Chantal

Ja, dat is ook zo. En wat wel schattig was...

Ja, hij vond het wel oké hoe het ging. En toen keken we daarna, zaten we op weg naar het vliegveld. Toen ging hij googlen hoeveel kansen is dat hij wordt aangenomen. Er stonden vier procent van alle auditanten. Maar ik vond het wel goed dat hij dat na de auditie pas zag. Ja, precies. Want anders heb je zo'n druk. En hij zal even gemaild hebben. Don't let my mother come in Paul McCartney Auditorium. Ja, maar ik merk toch wel dat hij het fijn vindt dat niemand je daar kent. Dus dat dat ook niet zijn...

Nee. Nee, maar het was goed. Ik mag ook niet met een pand binnenkomen. Chantal Jensen. Nee. Dus Paul McCartney, if you listen, sorry for the stopcontact. I made a little mistake. Yes. I thought it was a fight.

De hondie poept niet meer in huis. Ik herhaal. De hondie poept niet meer in huis. Ik zeg het met een kleine slag om het armpje. Maar hij al drie dagen niet meer. Waarom zeg je dat? Als hij luistert. Dat hij op dit moment schijnt. Die honden zijn heel intelligent. Hij zit zo op de bank. Zit hij zo te luisteren. Oh nee, niet meer een huisje scheten. Moet je kijken wat ik nu aan het doen ben.

Er komt een vrouwtje straks thuis met je podcast. Er ligt weer een hele dikke drol op me te wachten. Hij is super slim ook. Want ik laat hem dan heel vaak uit. Wat zeg je? Hij leest. Ja, hij leest. En hij zit ook heel vaak op mijn laptop. Nieuwsuur. Ja, hij is zelf ook een dierenboek aan het schrijven.

Maar hij weet dus nu dat het riemtje bij de uitlaat. Maar omdat er zoveel sneeuw lag, zag ik Sigge Hoendie echt van zo daten. Ik zeg, Bob, kom maar. Hoendie, gaan we lekker hoendie. Gaan we lekker wandelen. Dat liedje kent hij inmiddels ook. En hij keek naar mij en hij draaide gewoon zijn rug naar mij toe. Nee, je deed een heel mooi voor in de auto. Hij deed zo.

Ja, hij draaide zich echt om. Ik kreeg echt rolling eyes. Ja, natuurlijk. Je hebt zulke korte pootjes. Dan zak je meteen in die koude sneeuw. Ik zou ook niet met jou... Kijk, ik zou natuurlijk... Ik ga ver voor jou, maar ik zou dat ook niet doen. Als ik zulke korte pootjes had, ging ik niet met jou wandelen. En dan gaat hij echt als een soort kleine kip. Hou ik hem dan vast de trap af. En dan zet ik hem neer. En dan doet hij meestal een plasje. En dan zie ik hem echt naar mij kijken. Van...

Ik hoef jou voorlopig even niet meer te zien. En de ogen schoonmaken we gewoon dan met een doekje? Ja, daar heb je speciaal een vingerdoekje voor. Dat is een soort washandje, een heel klein washandje. Dat zet je op je vinger. En dan ga je in het ooghoekje van het hondje lekker mee werken. En dat vindt het hondje helemaal niet fijn.

Nou, ik heb nog niet live gezien. Ik heb daar een klacht over. Ja, ik ga Hoen die wel meenemen. Ik denk bijna dat hij niet bestaat. Misschien is hij niet echt. Je hebt gewoon een knuffelhond gehaald uit Zuid-Limburg. Ik doe Hoen die meenemen en dan mag jij Hoen die eventjes zingen. Ja, ik wil het wel. Ik wil hem wel ontmoeten. En hij is ook heel lief. Als hij dan heel moe is, dan gaat hij echt als een baby show bij je slapen. Dan vallen zo die ogen dicht.

Oh, het is zo lekker. Ja, het is zo lief. Nou, ik ga meteen over tot wat ik nou toch weer zag. Oh, nou, heel graag. Ja, het heeft wel... Kijk, ik heb natuurlijk weer een agora trui aan. Je zit weer te pulken. Haar op mijn lip. Agora. Ik denk dat je beter hoendie kan hebben dan agora. Ik heb wel een dikke agora op mijn lip. Nou, ik ga hem dan even bijpakken. Ik hoop dat het niet in je keel komt, de agora.

Wat is het? Wat is het, people? Gaat verdamme, kijk. Ik vond het ook meteen wel een goede tip. Oh nee, sorry. Mag ik heel even iets aanhalen? Het is helemaal niet leuk, is dit. Oh. Je zit de spanning wel op te voeren. Ja, sorry. Ik moet dat toch even... Dat hebben we natuurlijk een hele tijd geleden... wat groot in het nieuws was. Want helaas... overlijden er...

Vaker jongeren. En soms is dat dichtbij. En soms is dat veel verder weg. Maar soms komt er ook heel erg iets in het nieuws. Een hele tijd geleden was het natuurlijk met Lisa. Uit het koude. Maar nu is het een meisje in Amsterdam. Wat overleden is. Een ongeluk. Met een vrachtauto. Maar ik vond het ook weer pittig om te lezen. Afgelopen dagen. Natuurlijk een meisje was vermist. En die was dan...

gevonden in het huis van een vreemde. En wat ik echt ook wel zo verdrietig vind, is het achtjarig jongetje Kelvin die in het ijs is gevonden in Steenwijk. Dat is...

Goed op elkaar letten. Goed op elkaar letten. Er kan van alles gebeuren. Maar je hoort het zoveel. Ik vind het ook doodeng. En vreselijk. Voor alle mensen die hiermee te maken hebben. Ja. Dat wil ik toch nog even gezegd hebben. Dat is ongelofelijk. Dat is niet te bevatten. Wat ik nou toch weer zag.

Ja, en dan vind ik toch best wel iets wat je kan helpen. Zeker in januari. Want dan zag ik een meisje. En zij heet Christy. En zij heeft nu iets gestart. En dat vind ik heel leuk. How long does it actually take? Daarmee wil zeggen... Ja, voor de mensen die niet zo heel goed Engels kunnen...

Hoe lang duurt het nou eigenlijk om iets te doen? Dus als je ergens tegenop ziet... en zij heeft dat met kleine dingen... maar je moet gewoon ook klein beginnen. Dus ze heeft één jaar lang, zegt ze dan... tegen haar badkamerkastjes aangekeken... die viezig zijn, rotzooi, kunnen niet meer dicht. Iedere keer stopt ze er weer wat bij...

En iedere dag dacht ze... Oh, je hebt er geen zin in. En dit is natuurlijk nogmaals een heel klein iets. Maar ze had er gewoon geen zin in. En toen had ze het gedaan. En toen dacht ze... Hoe lang duurt het nou eigenlijk? Dat duurt veel korter dan je denkt. Het is veel minder gedoe. Dus ze dacht, als ik nou iedere dag mezelf zeg... Ik moet iets doen. En dat post ik dan. Dan heeft ze ook een stok achter de deur. Want haar volgers verwachten dan... Wat ga je vandaag weer doen? En zo heeft ze in een korte tijd... Haar hele huis heeft ze...

Decluttered, zoals ze dat dan mooi noemen. Ik denk dat Christy ook eens bij mij langs moet komen. Ja, of Christy zich een beetje gaat uitlenen. Maar dat vond ik eigenlijk wel goed. En toen dacht ik, ja, social media zit er veel moeilijke kanten aan.

Maar voor haar, want ze keek er altijd heel erg tegenop, voor haar heeft het dus heel erg geholpen. Omdat ze dus dacht, ja, maar als ik nu iedere dag met mijn volgers afspreek, ik ga iedere dag iets in mijn huis aanpakken, opruimen, van je administratie tot je kasten, tot ook lastige gesprekken met vrienden.

Ja, je moet het posten, dus je moet het doen. Ja, ik heb een soort sneeuwwal nu in mijn hoofd. Omdat ik denk, ik wou dat ik iets meer Christy was. Want kijk, als ik op ga ruimen, dan ga ik deepdiven in alle rotzooi die er ligt. En dan denk ik, oh, dit is ook wat. Is dit ook alweer? Oh ja, dat was toen. Hé, wat kom ik hier nou toe? En dan ben ik zo een halve dag verder. Dat klopt. En dat is problematisch. Ja, en wat ik dus fijn vind, want zij zei dat dus ook. En zij zegt, ja, maar omdat ik het nu moet filmen.