Albert Sonnevelt

Het allermooiste wat mij zin en betekenis geeft aan mijn leven is leren en groeien en ontwikkelen.

Want ga maar na, wat zijn nou de dagen dat je echt de dag afsluit met een gouden randje? Of de dankbaarheidsoefening die je altijd doet is... Maar negen van de tien keer zijn dat toch dagen dat je weer iets geleerd hebt, toch? Dat je denkt, oh, ik heb een nieuwe vaardigheid ontwikkeld... of ik heb meer over mezelf geleerd... of ik heb een ingewikkeld softwareprogramma onder de knie gekregen... of ik heb eindelijk een keer mijn vuist op tafel durven te slaan...

Ja, dat leren, groeien, ontwikkelen... en natuurlijk zijn er nog meer intrinsieke waardes... maar voor mij zelf... raken en geraakt worden... de verbinding ervaren met alles wat leeft... goh, man. En het mooie is, dat kan je op deze planeet ervaren. Nergens beter dan, misschien wel in het hele universum, dan hier...

Want ja, deze wereld zit vol met polariteiten, met dualiteiten. Alle kleuren, smaken, geuren rondom het thema liefde kan je hier ervaren. Nou, succes. Van het begin van je leven tot het eind van je leven kun je daarin ontwikkelen, groeien, ontdekken. En ja, voor mij is dat zo'n feest om dat iedere keer weer opnieuw aan te kijken. Ja.

En die is niet altijd op te lossen. Dat is het ding. Ik noemde al de slepende omstandigheden. Als je een zieke ouder hebt waar je voor te zorgen hebt. Of je hebt een gehandicapt kind. Of je zit in de schuldsanering. Of je bent verdrietig door een relatie. Echte dingen die we allemaal meemaken. Je hebt een breakup meegemaakt. Ja.

Ja, je kunt de situatie niet veranderen. Want een zieke moeder is een zieke moeder. Of je bedrijf is failliet. Daar heb je mee te dealen. Het enige waar je invloed op hebt... en daar kom jij ook weer om de hoek kijken en ik ook... is hoe je met die situatie omgaat. In jouw metafoor van... je kunt de wind niet veranderen, maar de stand van de zeilen wel...

En hoe moeilijk ook, maar je hebt altijd invloed. Iedere dag, deze dag ook, maakt niet uit wanneer die online komt, deze dag ook is nieuw, die is nog nooit geweest en die zal ik nooit meer terugkomen.

In mijn leven is er alleen maar hier en nu. En alles wat er nog in het verleden is gebeurd zijn verhalen, herinneringen die we onszelf nog vertellen. Soms is er ook nog een belang bij om dat te vertellen. Wil je dat belang nog in stand houden? Soms blijf je fantaseren over de toekomst. Die bestaat ook niet, want er is alleen maar nu. Er is misschien een belang om te gaan fantaseren over de toekomst, maar het enige waar je invloed op hebt is nu.

Wat kan ik nu, vandaag doen om mijn gevoel, mijn emotie, mijn gedachten, mijn gedrag ten opzichte van de situatie die het niet kan veranderen? Hoe kan ik mijn gevoel, mijn gedachten, mijn emoties wel veranderen? Waar heb ik invloed op? Waar wil ik naar kijken? Waar wil ik mijn focus op houden?

En daar heb je invloed op. Je kunt kijken naar het bekende verhaal van is het glas half vol of is het half leeg. Je hebt altijd gelijk.

Dus als je heel erg nu in het nu bent, heb je invloed op zowel je verleden als je toekomst en dit moment. Dat is hoe ik het zie. Nou ja, ik leg het altijd uit aan de hand van een golfmetafoor. Ik praat altijd heel graag in metaforen. Daardoor wordt het altijd weer een beetje nog makkelijker om te snappen.

Of je nou wel of geen golf hebt, maar iedereen snapt dat je staat dan met zo'n club op hol 1. En dan uiteindelijk wil je die bal in zo min mogelijk slagen bij dat gaatje krijgen daar, bij die vlag. Nou, dat weet je. Dus die vlag die ligt in de toekomst. Die ligt daar. En je wil daar naartoe. En ergens heb je dat ook in je achterhoofd. Ik wil in zo min mogelijk slagen daar naartoe. Dat is mijn doel.

Maar ja, dan komt het spelletje golf. Het enige wat je op dat moment kan doen... is met die club volledig in het hier en nu... ik begeleid ook een topgolfer op dit moment, een professional... en het enige wat ik met hem te doen heb... is hem weer volledig in het hier en nu brengen... met al zijn zintuigen open, ruiken, proeven, voelen... lichaamsspanning, houding, de grip op zijn club... alles wat daarmee te maken heeft...

In het nu. En dan slaat hij. Indrukwekkend. Onder invloed van de wind. Het terrein. Komt die bal ergens anders terecht dan dat jouw doel was. Dan zit er niks anders op op dat moment. En dit is de metafoor voor het leven. Dan loop je naar die plek waar die bal ligt. Nog niet bij het vlaggetje.

En dan alleen al de manier waarop je daar naartoe loopt naar die bal is ook al heel bepalend. Je kunt, oh ben ik toch een lul zeggen, wat heb ik weer helemaal verkeerd geslagen, een sukkel dat ik ben. Of je zegt, oké, dit is wat het is. Dan sta je daar bij dat balletje. Je hebt nog steeds die vlag in de toekomst. En het spelletje begint weer volledig opnieuw. Je moet jezelf weer...

Helemaal centeren. Weer in het hier en nu zijn. Weer met al je zintuigen aanwezig zijn. En knal. En dan zie je wel weer waar die bal dan weer terecht komt. Om uiteindelijk wel bij dat vlaggetje uit te komen. Dus het is er allebei. De toekomst is er. Maar de enige manier om invloed te hebben op die toekomst is...

Dus wil je meer blijheid in de wereld, ga meer blijheid geven. En dat werkt direct. We hebben spiegelneuronen, we zijn al eenmaal sociale dieren. En vandaag, nadat je deze podcast hebt geluisterd... of als je nu buiten loopt en je luistert... maak een glimlach van oor tot oor. En kijk wat er gebeurt in jouw omgeving. Bij de kassiëren, in de supermarkt. Die gaat glimlachen. Dus wil jij meer vriendelijkheid in de wereld, ga vriendelijker doen.

Wil je meer verbinding? Maak meer contact, maar dan echt contact. En echt contact betekent voor mij aankijken, aanraken en glimlachen. Dan heb je echt contact. Niet gewoon een oppervlakkig appje of wat dan ook, maar een medemens zien zonder oordeel. En dat kun je alleen maar doen op het moment dat je stopt met oordelen over jezelf.

En dat is misschien wel de allermoeilijkste oefening. We hebben zo de neiging om onszelf te vergelijken. Op het moment dat je stopt met oordelen over jezelf... en je gaat geven wat je het liefste wil ontvangen... dan wil je meer rust, ga meer rust geven. En als ouder, en dat ga je ook merken... en ik heb dat ook in mijn opgroeiende gezin gemerkt... van ja, ik wou dat de kinderen rustiger waren. Ja, ga zelf rustiger doen.

En dan zul je merken, die kinderen ontspannen, die volgen jou. Je kunt die kinderen niet de schuld geven. Jij bent het. En als je zegt, ja, als ik bij bedrijven ben, ik coach ondernemers en CEO's van bedrijven, en dat is al dertig jaar zo, wat mankeert er in dit bedrijf? Ja, de communicatie.