Wim Oosterlinck

Hallo, ik ben Wim Oosterlink en soms rijd ik in de regen op mijn fiets naar een podcastgast. Het was van bij mij thuis naar Wondelgem, 28 minuten met de auto en 20 minuten met de fiets. Dus heb ik gefietst, ook al regende het. Dedication baby.

Welkom bij de podcast Drie Boeken, waarin ik boekenliefhebbers vraag naar de drie boeken die wij volgens hen moeten gelezen hebben. Mijn gast in deze aflevering is Sarah van Deurzen, die in Wondelgem bij Gent woont en waar ik dus kliedernat toekwam en mij van heel veel kleren en schoenen moest ontdoen voor ik haar lieving kon binnenstappen. Een plek met boeken en cd's en kunstwerken aan de muren en een kat. De kat heet Veronique.

Sarah van Deursen is geboren in 1983. Ze is bekend als zangeres bij Kenji Minogue. Ze maakte televisie bij De Ideale Wereld en maakte eigen programma's Sarah in Genderland en Sarah in Wokeland. Over haar nieuwe project, iets totaal anders, vertelt ze in deze podcast.

In ons gesprek vertelt ze over het boek dat haar leven veranderde, waaraan ze zoveel te danken heeft, zegt ze zelf. Het meest aangrijpende stripboek dat ze ooit las zit erin en een horrorboek dat ze nu opnieuw aan het lezen is. Het gaat over crisissen, over jezelf zijn, over creativiteit en humor als een verdedigingsmechanisme.

Als je deze podcast leuk vindt, geef dan zeker sterren in de app waar je nu aan het luisteren bent. Zo krijgen meer mensen deze podcast aangeboden en leren meer mensen hem kennen. Op de website wimoosterlink.be kan je terecht voor de show notes, foto's, de plek om je e-mailadres door te geven voor de nieuwsbrief Drie Dingen...

En om het boek van de podcast te bestellen, persoonlijk gesigneerd, als je dat graag wil, 103 boeken die je gelezen moet hebben. De plek is wimoosterlink.be. En dan nu...

Ik hoop dat dat gaat gebeuren. Hoor je de poes eten? Nee, dat hoor ik niet. Dat is echt heel stil. Nee, dat hoor je niet. Nee, nee. Mag ik ze aan het eten? De poes heet Veronique. Ja. En ik werd er straks voorgesteld aan Veronique. Dat is een mooi moment. Veronique, dit is Wim. Dat is kwaad, hè. Ze is een beetje nukkig, hè. Ze vindt je niet zo tof. Sorry, hè. Kijk naar die blik.

Zeg, wacht eens, ik heb even zo beschrijfbaar boeken zien liggen. Hier, de drie boeken op tafel uiteraard. Op het plankje daar achter jou ligt een stapeltje boeken. En is dat daar de boekenkast? Ja, dat zijn verschillende boekenkastjes. Maar zijn dat zo wijnkistjes? Ja, ik vind dat fantastisch.

Ze is aan het bellen. Ze is aan het bellen. Dat is voor de telefoon. Maar ik denk niet dat ik nu hoort. Maar we hopen op Taylor Swift straks. Dus even geduld nog. Fingers crossed. Ja. Hangt dat af welke boeken het zijn? Of maakt het niet uit welke boeken? Wat bedoel je? Welke daarvoor? Van de veiligheid en van de... Nee, totaal niet. Oké. Nee. Nee, nee, totaal niet. Gewoon dat er boeken zijn.

Dus dat is eigenlijk een hele... O, ja, ja, ja. Dat is fantastisch. Dat is echt een kunstwerk. Hier zitten allemaal dus aparte... Ja, verhalen in. Stukken en boekjes. Ja, en... Oh my god, ja, strippjes. Dat is echt waanzinnig. Ja, ja, ja. Dat is echt een van de mooiste dingen die ik ooit gezien heb.

Ja, op mijn vraag en een andere wereld te duiken of zo. Ik heb dat altijd vreselijk leuk gevonden. Zeker als kind heb ik heel, heel veel gelezen. Of als jongere. En was dat toen, want je zei daar straks van, ik vind het zo leuk om in een gecreëerde wereld te duiken, ook een beetje weg van deze wereld. Was dat toen ook al? Zeker. Ja? Ja, zeker.

Ja, en dat effect van de contrast met de gewone wereld nog groter werd. Ja, denk het, ja. Zo groot mogelijk. Ja, zo groot mogelijk gaan zoeken, ja, denk het. Beetje het shock effect gaan zoeken. Ik weet het niet, denk het. Ja, ik vond het altijd heel tof, van, dan moet het nu nog erger. Was je in de klas, was je dan zo, een van de weinige lezers in de klas, of was dat, hoe was dat?

Oh, dat moeten we over spreken in een groep, ja. Maar nu zijn dat zo maatschappelijke boeken, denk ik. Mijn dochter zit zo in de denk dat zij in de soort kinderleesjury zit. Ze is dertien en dat zijn zo allemaal boeken over zo, echt over zo maatschappelijke dingen van nu. Allemaal, ja. Maar boeiend wel, maar... Ik weet het. Maar dat is niet wat ik zelf naar zo... Alleen met alle respect voor de maatschappij, hè.

Ik zie de maatschappij al, daar hoef ik echt geen boeken over te lezen. Dat is niet waarom ik boeken fijn vind. Ik ga echt niet in de maatschappij. Maar ook wel zo, de maatschappelijke van nu zo, dat wel heel hard zo. Echt heel hard zo. Ook wel goed, maar ja.

Oké, jouw eerste boek dus, The Smartest Kid on Earth, van Chris Ware, waar je dan ook dus andere dingen van gaan zoeken bent. Ja, het zal wel. Van die Chris Ware. Ja. Inderdaad, dat snap ik wel. Oké, goed. Heb je het niet gelezen? Ik heb dit, ja.

Ah, is het waar? En hoe is het voor jou? Of mag je niet over jezelf praten? Ja, ja, tuurlijk wel. Nee, nee, wacht, ik ga je zeggen, je bent niet de eerste die het kiest. Echt? Ik wil, ik ga, wacht, Bruno van den Broeke heeft dit ook gekozen. Mocht. De acteur. Ah, nee. Heeft dit gekozen en geeft mij, no pressure, na ons gesprek, dit boek.

Maar ja, fantastisch. Ik heb helemaal hetzelfde gevoel. Dat is ongelooflijk ontroerend. Alleen al een van de eerste beelden van dat boek... Als je dat manneke ziet zitten, is dat al ontroerend. Hoe kun je nu een tekening maken over een manneke...

Fres, om zo een vrouwelijk hoofdpersonage na de veertig, die totaal los ging eigenlijk. En heb je door dat boek, je zegt van, oké, je hebt duidelijk met je liefde erover gesproken, maar heb je ook dat gaan en die actie, heb je dat dan ook in je eigen leven een beetje, heb je iets veranderd?

Ja, dat is super dankbaar, eigenlijk. Die Miranda... Jij... Even zo... Ik heb niet carrière-overloop, maar ken je me ook. En actrice, dus... En televisiemaakster. En nog heel veel verschillende dingen. Je hebt zelf programma's gemaakt. Heel veel verschillende dingen. En Miranda July is...

ook wel zo iemand die heel veel verschillende dingen doet. Ze schrijft niet alleen, ze heeft ook films gemaakt. Ze is ook zo... Theater ook, zeker? Dat weet ik niet, maar zo van die crazy projecten ook. Ja, ik zeg het, ik voel een enorme verwantschap met die vrouw. Dat voelt zo... Dat is niet autobiografisch, uiteraard. Dat ik ook niet, nee. Maar ik voel wel van waaruit dat komt. Die verzint dat niet zomaar. Ik denk dat hij ook een soort film...