Anastazja

bo tak naprawdę co z tego, że moje oczy idą powoli na emeryturę, skoro dobrze widzi się tylko sercem, a najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. Nieważne kto, jaki jest, ponieważ wszyscy powinniśmy czuć się równo, skoro żyjemy pod jednym niebem. To by było na tyle. Mam nadzieję, że zostaniecie ze mną na dłużej, że spodoba Wam się w ogóle idea tego podcastu. No to co? Trzymajcie się i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.