Barbara van de Keer

Ja, een sluimerende hoofdpijn, sluimerende aura. Eigenlijk s'morgens opstaan en denken, wat wordt het nu weer? Dus dat herken ik heel hard. En ja, dan land je natuurlijk ook in de cocktail van medicatie. Je begint met een paracetamol en je gooit er dan nog een ontstekingsrem erbij. En dan wordt dat wat zwaarder en dan ga je naar tryptanen en dan probeer je een keer iets profilactisch, dan...

dan zat ik aan de antiepileptica en ja dan had ik het eigenlijk echt gehad omdat ik echt wel voelde voor mij voelt migraine niet als enkel migraine maar ik had echt het gevoel mijn lichaam werkt niet hoe dat het hoort te werken er klopt precies iets systemisch niet in mijn lichaam en

Dat dan symptomatisch behandelen, dat klopte voor mij niet. En dan? En dan heb ik eigenlijk een beetje figuurlijk of misschien zelfs letterlijk mijn vuist op tafel geklopt. Ik heb echt wel zo'n gevoel gehad van... En nu heb ik het gehad. Volgens mij heb ik echt wel zelf met een vuist op tafel geklopt. En ja, dan heb ik gezegd van... Ik ga het anders doen. Ik ga op onderzoek. Ik had toen eigenlijk...

daar zelf nog niet zo heel veel kennis over, maar wel veel interesse. En ik ben zelf alles gaan uitzoeken. Ik ben eigenlijk gewoon begonnen met mijn voeding te veranderen. En dat heeft al een heel groot verschil uitgemaakt voor mij. En dat heeft bij mij zowel een zaadje geplant van als dat kan...

dan moet dat toch niet alleen bij mij zijn dat dat kan. Misschien niet bij iedereen, maar misschien wel bij veel andere mensen die ook in dat straatje zitten waar ik in zat. Ik heb daardoor heel veel verbetering gekregen. Eigenlijk zelfs jarenlang geen enkele aanval. En dan ben ik op pad gekomen van KPNI. KPN wat? KPNI, de Klinische Psychoneuroimmunologie. Dat is een hele lange...

om eigenlijk te zeggen dat we heel integratief naar een ziekte kijken en dat we alle systemen van het lichaam mee in rekening nemen. Dus dat is zowel psychologisch, neurologisch, immunologisch, maar ook wat gebeurt er met je hormonen, wat gebeurt er met je metabolisme. Dus al die dingen worden eigenlijk mee bekeken wanneer we naar een klacht kijken. Dus we gaan heel systemisch kijken.

En ja, eigenlijk het borrelde het al van in het begin, toen ik zelf mijn migraine onder controle heb gekregen, had ik al zoiets van, ik wil hier andere mensen ook mee helpen. Toen zijn de puzzelstukjes voor mij helemaal op zijn plaats gekomen. Toen

begreep ik waarom de interventies die ik bij mezelf had gedaan, dat dat geholpen heeft. En begreep ik ook... Dus ik begreep waarom en ik begreep dan ook... Oké, dus dit werkt voor dit type of voor deze soort van migrainepatiënt. Maar misschien niet voor iemand anders. Daar helpt misschien iemand iets anders veel beter bij. Dus zo zijn de puzzelstukjes voor mij in elkaar geland. En is het begrip bij mij geland, heb ik mij daar nog veel meer in verdiept...

Ik zie het eigenlijk als een energiecrisis die ontstaat in de hersenen. We weten inderdaad niet waarom krijgt de ene persoon met stress migraine en de andere niet. Ik denk dat dat een samenloop van factoren is.

Maar ja, ik geloof dat er eigenlijk een disbalans ontstaat tussen hoeveel energie een brein vraagt en hoeveel energie het nog ter beschikking heeft. En als daar een crisis in ontstaat, dan is het bijna een soort van zelfbeschermingsmechanisme, denk ik, om een migraineaanval te krijgen. Want dan gaan die neuronen gewoon...

Een soort van een slaap. En vaak zien we toch dat dat persoonlijkheden zijn die het heel moeilijk hebben om hun brein uit te zetten. Die eigenlijk continu bezig blijven. Die blijven piekeren. Die perfectionistisch zijn. Of misschien heel ambitieus zijn. Of misschien bang om iemand teleur te stellen. Er zijn toch een aantal persoonlijkheidskenmerken die ik heel vaak zie terugkomen. Hoe ziet bij jouw aanpak het traject er dan een beetje uit? Of wat gebeurt er?

Waar ik naar ga kijken is, enerzijds, waarom trekt jouw brein zoveel energie aan? Dat zijn dan die persoonlijkheidskenmerken vaak. Soms zijn dat ook gewoon emotionele conflicten waar iemand mee zit.

Overtuigingen die je van kind af hebt meegekregen. Bijvoorbeeld die niet meer passen bij hoe je vandaag in het leven staat. Dat soort dingen. En dat kan als een virusscanner op de achtergrond heel veel energie zitten vragen. Ik zie soms mensen die met bepaalde gedachten door het leven gaan. En als je dan vraagt hoeveel procent van de tijd of hoeveel van de energie die je brein verbruikt gaat naar dat soort gedachten. Dat daar echt op lijkt. Dat daarmee gekoppeld is. En dan hoor je soms 70%.

Ja, dat zijn gigantische energievreters. Dus als je dat wegkrijgt, dan denk ik dat je al een brein hebt dat veel meer zen in het leven kan staan. Jan, waar zit de neurologie op dit moment?

Ja, merk jij dat ook vaak in jouw praktijk? Ja, absoluut. Ik vraag altijd naar hoeveel pijnstillers iemand per maand neemt. En ik zie heel vaak cijfers als 45 pijnstillers per maand. En dan gaat dat dan om paracetamolen, ibuprofens, triptanen. De meeste van die medicatie hebben ook invloed op de darmen.

Ik denk dat we ondertussen allemaal wel een beetje bewust aan het worden zijn van het belang van onze darmen voor onze algemene gezondheid. Dus als we de slijmlaag gaan beschadigen door ontstekingsremmers of met tryptanen en CGRP-remmers, dat heeft ook een invloed op de slijmlaag.

dan is die darmbarrière ook niet meer zo oké. En dat kan tot hoofdpijn leiden, migraine leiden, maar dat kan ook tot heel veel andere klachten leiden. Dus ik denk dat we zeker moeten zorgen dat we onze darmen goed houden. Als we het dan ook hebben over comorbiditeiten, prikkelbare darmsyndroom is daar ook een hele belangrijke bij.

Dus ja, als je dan al die medicatie, plus prikkelbare darm, dat kan eigenlijk niet goed komen. Dus dat is wel een hele belangrijke factor. Ik denk dat het belangrijk is dat mensen andere tools in handen krijgen om zoveel mogelijk aanvallen af te wenden zonder medicatie. Ik denk dat het belangrijk is dat we de hersenen eigenlijk gaan ondersteunen van onderuit.

De laag die je bovenop de migraine legt, vaak wel als een versterker werkt op de pijnbeleving. Het hangt er een beetje van af hoe je daar doorgaat door zo'n aanval, hoe hevig dat die wordt. En hoe meer je er tegen gaat proberen te verzetten, hoe meer je vaak ook pijn gaat krijgen. Als ik erin zit, dan kan ik er dagen aan een stuk in zitten, compleet uitgeput. Ik wil weg uit mijn eigen lijf, uit mijn hoofd. Ik wil er eigenlijk soms niet meer zijn na drie dagen.

Die pijn kan ik niet niet voelen. Nee, natuurlijk niet. Maar het versterkt wel door de dingen die er bovenop komen. De schuldgevoelens die er vaak bovenop komen. Richting collega's, richting gezin. Alle frustratie die er bovenop komt. Maar vaak valt daar iets uit te leren. En vaak is migraine het symptoom...