Barbara

Ja, dat weet ik niet of ze dat zo heeft gezegd. Maar dat idee heb ik. In ieder geval, zij wil wel met haar vader te maken hebben. Maar nu ook niet meer. Want jij zegt... Na dat gesprek heeft mijn man... Zeg je man of vriend? Is je man wel voor me opgekomen? Nee, dat niet. De relatie is gewoon niks meer. Er is niks meer. Maar hij blijft wel bij mij. Ja.

Ja, zolang die meiden niet in beeld zijn, is dat ook goed. Kijk, op het moment dat die beiden weer in beeld zijn... en er weer aan hem getrokken gaat worden... Dan gaat zijn loyaliteit in de weg zitten, waarschijnlijk. Dat vermoed ik, ja.

Je bent machteloos, hè? Heel erg, ja. Ja, en gewoon ook... Het klinkt wel haar soort liefdesverdriet... omdat je je kleindochter niet meer ziet. Ja, want zoals je over haar gepraat hebt... dan kan ik me voorstellen dat je hart helemaal voor zo'n wurmpje... dat in je huis komt, dat je hart helemaal geopend is van haar. Je was er voor haar, je zorgde voor haar. Maar ook voor mijn stiefdochters. Dat voelde gewoon als... Ja, jullie horen er gewoon bij. Maar blijkbaar heb ik dat gevoel niet kunnen overbrengen aan ze. Want ze voelen zich er niet bij horen. Of er is iets...

Nee, en ik heb wel op een gegeven moment gezegd... het is klaar, ik wil je voorlopig even niet zien. Dat heb je ook gezegd? In eerste instantie, ja geappt had ik dat, dat is misschien niet handig. Maar in dat gesprek toen, die dag, heb ik gezegd... het enige wat ik wil is het gewoon weer goed hebben. Zeg wat er aan de hand is.

Nou, dat wilde ontaarden dus in het gescheld. En toen ben ik weggegaan. Toen zei ik, nou weet je, ga dan hier de verjaardag van je vader vieren. Want daar waren ze voor. Maar ik ben weg. En toen ben ik weg. Dat begrijp ik goed. Even voordat ik het echt goed begrijp. Begrijp ik goed dat op de verjaardag van hun vader kwamen zij. En daar was de mededeling, jij krijgt je kleindochter niet meer te zien. Ja.

Zeiden ze ook meteen, wij willen niet meer met jou omgaan? Nou, dat hebben ze niet expliciet gezegd. Ze hebben gezegd, het is gevaarlijk voor mijn kleindochter bij mij in de buurt te zijn. Dat hebben ze gezegd. En verder hebben ze laten merken dat ze niet meer bij mij in de buurt willen zijn. Door niet meer te komen. Maar de duidelijke mededeling was, ik breng mijn dochter niet meer bij jou. Op de verjaardag van hun vader. Dat is een...

Behalve dat mijn schoonmoeder overleden was. En de verdachten daar in het huis waren. En hun hadden uitgenodigd. Dat was voordat die verjaardag was. Dat is twee maanden voor de verjaardag geweest. En daar zijn de twee dochters gekomen. Die wilden niet tegen mij praten. Die hebben mij ook geen hand gegeven. En het was al voordat ze op die verjaardag kwamen. Dus eigenlijk toen ze op die verjaardag kwamen... was het wel heel duidelijk dat de relaties zijn verstoord.

Ja, want zij had toen haar dochter bij haar moeder gebracht. Dus bij de andere oma. Je hebt het over het bezoek in het huis van jouw schoon. Dat was een paar straten verwijderd van het huis van de moeder. Ja.

En toen heeft ze... De dochter was dus niet mee, de kleindochter. Maar daarna, nadat ze dus mij had... Ze weigerde jou een hand te geven daar, begrijp ik. Ja, zijn broer was er. Mijn mans broer en mijn man was er. Die kregen een hand en ik niet. En er werd ook niet tegen mij gepraat.

En ik had soep gemaakt, maar ik was even vergeten dat zij vegetarisch waren. Dus ik had daar balletjes in gedaan. Dus ik kreeg een sneer over dat het afschuwelijke soep was. En dat er balletjes in zaten. Ze gaven je geen hand, maar ze scholden je soep wel uit. Ja.

Ja, ja. Maar goed, toen was dat klaar. Toen gingen ze weer weg en toen heeft zij haar dochter daar opgehaald. En toen liepen ze langs aan de overkant van de weg. En toen zei mijn man, die wil ook de kleindochter weer eens zien. Dus zei ik, ga daar naartoe. Nou, dat vind ik niet zo'n goed idee. Ja, zegt hij, meekomen, we gaan daarheen. Dus ik ben tot het eind van de tuin gelopen. En mijn man is echt de straat uitgelopen op weg naar mijn kleindochter.

En mijn kleindochter rende helemaal op hem af. Helemaal de armen in de armpjes. Opa, opa, opa. Juist. En daarna zag ze mij. Dus zij rende dwars over straat naar mij toe... om mij aan mijn been vast te pakken. En mijn stiefdochter zei... Hier komen, hier komen. Je moet hier komen. Kom hier.

Nou, dus ik zei, lieverd, ga maar naar mama toe, want mama roept je. Nee, oma, nee, dat wil ik niet. Ik zeg, ja, ga maar naar mama toe. Dus zij liep van mij weg en ik draaide hem om en ik ging heel hard huilen. En toen voelde ik weer die armpjes om me heen. Ze zegt, oma, oma, ik hou van je. Ik zeg, ja, oma houdt ook van jou heel veel, maar je moet naar mama, want mama roept je. En toen ging ze. En toen heb ik hem nooit meer gezien.

Dat was het, dat je op dat moment dat liet gebeuren. Omdat ik hoopte dat het goed kwam. Ja, ik denk, oh ze komen. Wat ik niet had verwacht. En ik hoopte dat het weer een start was naar weer gewoon met elkaar praten. Dus je hebt een naïeve aanname, die heel veel mensen hebben. Als je nou maar aardig en goed bent, dan komt het wel goed.

Daar hoopte ik op, ja. Ook omdat er niet gesproken wordt. Nog steeds niet. En ik ben iemand die dingen op tafel gooit. Ja, maar er worden geen handen gegeven. Maar mijn man zag het allemaal niet. Mijn man heeft niet gehoord.

Maar hij zegt, het moet weer gewoon worden. En deels denk ik dat ook soms wel. Soms kun je dingen niet uitpraten, omdat iedereen in zijn eigen groef zit. En soms moet je dan maar, oké, create your disagree en ga verder. Nee, maar zij wilden helemaal niet met jou praten, want ze geven je geen hand, toch? Nee, maar ze kwamen nu wel op visite. Dus ik denk, nou, misschien kunnen we weer gewoon doen tegen elkaar.

Ja, als ik wist wat ik nu weet, dan had ik heel anders gehandeld. Dan had ik me daar niet in laten manoeuvreren. Dan had ik gezegd, niks die lunch, waar zij ook uitgenodigd zijn. Terwijl mijn schoonmoeder net, waar ik s'nachts bij gewaakt had, net overleden was. Ik was zo verdrietig daarover dat dit er niet bij paste. En dan zou je gezegd hebben, ik red dit niet en ik wil dit niet.

Ja, ik had meer voor mezelf op moeten komen. Ook over die verjaardag. En ik heb dat wel gezegd. Ik zeg, ga lekker met die meiden ergens lunchen. Ik snap dat je je verjaardag wil vieren, maar doe het eventjes ergens anders. Dat heb je wel gezegd. Maar goed, hij hield het vol. Ja, hij wilde graag dat het gewoon werd weer.

Ik heb sinds die tijd heel veel gelezen. Al jouw podcast geluisterd. En heel veel boeken gelezen. Waar het vaak ook over verstoorde familiehouding gaat. Ja. Heel veel boeken gelezen. En geprobeerd te ontdekken... wie ik ben en wie ik anders kan zijn. En...

Ja, dat goed krijgen. Dat ik dat niet meer doe. Ik weet alleen niet of dat zo is. Maar ik heb nu wel echt... Ja, aan de ene kant hoop dat het ooit goed komt. Maar aan de andere kant weet ik ook dat het nooit goed zal komen. Want het komt bij mij niet meer goed. Ze hebben iets kapot gemaakt. Oh, daar zeg je iets nieuws. Vertel. Nou, er is zoiets kapot bij mij. Ik ben er zo verdrietig over. Het is zo zwaar. Ik ben kort daarna...