur op roodjes per maand. Ik weet veel andere mensen werken met huishoudspotjes. Ik werk met bandwidth. En dan zeg ik gewoon, er is zoveel bandwidth voor domme dingen. En dan ga je nu buiten. En ik wil ook een notificatie krijgen deze maand, vriend. Het is over. Ja, leuk.

Maar goed, dat doe ik dan. Maar op een gegeven moment heb ik dan een broodje wat hij niet klassificeert. Dan klassificeer ik hem met de hand. En dan doet hij simpelweg dat kwalificatiemoment toevoegen aan de prompt die hij aan Apple Intelligence geeft. Dan zegt hij gewoon, normaal doe je klassificeren. En by the way, Wietse heeft dit deze week gedaan. Neem het ook mee. En dan leert hij. Doe ik even tussen aanhalingstekens. Dan word ik al helemaal hyped. En ik ben natuurlijk die grafiek. Ik heb gezegd, het moet meer op Apple Health lijken dan op een financieringsapp.

Dan gooi ik er screenshots in van allemaal health apps. Want ik wil een financial health app die mij inzicht geeft waardoor gedragsverandering ontstaat. En nu mijn oude softwareontwikkelaar SaaS hoofd van start-upjes maken. Die zit dan na te denken van wat voor licenties moet ik allemaal gaan hebben. En wat voor data en wat voor ISO. En nu denk ik, Wies, het is voor jou. Jouw app.

Rustig aan. Jij bouwt hem. En het is echt een grappig moment om mee te maken dat ik steeds meer appjes op mijn homescreen aan het krijgen ben die van mij zijn. En er komen dus ook minder appjes uit de App Store bij. En dat zegt wel iets.

Het is ook een grote golf, dus het zou niet gek zijn. Het is een cultureel fenomeen. En eigenlijk waar OpenClaw over gaat, is de sterkere modellen die we inmiddels hebben, met toegang tot je eigen machine. Dus je eigen persoonlijke datacontext, om het even zo technisch te zeggen. Ja, ingewikkeld zeggen. Gewoon je bestanden. Ja, jouw kalender. Niet alleen maar bij Google, maar ook op je computer. Ja.

Die je mee kan kletsen via een app-achtige interface. WhatsApp, Telegram. Die ook nog eens proactief is. Dus voor jou doet op de achtergrond en jou seintjes geeft. En je computer kan bedienen op de achtergrond. Wat ik bij Eva liet zien. Ik bestel concertkaartjes voor me. En dat hij dan op jouw computer een browser gaat bedienen. Om de site van Tivoli door te werken.

Ja, dat zijn dingen die we dan eigenlijk al konden, maar het was nog nooit in een totaal pakket aan elkaar gekoppeld met een model erachter. De laatste GPT of de laatste opens modellen, cloud modellen die zo sterk zijn geworden. Dat werd een heel cultureel moment en daardoor is open cloud een ding.