Albert Sonnevelt

Ja, en dan heb je ook nog wat ik dan noem onverwerkte ervaringen. Die ook nog bijdragen tot die verhoogde spanning. Dat is de derde. En de vierde is alledaagse stress. En jij weet dat als geen ander. Als je van je mooie eiland afkomt en je komt vanuit de rust en vanuit de ruimte. En zeker als je ook gezeild hebt, die...

En je komt dan weer terug in Nederland... in een van de dichtst bevolkte landen ter wereld. En de luisteraars in België is het niet veel anders. Ja, er ligt weer hondenpoep op de straat. Je staat weer in de file. Dus die alledaagse stress geeft spanning. De slepende omstandigheden geven spanning. Onverwerkte ervaringen geven spanning. En je karakter geven spanning. En die vier bij elkaar kunnen ervoor zorgen dat...

Dat je buffer die je nodig hebt van als er een keer iets extra spannend gebeurt om die kudde op te vangen, die is bij heel veel mensen heel dun geworden. En dus veel mensen zitten tot aan het randje.

Ja, ik denk in mijn, ergens tussen mijn twintigste en mijn dertigste, deed ik al een soort van yoga les. Dat was toen nog Hatha-yoga.

Ja, en dat was een eindontspanning, en dat lag ik in. En ja, ik dacht van, wow, dit is toch wel heel lekker. En daar had ik mijn eerste stapjes in het meditatiepad gezet. En daarna kwamen natuurlijk alle goeroes, zoals Eckhart Tolle, waarin je al veel meer in die mindfulness-gedachte komt, de kracht van het nu.

Ja, ik heb ze allemaal wel een beetje gevolgd door de jaren heen. Deepak Chopra. Daarna ben ik ook nog in verschillende ashrams geweest. Dus ik heb heel veel verschillende vormen van meditatie gevolgd. Wat trok je zo aan in meditatie? Intuitief voelde ik altijd al, oké, wat is nou het echte probleem?

Bij jezelf? Bij mezelf vooral. En was er een probleem? Ja, dat probleem dat werd gecreëerd op het moment dat ik meeging in mijn gedachten. Dus op het moment ergens realiseerde ik mezelf, als ik geen gedachten zou hebben, zou ik dan een probleem hebben? Dat is een mooie vraag. Als ik geen gedachten zou hebben, zou ik dan een probleem hebben? En het antwoord is nee. Nee.

Die blijven komen. En dat weet je. Jij mediteert ook al heel lang. En de kunst is dus om die gedachten te laten. En er niet mee te gaan. En ik ben zo mateloos gefascineerd door...

Sowieso die gedachten. Maar om daar geen verhaal van te maken... en die gedachten te laten... in al die metaforen... stel je voor dat het een golf is in de oceaan... en de golf en de oceaan zijn hetzelfde... en stel je voor dat het wolken zijn in de lucht... waar ga je dan je aandacht op richten? Op die wolken? Of op de blauwe oneindige lucht? Dat... Ik kan zo voelen dat...

Het boeiende is, dan ga je alweer in de do-modus. En in het Taoïsme zeggen ze doen door niet te doen. En in het Zen-boeddhisme hebben ze het vooral over...

inquiries. Ja, dan krijg je de koans. Dus dan krijg je een moeilijke zin. Wat is het geluid van één klap in de hand? Maar eigenlijk... Voorbij... Eigenlijk zijn ze allemaal bedoeld om... je mind op een bepaalde manier, je gedachten... tot stilstand te brengen zonder...

dat je het doet. Want het doen is nog steeds... vanuit je gedachten. En het is een... het allerbelangrijkste instrument... wat je daarvoor nodig hebt... is intuïtie en nieuwsgierigheid...

Want dat had je als kind ook. Ergens is het misgegaan met ons, zelfs met jou en ook met mij. Natuurlijk. Is dat wij als kind, en jij gaat er straks ook weer met jullie dochter aan bijdragen, is op het moment dat er taal in ons leven komt als kind...

dan raken we de magie van het leven kwijt. Want wanneer je nu naar je dochter kijkt, dan zie je blis. En als je in die ogen kijkt, dan zie je dat ze nog in die wereld is van geen associatie, geen identificatie, want er is nog niks mee om mee te identificeren. En pas op het moment dat jij ze gaat leren, en dat ga je naar harteloos doen,

Papa, mama, mama. Ja, dan wordt er een etiket geplakt op een fenomeen wat ik nu tegenover me zie zitten. Waarvan jij de naam hebt gekregen, Michael. En op het moment dat we gaan identificeren, ja, daar gaat het mis in feite. Maar ja, daar kunnen we niks aan doen, want dat gebeurt. Dat gebeurt, dus dat is opvoeding. Ja.

En waar we naar verlangen, en dat is ook mijn weg van meditatie, is om weer los te komen van die identificaties. Zelfs als ik naar een boom kijk, en als ik boom zeg, dan heb je daar een beeld bij meteen. Kijk ik naar iets wat daar langs de weg of in het bos staat, en ik haal het etiket boom ervan af. En wat blijft er dan over? Ja.

En dat is een heel boeiend experiment. Alles wat je denkt dat je bent, dat ben je niet. Je bent meer dan dat. Wat zijn wij dan? Oneindig bewustzijn. Kan je dat uitleggen? Nee. Nee, dat is, want... Ja, daar probeer je weer woorden aan te geven. En mensen die luisteren zeggen, ja, die balen weer. Zeggen van, nou, heb je een keer een specialist uitgenodigd die daar iets over kan vertellen? Dat vertelt hij nog niet. Maar...

In de shamanenwereld hebben ze het over he who has a thousand names and still is the unnameable. En ja, dat is de mystiek van het leven, is dat je gaat in meditatie steeds meer ontdekken vanuit een soort intuïtieve nieuwsgierigheid voelen dat er iets is wat ons doet leven.

En dat herken jij. Dat er iets is wat ons doet ademen. Ga dat maar eens uitleggen. Maar ergens voel je dat dat zo is. En ergens snakken we, smachten we. Voelt iedereen dat, denk je Albert?

Ja, uiteindelijk is alles energie en bewustzijn. En het zijn mooie filosofische gedachten en woorden.