Cem Kekik

Als u denkt dat ik iets heel slims heb gezegd. Ja, inderdaad. Als jij goed verweer hebt, wil je ook dat het goed op papier komt in de krant. Ja, mijn moeder leest het ook. Anders denkt ze van, waarom zat je daar? Je hebt zo weinig gezegd. Ja, je bent op vrijspraak geroepen. Ja, ik voel me...

Soms maak ik me er ook wel eens een beetje met een jantje van. Voor een advocaat is het heel jammer. Ik praat niet zoveel met de media vooraf. Maar na de zitting heeft het geen zin meer. Want dan wordt alleen naar het OM geluisterd. Ik kan eigenlijk hartstikke mooie verhalen vertellen. En ik denk dat journalisten dat willen horen. Vertel dat dan even van tevoren, man. Twee weken moest je wachten op het vonnis.

Wat werd het? De volgende dag werd hij vrijgelaten door de rechtbank. Oh.

Voordoor uitpakken. Dan gaat hij aan de muur. Eigen lijst en wel. Dus ik heb nog nooit in mijn leven... ten faveur van mijzelf... op mijn zaak een journalist gebeld. Maar die dag... En wat zei je tegen die? Neem even mee naar dat gesprek. Ik zei, hallo mevrouw. U was gisteren al te zitten. Ja, klopt. Ik zeg, die jongen... Die is nu buiten. Ze zegt, nee. Ik had vrijspraak bepleit.

Heb je dat echt gedaan? Dat laatste heb ik niet gezegd. Ze zegt, dat ga ik even verifiëren. Ja, dat zou ik ook zeggen. Ik ga dan liggen dat hij waard is. Nee, dat zou je zeker zeggen. Maar wacht even. Deze jongen heeft een explosief ergens neergelegd. Die bedreiging stond dan toch nog wel? Ja, nee, die stond er niet. Hij wordt veroordeeld voor het geld. Maar die straf had hij al uitgezeten. Drie namen zag ik ergens.

Ja. Hij had meer gezeten. Zes maanden dacht ik. Maar het OM ging in beroep. En toen kreeg ik een advocaat-generaal. De hoge officier. Ja.

Die kende ik toevallig ook, dat was een leuke sfeer wel. En die heeft er de bedreiging ondergehangen. Zegt hij, maar, maar, ik vind dat ik dit ruim haal. Maar voor de zekerheid zet ik bedreiging eronder... voor het geval u weer vrij spreekt van een poging. En toen? Hij is weer vrijgesproken voor het maar. Uiteindelijk zei wel de Sjaak... hij kreeg een hoge straf voor bedreiging van het Hof. Hoeveel?

En voor zijn moeder? Ik moet eerlijk zeggen, die eerste aanleg is altijd spannend. Daar is iedereen aanwezig en er gebeurt van alles. Maar hoge beroep ben ik alleen met mijn cliënt naartoe gegaan. En heb ik moeder niet gesproken over het... Het feit dat hij toch nog een jaar moest gaan zitten. Ik heb wel gezegd, dit moest ik van je moeder doen. Echt? Nee, natuurlijk niet. Maar hij moest wel weer even naar binnen. Hij moest weer terug, ja.

Maar ja, daden hebben wel consequenties. Maar het hof, ik zag ook wel aan het hof... Ik denk dat hij alsnog gewoon hartstikke mazzel heeft... dat hij er met een jaar af is gekomen. Ja, maar die mensen dachten hetzelfde. De raadsheren dachten hetzelfde als jij, denk ik. Van ja, dag. Dus je had een kort moment van blijdschap... wat is vervolgens bij het hof...

Een beetje schaven, schade beperken. Hier heb je er toch twee derde van afgekregen. Het leuke aan deze zaak vond ik dat ik zelfs de collega's dit ging vertellen... en dat zij tegen mij zeiden, is dit jouw enige verweer? Ga je dit echt zeggen? Waar is de batterij?

Is jouw missie wat dat betreft geslaagd? Nou ja, kijk, niet in individuele gevallen. Ik wil over het algemeen iedereen, alle cliënten, als ik daar iets aan kan bijdragen. Maar deze jongen heb ik daarna niet meer gesproken. Dus hij is nooit gepakt. Ja. Of nooit meer iets verkeerds. Tot nu toe gaat het goed. Ja, laten we dat. Hoe kijk je nou terug op deze zaak? Ik vond het eigenlijk een hartstikke leuke zaak.

Je kan ook vertellen over schietpartijen, maar dit is iets heel kleins. Die zin, waar de fuck is de batterij, die vergeet ik nooit in mijn leven. Het Eureka-moment. Dat je de zaak eigenlijk won en je relatie eindigt.