Bertolt Gunster

Oké, tot ziens. Je zegt nu heel liefst tot ziens en bedankt. Maar als ik dat beeld zo schilder, kan je daar vrede mee hebben? Het is mijn werkelijkheid. Dat dit zo is wat jij nu schetst. Want dat is wat ik doe. En dat is blijkbaar wat ik wil. Er is gewoon te veel liefde. Ja.

Dat is het. En dat is nooit het slechte. Liefde is nooit slecht. Zoals commitment en trouw. En je best doen voor elkaar. Dat ook niet zijn. Zolang je de pijn en de frustratie kunt dragen. Ik ben heel sterk. Ik kan het dragen. Wil je daar vrede in vinden? In dat besluit?

Jawel, ik denk het wel. Lange stilte. Je maakt het wel spannend nu. Dan is het misschien een betere vraag. Wat houd je nog tegen om nu... Dit is een hele voorzichtige ja. Maar wat houd je nog tegen om een volle ja te geven? Ja, hier heb ik vrede mee. Zo leef ik. Dit is waar ik voor sta. Dit is hoe ik het nu doe. Ik weet niet hoe ik het over een half jaar, een jaar, twee of vijf jaar doe. Maar hier kies ik voor. Wat houd je tegen om daar ferm achter te gaan staan en vrede in te vinden?

Het enige wat je tegenhoudt is dat je zelf een sukkel vindt en dom. Ja, nogal. Dat is het. Heel erg. Nou, dat is een sterke bevestiging. Nogal, ja. Dus dat hebben we gevonden. En einde gesprek. Stel dat je dat los zou kunnen laten. Stel je even voor. En het hield je niet bezig. Je zucht meteen al terwijl ik het zeg. Ja. Meteen de verlichting. Ja. Wat dan? Als ik het niet bezig zou houden. Dat houdt je niet bezig. Je hebt die gedachten. Maar hoe zou je zijn zonder die gedachten? Je hebt gewoon het leven wat je hebt. Precies zoals het nu gaat. Alleen zonder die gedachten.

Ja, dat zou wel lekker zijn. Dan hoef ik mezelf ook niet steeds op mijn kop te geven. Nee. En hoe voelt dat? Heb je daar woorden voor? Hoe is dat? Ben je een zucht? Dat zijn twee zuchten binnen een minuut. Dat is een goed teken. Dat is een goed teken, ja. Zo voelt het ook wel alsof er wat ruimte ontstaat. Dat het gewoon mag. Je mag gewoon van hem houden. En bij hem blijven. Dat mag. Van jezelf blijven.

Ja serieus. Echt. Je gaat toch iemand waarvan je zo houdt. En die je zo leuk vindt. En die je briljant vindt. En met wie je hele fijne momenten hebt. En die je ziet strijden en worstelen. En er ook niet uitkomen. En je zegt hij is ziek. Hij kan er niks aan doen. Dat je daarbij blijft is toch gewoon stoer. Zolang je gewoon genoeg voor jezelf zorgt. En je eigen dingen doet. Is dat een prima verhaal. Jij mag het leven inrichten zoals jij wil. En ga ervoor staan. Schaam je er niet voor. Wees er trots op.

Is er trots op? Ja, tuurlijk. Naar mezelf toe? Ja. Naar de buitenwereld? En naar de buitenwereld, ja. De buitenwereld weet dit niet. Nee, maar als ze het weten of als ze het in de gaten hebben. Of als ze bij een koster is, hij heeft te veel gedronken. Je ziet ze kijken of denken. En stap op ze af als het nodig is. Zegt, ja, mijn man drinkt wat te veel. Maar ik blijf bij hem en ik hou van hem. Ja, dat zou wel mooi zijn. Nu zeg ik van, ja, we hebben net geluncht met een wijntje. Hij is alcoholist, hij drinkt te veel. Ja.

Laat het feit ook gewoon gezegd zijn. Dat is toch niet erg? Het zijn de feiten. Feiten verdoezelen. Dat gaat je inhalen. Maar wat doet dat met hem dan? Dat gaat hij. Laat hij het ook zeggen naar de buitenwereld. En als hij daar moeite mee heeft, dan moet hij stoppen. Maar als hij niet stopt, dan moet hij het dragen. Hij moet dat dan ook gaan dragen als hij niet stopt. Hij draagt het dan met jou. Laat hij het dan naar de buitenwereld ook dragen dan.

Nou, laat je dankbaar zijn, want de uitkomst is dat je bij hem blijft door dit gesprek. Ja, maar dan wist hij denk ik stiekem ook al wel. Maar misschien dachten we allebei van, hebben we niet uitgesproken, want we hebben er helemaal niet over gehad. Hij zei alleen, oh god, daar gaat mijn vuile waskom buiten. Gaat met mijn billen bloot, zei die letter. Ja, nou dat valt allemaal wel mee. Maar we hebben heel veel gezegd. Volgens mij zijn we er wel. Ja, volgens mij ook wel. Heb je nog woorden voor hoe je er nu bij zit? Het voelt bijna te makkelijk.

Het is eigenlijk dus gewoon heel makkelijk. Het is gewoon geen probleem. Er was een probleem, jouw negatieve zelf, dat je stom en een sukkel bent, dat je erbij blijft. Ja, dat is het. En als dat weg is, is er gewoon geen probleem meer. Ja, er is een problematische situatie. Maar als jij een kind hebt dat verstandelijk of lichamelijk gehandicapt is, daar blijf je gewoon ook bij. Dat is ook een problematische situatie. Maar dat wil niet zeggen dat het dus een probleem is. Nee, precies. Dat zijn twee verschillende dingen. En dan mag ik ook nooit meer tegen iemand anders zeggen, joh, ga bij je man weg. Haha.

Dat doe ik dus. Dan denk ik dat ik het beter weet. Ik hoorde een mooie uitzending van een psychiater. Stoels heet die volgens mij. En een hele mooie zin. Van vrienden verwacht je dat ze naar je luisteren. Maar die geven je adviezen. En van een psychiater of een therapeut verwacht je dat die eigen adviezen geeft. En die luistert alleen maar.

Dus een echte vriend luistert. Je mag wel eens een keer een tip of advies geven. Maar wees er onvoorstelbaar voorzichtig mee. Want toen dit gesprek begon. Dat is wat ik dacht. Ga bij hem weg. Maar als ik naar jou ga luisteren. Kom ik tot een ander oordeel. Dus ja, wees voorzichtig met de oordeel van anderen. Maar goed, je komt hier niet om anderen te leren. Andere mensen tips te geven of niet. Je komt hier voor jezelf. Maar het is zo contrasterend dat je bij een ander denkt. Zorg voor jezelf.

Als jij naar een ander zou luisteren, je zou het hele verhaal tot in detail kennen zoals je het aan mij verteld hebt, zou je ook niet meer met die suggestie komen. Dat kom je alleen maar omdat je in je hoofd een soort algemeen beeld hebt van mensen met alcoholisme, die moeten gewoon vertrekken. En als ze dat niet doen, zijn ze een sukkel en dom. Waarom je dat tegen anderen geneigd zou zijn te zeggen, komt alleen maar door dat rare negatieve zelfbeeld van jou. Laat dat los en je bent in een andere wereld.

Ja, weggaan is niet zo moeilijk, hè? Ja, het is een stap. Ja, dat kan jij wel. Maar dat kan ik wel. Met zelfstandige vrouw genoeg. Ja. Op je net 51ste. Ja, bril ben ik nog. Nee, maar ik heb die twee keer afgeprobeerd te ronden. Ja, nee, het is goed. Dank je wel. Ja, nee, eigenlijk heb je gewoon het punt. Ik omarm hem. Ja. Ik denk hem om. En ik vind het heel, ja, je denkt het om. En ik vind het heel ontroerend. Het is de uitkomst die ik absoluut niet verwacht heb.

En ik ben ook heel erg benieuwd. Als je je echt rust in vindt. Hoe dat dan weer de dynamiek tussen jullie tweeën beïnvloedt. Dat weet ik niet. En dat zal de toekomst uitwijzen. Dus we houden contact. En over een maand of drie, vier of zo. Dan vraag ik met je. Dan communiceren we. En dan ben ik benieuwd waar je dan bent.

Hij gaat hem natuurlijk laten luisteren als hij nuchter is. Ja, dat is hij vandaag. Dus het zou zomaar... Als ik hem gelijk meekrijg, dan kan hij hem nuchter luisteren. Ik krijg hem gelijk mee. Over drie dagen weet ik niet hoe hij erbij zit. Dan wens ik je alle liefde en geluk. En dat je op een heel lichtvoetige manier... naar jezelf mag kijken en naar vandaag.

Dankjewel. Met alle liefde en plezier. Het was eigenlijk heel erg leuk. Ik was zo nerveus. Ja, fijn. Dankjewel. Nou, snuit je neus. Ja, ik heb veel gehuild. Ja, dat doe je goed hoor. Je emoties zitten goed los. Dat had ik van tevoren ook besloten niet te doen. Nee? Ik huil niet. Nee, ik huil niet. Wanneer huil ik nou? Ik huil nooit. Ja, alleen cirkels en stomme mensen huilen. Losers die huilen. Ja. Ik vind het stoer dat je dit durft te delen.