Bernard Hammelburg

Dus dat is de hoogste in command van de revolutionaire garde. Wat overigens niet de enige militaire unit is. Je hebt ook een Iraans leger, tot grote verwarring van de zaak. Maar goed, het is duidelijk dat de bedoeling van deze ochtendaanval was... om zoveel mogelijk leiders... Ik weet nooit goed hoe ik dat netjes moet zeggen. Uit te schakelen. Uit te schakelen. Ja, dus dan...

Ik noem het gewoon liquideren. Ja, precies. Het is natuurlijk gewoon een liquidatie. En het tweede doel dan wordt genoemd... om zoveel mogelijk van die raketinstallaties weg te krijgen. En het derde doel is het land zodanig destabiliseren... en dat gebeurt ook op dit moment met grotere cyberattacks... waardoor dus heel veel sites in Iran niet meer bereikbaar zijn... het land zo te destabiliseren dat de mensen die de straat op willen... dat ook inderdaad kunnen doen.

Ja, ik kijk even naar het verleden. We hebben natuurlijk in Irak gezien hoe dat dan gaat... als zo'n regimechange plaatsvindt. En ook het huidige Syrië. Ik ken een aantal Syriërs in Nederland... die nog niet staan te juichen omdat er zoveel vrijheid is. Die nog steeds heel erg bang zijn om terug te gaan. Dus ik vraag me inderdaad wel af... wat is de kans dat dat vreedzaam verloopt... en er niet allerlei subgroepen de wapens opnemen tegen elkaar?

Er is geen bevestiging dat hij dood is. Maar er staat hier wel in het Hebraeus... Israël nistale gazel. Dat wil zeggen, Israël heeft geprobeerd om hem om te leggen. En het is dus nog niet duidelijk of dat is gelukt. Als hij in dat huis was, waarvan we nu de beelden zien... dan geef ik hem weinig kans. Maar ik denk toch dat deze man wel in een beschermde kelder zat. Het zou toch vreemd zijn als hij gewoon in zijn bed lag.

Ja, dat hebben we ook gezien bij Hamas. Er was natuurlijk ook heel erg van, als we een racinoir hebben, dan houdt het allemaal op. Nou, daar is geen sprake van. En elke keer weer wordt de leider gedood en staat de volgende alweer klaar. We hadden het eventjes met Sander ook over die proxies. Dat vond ik een interessante opmerking. Die zeiden, ja, we horen eigenlijk niks van de Houthis in Jemen. En we horen ook niks meer van Hezbollah en Hamas. En die zijn er allemaal niet meer. Is dat zo?

Ze zijn er nog wel degelijk. Twee dagen geleden is in Libanon nog een aantal grote aanvallen geweest... tegen Hezbollah, en dat was natuurlijk hierom. Dat werd toen ook gezegd. Wat Israël deed de afgelopen weken... is zoveel mogelijk strategische bombardenten... ook in Gaza, ook in Libanon. En ook de Houthis worden nauwlettend in de gaten gehouden. Die hebben overigens wel blijkbaar gezegd dat ze mee gaan doen... maar of ze daarin toe in staat zijn, dat weten we niet...

Maar Hezbollah is zeker niet totaal verslagen. En die hebben natuurlijk ook weer even tijd gehad... om hun wapenvoorraden aan te leveren. Dat is wel moeilijker, omdat Syrië als tussenland... tussen Iran en Libanon een soort van problematisch is geworden. Maar de berichten zijn dat dat toch wel weer wapens zijn. En vandaar ook die aanvallen van Israël deze week. Bovendien, als ik...

En over boots on the ground, een militaire logica... is natuurlijk dat je een regimechange niet veroorzaakt door luchtaanvallen. Op één uitzondering na, en dat was Servië, geloof ik. Maar verder zijn er geen enkele regimechanges geweest op deze manier. Dus het zou toch heel goed kunnen dat uiteindelijk... die boots on the ground er moet komen als dit is wat Amerika echt wil.

Je voelt echt overal die hete adem van Russische agressie in je nek. Heeft Rusland nog wel een normale economie of is er niets meer van over? Hij heeft een oorlogseconomie. Als die oorlog over is, dan heeft hij eigenlijk geen economie. Rusland verdient wel gewoon nog steeds geld met de verkoop van gas. En niet eens olie en gas. En niet eens heel erg veel minder dan voor de oorlog.

Ja, dat denk ik wel. Tegelijkertijd is de winter ook bijna voorbij. Deze week vriest het nog wel min 13, geloof ik, s'nachts. En je moet je voorstellen dat er dus bombardementen zijn, gigantische stroomuitval. Dat stroom op Rantsoen wordt afgegeven in Oekraïne, dat is eigenlijk al wel jaren aan de gang. Dus ze zijn wel iets gewend, maar dat de leidingen nu ook zijn bevroren, dat overheidsdiensten alle zeilen moeten bijzetten, dat is wel nieuw.

Maar Oekriners zeggen altijd, ja, niemand kan ons kapotmaken... want wij zijn Oekriners. En dan is het wel interessant om één factor erbij te pakken... die we bij BNR wat minder vaak bespreken. We kijken natuurlijk naar het geopolitieke, macro-economisch, militair. De stress.

De stress is enorm in Oekraïne. Door de komst van Trump, waardoor de Oekraïners in hun emoties alle kanten opgaan. En omdat de winter inderdaad pittig is en die bombardementen maar doorgaan en ze zich afvragen waar eindigt dit. We komen straks nog wel even over peilingen te spreken, maar pittig is het zeker.

Nou, Bernard zegt ook al jaren, die Russen kunnen lijden. En dat is ook zo. Tegelijkertijd, de Oekraïners zijn ook Slavische volkeren. Die stonden zij aan zij bij de Tweede Wereldoorlog. Dus dat argument, plus wat Rob zegt... je bent je land aan het verliezen aan een agressor... dat zorgt ervoor dat je een motivatie blijft houden... die we niet zelf kunnen ervaren. Daarvoor moet je een oorlog zijn.

En ik ben zelf ook dit jaar weer in Oekraïne geweest. En dan was ik bij een vriend van mij in Ivano-Frankivsk... in het westen van Oekraïne. Die heeft twee zoons. Hij zelf is op een leeftijd dat hij net niet meer gemobiliseerd hoeft te worden. En hij had ook een baantje waardoor hij buiten de mobilisatie kon vallen. Maar die is nu bezig met zijn zoons. Ga jij het leger in of ga je naar het buitenland vluchten? Dat zijn hele individuele gevallen. Maar als je dan het moreel en daar de statistieken van erbij pakt...

dan zie je dat aanhoudend 60 tot 65 procent van de Oekrieners zegt... wij gaan door zolang het nodig is. Dan heb je natuurlijk andere cijfers van de Oekrieners die zeggen... ja, maar 40 procent van ons vindt het inmiddels volgens een laatste peiling... wel oké om de Donbass af te staan. Maar twee nuances erbij. Eén, daar moeten keiharde veiligheidsgaranties tegenover staan...

En twee, waar komen die mensen vandaan die zeggen... dat de Donbass wel even mag worden afgegeven? Zijn dat ook mensen die dag in dag uit kapot gebombardeerd worden... en zoeken naar vrede? Nee, dat zijn twee mensen. De een heet Poetin, de ander heet Trump. Die vinden dat namelijk allebei.

Je ziet nu al de problemen ontstaan. Maar nog wel een jaartje, toch? Niels, vorig jaar stonden we hier onder de bezielende leiding van Niesbeth. Toen hadden we het eigenlijk over exact hetzelfde. Namelijk de inname van Pokrovsk. Toen hebben we het al gehad over dat de Russen met ezels die kant op gingen. Omdat ze op een gegeven moment niet meer wisten hoe ze veilig die stad niet konden komen. Ik kan me nog uit het begin van de oorlog herinneren. Nog steeds niet ingenomen.

Ja, Zelensky is de laatste maanden wat agressiever... in zijn woordkeus richting Europa. Dat zagen we bij Davos, we zien het in München. We zien dat hij eigenlijk Europa verwijt. Dat we Boetin nog niet achter slot en grendel hebben gezet. En dat we er niet voor hebben gezorgd dat Rusland stopt. Eigenlijk is hij wat meer Trump aan het...

Zo nu en dan. Uitzonderingen daar gelaten. Dus je ziet dat Zelensky heel erg bezig is... ook met die onderhandelingen. Het is de vraag of we het onderhandelingen moeten noemen. Maar in ieder geval... er vinden vredesbesprekingen plaats. Nu ook weer in Geneve. Dus je ziet dat Zelensky er alles aan doet... om weer verbaal... waar hij goed in is...

Je zou denken om mensen op de kast te jagen... maar dit is zijn tactiek om Europa te mobiliseren. Om te zeggen, jongens, het is echt nu of nooit. Je moet nu aan de slag. Ik vond het ook interessant om te zien dat Kaya Callas... hoge buitenlandvertegenwoordiger van de EU... die heeft een soort tegenplan, een tegenvredesplan gelanceerd. Is weinig in de aandacht van de media geweest...