Chantal

Dat weet ik niet. Ik denk dat Evert wel van honden houdt. Gek genoeg. Maar ik weet niet of Evert met zijn drukke bestaan, want hij gaat van hot naar her, een huisdier heeft. Jordi, kom eens. Kom even Jordi, we hebben je even nodig. Die komt hier toevallig langs. Heeft Evert een huisdier?

Hij heeft wel gezegd, het was fantastisch. Ja, dat snap ik. Maar daar gaan we dan... Oké, dan weten wij genoeg, Jordi. Nee, we waarderen dit. Ja, dankjewel. Oh, hij is een kattenmens.

Ja, de weginspecteur en de dierenambulance probeerden dus die levende vogel, Kees, nog te pakken, maar dat lukte niet. Ja, maar een kraanvogel laat zich, een kraanvogel moet vliegen. En dan kan je komen met de dierenambulance, een kraanvogel wil vliegen, maar niet voordat hij heeft gezegd, Cor, het was een fantastische tijd samen. Liefs je vriend Kees. Zielig. Ik vind het heel zielig. En wat een mooie vogel, hè?

Ja. Het is toch een hele mooie vogel, de kraanvogel? Een grote vogel ook. Een hele grote kraanvogel. Wel, bijvoorbeeld zeepaardjes, die beginnen de dag altijd met een soort dansje om elkaar heen. Ja. En als ze willen paren en het matcht even niet, dus je hebt twee vrouwtjes of twee mannetjes, die zitten met elkaar te dansen en zeggen, hé, dat is lekker, ik zou dat wel willen bevruchten.

En dan, weet je wat ze dan doen? Dan veranderen ze van geslacht. Oh ja, dat klopt. Zodat ze toch kunnen paren. Floep, floep. Sorry. Oh ja, kijk eens wat ik hier heb hangen. Hé, opgelost. José, kom eens. Het is gebeurd. Ik ben veranderd. José, het is gelukt hoor. José, kom maar. Het is bevruchten geblazen. Hé, Gerrie, wat is er nou gebeurd? Nee, ik ben Ger geworden. Ja, nee, rustig aan. We gaan het gewoon. Draai je maar om. En dan gaan we beginnen. Maar ze zijn ook monogaam.

Ze zijn vaak monogaam. Monogame diertjes, die zeepaardjes. En ook hele leuke diertjes om naar te kijken. Waarbij ze van kleur veranderen en elkaar staart verstrengelen. Kijk, ze verstrengelen hun staart, veranderen van geslag. En voor je het weet, is Rina Rini geworden. Oh, en dit vond ik ook wel fijn aan zeepaardjes. Het mannetje draagt de eitjes in een speciale broedbuidel. Kijk. En een man baart het kind.

Auw, auw pijn. Het gaat helemaal bad. De scheurings van lip tot teen. Nee, ik denk echt dat dat echt niet... Er zijn toch ook weleens van die tests en dan doen ze mannen zo'n ding om ween te laten voelen. Ja, en dan gaan ze helemaal stuk. Ja, maar dat is ook verschrikkelijk.

Ja, terwijl ik toch als mijn eigen... Ik bedoel, ik spreek nu voor mezelf, lieve luisteraars. Want er zullen ook vrouwen zijn die helemaal gek worden. Deze wee komt nooit meer terug. Ja, die weeën. Ik had me goed laten... Ik had mij goed laten informeren. Nou ja, ik begreep het. Ik begreep het systeem. Maar ik kan me wel voorstellen, als je niet aanvoelt... of niet aanvoelt komen, dan word je helemaal in elkaar gedrukt. Ik heb wel een weeënstorm gehad.

Wat een hel was dat. Ja, Finn moest gewoon tegen mij aanstaan. Met zijn heup stond hij zo tegen mij aan. Oh ja, om tegendruk. En hij moest bij mijn hoofd hier zo. Dus hij stond zo en ik lag zo. En eerlijk als hij weg wilde, want ik denk dat hij daar echt wel een uur of anderhalf uur heeft gestaan. En ik zei, nee, je moet blijven staan. Blijf staan, Finn. Blijf staan.

En maar ondertussen baren. De boel bij elkaar baren. Tot het bleek dat hij hartstikke vast zat. Met zijn schoudertje. Met zijn brede lijf. En moest hij er even uitgetrokken worden. Oh.

Maar ik denk dat, even een landbreken, ik denk dat het voor de man ook wel echt verschrikkelijk is om toe te kijken. Dat je vrouw zoveel pijn heeft. Ja, en je kan niks doen. Wat moet je dan doen? Dat is het, een beetje erbij zitten of erbij staan. Een broodje ternijn halen. Een broodje ternijn halen en dat echt voor de snuffert van je vrouw naar binnen peuzelen, Jos. Wacht even hoor. Wat zijn je praten?

En prison break kijken op zijn telefoon. Nee, wacht even. Dat is een hele mooie scène. Wat zei je? Een live prison break gaande daar. Puf maar door, Tien. Puf maar door. Ja, dat zou ik nooit vergeten. En dat ik in bad zat. Daar zit ik helemaal opgezwollen van het vocht in dat bad.

Want ik wilde overal in. Ik wilde dus en het bad. Dus hop, mij in het bad gestopt. In de klimrek, in de ringen. De baarkruk, de bal. Ik heb alles gedaan. Finn die dan op mijn rug moest. Circus in die kamer. Het was echt circus. En Finn dacht ook, mijn god, wat nou weer. Dus ik heb alle stadia doorlopen en gekeken van wat kan ik allemaal doen.

Nou, dat ga ik allemaal doen. En ik zag dus echt, ik was indianen. Ik zag indianen, ik zag wuivend graan, een gezicht wat uit het graan kwam. Ik was helemaal in een natuurlandschap terechtgekomen.

Als ik het zou moeten zeggen hoe het voelt, dan is het alsof een hand... Jij bent het lege cola blikje. En die hand knijpt zo dat blikje in elkaar. Zo vond ik het voelen. Was dat maar waar. Ik vond het echt alsof een grijper van een heel grote landbouwmachine...

Je hele baarmoeder eruit trekt. Jezus. Dat vond ik. Kijk. O ja, oei. Nee, dan heb ik dat anders ervaren. Zo zie je maar weer. Nee, maar een weeënstorm is natuurlijk ook wel anders, denk ik. Dan houdt het niet op. Nou, dat had ik ook wel. Het kwam achter elkaar door. Maar ik had alsof ik die hand dan uit elkaar moest duwen. Dat hij niet mij in elkaar duwde, maar dat ik tegen hem... Zo voelde het voor mij, maar niet...

bulldozer je flammoes eruit trekt. Want... Het is alsof een bulldozer je flammoes eruit trekt. En dat is wat het is. Nee hoor, helemaal niet. Je kan het. We zijn erop gebouwd, je kan het. Misschien stap jij nu wel net in je auto. Auto aan. Jouw favoriete podcast aan. Welkom bij een nieuwe podcast. En gaan.

Kennen jullie deze trend al? En wat vinden jullie ervan? Wat een gekke... Nou, het lijkt me dat je zo moet opletten als je je rits dicht doet, bijvoorbeeld. Ik vraag me af, schuurt het niet aan je aantje?

En dat hier onderaan je broekspijp uitkomt. Ja, en kijk, het lijkt me ook lastig als je diaretten hebt bijvoorbeeld. Dat je denkt, poeh, hoe ga ik dit? Kijk, een onderbroek houdt misschien nog wel iets tegen. En dan heb ik het over residuen.

Het residu van stront of pies heb ik het dan over. Wat zoal uit ons lijf komt. Er zijn natuurlijk vloeistoffen en bepaalde breien. Het zijn allemaal mensen. En dat komt allemaal in je gloednieuwe spijkerbroek te zitten. Of in je pantalon. En kijk, als je lekkende bent. Als je een lekgeval hebt. Je merkt nu dat ik je gewoon laat praten, toch? Zeker, maar dat zijn wel... Ik moet je behoeden van een afgrond. Dat zijn wel gedachtes die in mij opkomen. Toch?