Wim Oosterlink

Hallo, ik ben Wim Oosterlink. Welkom bij de podcast Drie Boeken, waarin ik boekenliefhebbers vraag naar de drie boeken die wij volgens hen moeten gelezen hebben. Ik kwam binnen in het appartement van mijn gast, hoog in een toren in het centrum van Antwerpen. Een indrukwekkend uitzicht over de hele stad. Ik was thuis bij voedingswetenschapper Michael Sels, geboren in 1989.

Hij is diëtist met een specialisatie als oncologisch diëtist. Hij werkt voor het UZA, het Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Daar was hij jarenlang hoofddiëtist en is hij innovatiemanager klinische voeding. Hij schreef verschillende boeken met recepten, waaronder Lekker Lang Leven 1 en 2. We gingen in de woonkamer aan tafel zitten. Hij vertelt in ons gesprek waar hij soms boeken achterlaat als hij ze uitgelezen heeft.

Ik vraag hem over zijn job als wetenschapper en diëtist in het ziekenhuis, over eten maken voor kankerpatiënten. Ons gesprek gaat over diëtips, over praten over homoseksualiteit, over het moment dat hij een concentratiekamp bezocht over de zesde wijs. Dat is een prijs die hij gekregen heeft.

De website van deze podcast heet winoosterlink.be voor alle info en alle afleveringen. De Instagram van deze podcast heet 3 underscore boeken voor foto's, drie in letters geschreven.

De nieuwsbrief van deze podcast heet Drie Dingen voor podcastnieuws, aankondigingen van opnames voor publiek en af en toe iets persoonlijks. En het boek van deze podcast heet 103 Dingen die je gelezen moet hebben. Vraag ernaar in je plaatselijke boekhandel of bestel je exemplaar op de website wim.oosterlink.be. Ik schrijf er met plezier iets in voor jou of voor de persoon aan wie je het boek cadeau wil doen.

En dan nu, veel luisterplezier met de drie boeken die je moet gelezen hebben, volgens Michael Sels.

En heb je ook, dus je hebt veel boeken over voeding, heb je ook romans bijvoorbeeld staan of ander soort boeken dan kookboeken of boeken over voeding?

Oh wacht, sorry, ik heb gekeken. Oh jong! Sportpalet, sorry. Afwasdome. Ja, even zonder indruk van het uitzicht. Goed, oké, mooi. We gaan eens kijken welke drie boeken jij gekozen hebt en wat er, ja, ik ben natuurlijk heel benieuwd wat er tussen zit. Voeding, populair romans. We gaan beginnen met jouw boek 1. Wat is jouw eerste boek?

Klinische diëtiek en eigenlijk nog dieper gespecialiseerd in oncologie. Dietist-oncologie, dat klopt hè? Dus vertel ik het goed, snap ik het goed als ik zeg dat je gespecialiseerd bent in hoe je voeding geeft aan mensen met kanker?

Ik heb nog een praktische vraag. Als je zegt, ik ontwikkel dan, voor die witloof, kaas en hesp, ik ontwikkel dat gewoon en ook in verschillende vormen voor mensen die het in het ziekenhuis op een andere manier moeten binnenkrijgen. Waar doe je dat dan?

Jouw eerste boek, Tim's Jongers. Dus het woord is geschreven Tim en dan afkoppelingsteken S, jongers. En het boek heet Beledigende Broccoli. Eigenlijk een verzameling columns. Wat is jouw tweede boek? Mijn tweede boek is Maak je geen zorgen over ons.

Terwijl dat tegenwoordig eigenlijk zelden nog een issue blijkt te zijn. Maar toch, dat we dit nu toch benoemen heel de tijd. Dus wat je wil zeggen is van, het is geen issue, maar het is heel hard wel een issue, want toch denken we er heel de tijd over na of zoiets. Het is er wel ergens. Het is er wel ergens en soms...

Inderdaad. Oké, goed. Koen Aaltermann, graphic novel Maak je geen zorgen over ons. Weet je waar de titel dan op slaat?

Ja, ja. Nog één ding over dat boek, de tatoeëerder van Auschwitz, je vindt dat dan wel tof om dat op vakantie, je kan dat aan op het strand, want ja, dat is wel toch, je zegt van, oeh, heftig hè, toch? Ja, ja, en veel, en zo.

Ja, het zijn verhalen die we ons niet kunnen voorstellen, denk ik. Ik heb dat gedaan. Samen met mijn vriendin zijn we naar Auschwitz echt zo geweest. Echt zo gaan... Ja, dat gaan we zoeken. Dat is toch wel... Dat is wel heel heftig, eigenlijk. Omdat zo... Ja...

Wat ik zou hebben met dat soort dingen is, het blijft, zolang je erover leest, blijft het een soort verhaaltje op afstand of zo. Maar het is een beetje een ding dat dat ook zo is, als wij horen over wat je vertelde over het ziekenhuis, dat dat een beetje hetzelfde is. Dat moment dat je op de vloer staat, of als je dan op het zand staat, of op de plek waar het is, dat dat...

een soort concreetheid, realiteit krijgt, die er daarvoor in je hoofd niet was. Dat dat plots zo op je slaat als iets van, fuck, dat is echt, dat is geen verhaal, dat is echt zo. En dat verandert iets. Voor mij was dat toch wel heel hard zo.

Ja, gek. Jij bent voedingswetenschapper. Wij zien heel vaak diëtisten of mensen die zeggen dat ze diëtist zijn, of koks of chefs, maar niet vaak, zoals jij, wetenschappelijk.

Word jij niet zot van de dieettips van mensen die niet wetenschappelijk geschoold zijn? Word jij er niet volledig, gekeken zot van? Er zijn veel hypes, die volgen elkaar supersnel op.

In mei heb jij de zesde vijs gekregen van SCAP. Dat is een organisatie die pseudowetenschap bestrijdt. En die hebben jou bekroond daarmee. Ja, daar zou je mee lachen.