Cem Kekik

gaat blijken door een begin te maken aan het opblazen. De gewone burger zou denken... hij heeft al lang een begin gemaakt aan het opblazen. Dat niet alleen de gewone burger, ook Wouter Louwmans... die hier aan tafel zit, die denkt... hij legt toch een boom neer voor die deur? Dus ik denk, ik moet toch wel... ik moet slim zijn, ik moet iets... Het voelt niet goed. Hij is nog niet begonnen. Want het beginnen is gewoon...

De juristen denken van nee, dat is te ver. Maar ik dacht, dit klopt niet. Dus jij zegt, het beginnen van opblazen... is eigenlijk dat je een ontsteking laat afgaan... of bij die bom houdt, of iets in die geest. Als het touwtje los zit van de bom en je doet het... en hij gaat niet aan, heb je hem gepoogd. Want je hebt alles gedaan om een start te geven voor het opblazen.

valt ineens binnen toch bij jou, Cem. En jij denkt, is het überhaupt wel een poging? Ik vond het ook, ja, precies. Is hij al begonnen met het proberen? En wilde hij dat überhaupt toch wel? Precies, dus omdat hij niet praat, moest ik zelf dingen bedenken. Maar wacht heel even, gooi dit even in mijn pet lekker, joh. Want hij heeft natuurlijk die batterij gewoon wel bij zich gehad.

Nee, maar er is ook geen batterij. Er is geen batterij? Het NFI schrijft letterlijk... ik twijfel niet over de deugdelijkheid van de explosieve constructie. Ik twijfel niet. Hij duwt mijn cliënt nu de cel in eigenlijk. Deze man die dit opschrijft weet ook, dit is een deugdelijk middel. Het is een deugdelijk explosief. Maar bij het NFI, en ik heb ze wel eens ontmoet... werken hartstikke goede explosieve experts.

Zeker weten. Dus als die dat zeggen, dan denk ik van nou, dat is dus een flinke bom. Ja, en ik ben geen expert. En zelfs ik, dan moeten die experts ook wel eens... Ik dacht, nee, dit is niet compleet. Nee.

Er is geen vonk. Dus ik ga naar de cliënt. En ik zeg... Dus waar de fuck is de batterij? Had jij... Hij vertelde mij een verhaal. Ik zeg, jij moet nu gaan praten. Er was geen batterij. Er was geen batterij.

Dat heeft hij gezegd. Jij moet nu praten. Alleen zeggen, er was geen batterij, is onvoldoende. Er is een doorzoeking geweest. Ik heb gezegd, alles is binnenstebuiten gekeerd in zijn huis. U heeft zoveel laptops, daarom is het relevant. Tassen, dit, alles heeft u gezien. En hij schrikt, hij wordt gestoord en laat alles liggen. Vingerafdrukken, DNA, alles wat hij bij zich had om de klus te klaren. Geen batterij. Geen batterij.

Die had hij niet in zijn zak, want hij is weggerend. Dit is letterlijk wat de officier zei. Toen hij hoorde dat ik dit ging zeggen, ging de officier natuurlijk... Ja, dat ging natuurlijk in zijn zak. En ik zei tegen de voorzitter... hoor ik goed dat de officier nu een batterij in de zak van mijn cliënt steekt...

Sorry dat ik het zeg. Als jullie die jongeren luisteren, jullie zijn wegwerpjongeren. Dat jullie je hele carrière of je hele leven naar de kloot gaan. En het spul is makkelijk verkrijgbaar. Ze doen het met cobras. Die kan je gewoon kopen in de winkel. Niet in Nederland. Je hoeft niks te knutselen. Jam, deze zaak. Dan ga je naar de zitting. Wat heb jij tegen je cliënt gezegd voorafgaand aan die zitting? Ik zeg dat hij moet praten.

En dat was voor hem, zoals ik het nu allemaal een beetje heb gehoord van jou, Cem, dat was eigenlijk iets wat tegen zijn natuur inging. Ja, hij sprak niet eens tegen mij. Dus ik bedoel in de zin van, ik zal je eens vertellen vriend, dat heb ik nog nooit met hem besproken, een zaak, op die manier. En dan zeg jij, zijn raadsman, luister, je moet praten.

Ja, dan ga ik wel trekken, als ik iets zie in het dossier... dan ga ik wel zeggen, ik zie dit in het dossier. Of ik zie dit niet in het dossier. En dat betekent technisch dit en dat. Maar daar hoort wel een verhaaltje bij. Je moet daar wel iets mee doen, handen en voeten geven... want anders heb ik niks te melden daar. Anders denken ze, ja, kijk ik, je bent ingehuurd om mooie dingen te praten. Ja, dat schiet niet op, dat moet die jongen zelf dan. Want ik hoorde van hem iets waarvan ik dacht, de rechter moet dit horen. Wat hoorde je dan van hem, los van die boterij...

Nou, het was een boodschap voor iemand. Er moest gedokt worden. Dus het was, je moet even betalen. Dat is wat hij dacht, ja. Ze gaan hem niet letterlijk vertellen van, ik krijg nog een ton van hem. Maar dat vermoeden, er moest iets... De rechter, een van de rechters zegt... waarom doe je dit dan niet met een schoenendoos met de bom erop?

Kijk eens zo naar die rechter. Ik weet niet of u weet, dit soort jongens, ja. Dat stadion waren ze denk ik voorbij. De officier die wilde dus, wat was het, 30, 36, drie jaar cel... voor het proberen op te blazen van dat gebouw.

Ik zei, nee, het is bedreiging. En de officier koos ervoor. Kijk, hij toont wel lef. Hij koos ervoor om dat niet eronder te zetten. Want ik zeg tegen hem, tegen iedereen, het is echt wel een strafbaar feit. Alleen staat hij niet op de telastenlegging. Als u dat erbij zet, gaat hij.

Ja, en de officier was super overtuigd van... deze ga ik halen en jij gaat drie jaar de bak in. Deze ga ik halen en meneer de raadsman... je kan van alles zeggen, ik maak geen bedreiging van je. Maar had ik nog heel even vragen. Het moment dat jouw cliënt dit ging vertellen in de rechtbank... hoe reageerden ze? Nou, het...

De voorzitter zegt, dit is uw naam. U moet hier wel antwoord op geven. Dus hij dacht, de voorzitter, hij gaat niet praten. U heeft niks verklaard bij de politie. Ik denk dat u vandaag ook niks... Of hij zegt, jawel, ik ga het vertellen. Ze waren helemaal verrast. En toen...

Nou ja, alle rechters die met deze zaak te maken hebben gehad... hebben hem doorgezaagd. Want iedereen denkt wat jij denkt, Wouter. Ja, dag! Die batterij had je bij je. Ja, dag! Je bent gewoon betrapt en weggerend met die batterij in je zak... en met de eerste beste gracht heb je hem erin gepleurd. Ja, als ik zo zou denken en niet technisch... Ik ben een berta-man, geen alfa-man. Als ik niet technisch had bekeken... Ja, nu zit ik ook in het midden. Nee, gewoon alfa, gewoon een slechte wiskunde. Zo bedoel ik het.

Gewoon een beetje de alfamannen. Ja, dus toen vertelde hij het. En daar was iedereen verrast over. Maar nogmaals, alle rechters hebben hem echt wel doorgezaagd. Iedereen dacht, ja... Maar was het voor hem moeilijk om het te vertellen? Hoe heeft hij het verteld? Het kwam er niet goed uit. Hij is geen prater. Het zijn veel van die jongens niet. Hij maakt geen goede volzin met een...

Dan hebben we niet het volledige plaatje. En daar komt bij, die batterij is er niet en jouw cliënt verklaart dus. Het was niet bedoeld om op te blazen, het was bedoeld als dreigement. Ik zou niet eens weten hoe dat moet, zei hij. Ik weet niet eens hoe je dat ding moet opblazen. En hoe reageerde inderdaad de OM daarop? Het OM zegt eigenlijk bullshit. Hij heeft gepoogd de boel op te blazen en hij moet drie jaar zitten. Drie jaar de bak in. En de rechtbank zei, we gaan daar twee weken over nadenken. U hoort over twee weken.

Dit is wel een spannend momentje. Want je voelt natuurlijk, ik heb een goed verweer. Alleen, je moet die weg wel nog meekrijgen. Geen hond die het gelooft. Niemand. Nee, want er zat ook pers in de zaal. Die maakte er een stuk van. En die zeiden, dat tergde jou een beetje. Ja, ja, ja. De advocaat zei ook iets fluts. Zo las ik het, weet je wel. De officier wil drie jaar en de advocaat een vrije spraak. Dat doen ze allemaal, achtig iets, las ik daarin. Ergerd je dat?