Chantal

Oké, we hebben met ons snuffeltje in onze eigen stront geduwd. Een keuze in liefde, werk of leven. Waarvan jullie denken, als er geen verwachtingen, geen publiek en geen oordeel waren, had ik dit anders gedaan. Oh, nou, weet je waar ik dus nu meteen aan denk? Ja, nee. Ja.

Dan denk ik, oh dan zou ik, had ik met mijn gezin, maar dat is moeilijk, want we hebben natuurlijk een groot gezin, maar als ik het dan even heb over met z'n vieren, dat het dan makkelijker verplaatst, had ik wel ergens anders willen wonen, een ander land of zo, een tijd.

Ik heb altijd gedacht, ook zou ik graag in Engeland willen wonen of zo. Maar dat heb ik niet gedaan en dat gaat nu ook niet meer. Nou ja, als jij een half jaar zou zeggen, ik ga of een jaar, ik ga ergens anders wonen. Dat is misschien met werk moeilijk.

Nee, daar denk ik dus niet eens aan werk. Maar nu denk ik, ja, de groeten, doe maar lekker, los het maar op. Voor mij 20.000 anderen, nee. Ik heb het dan, ja, school nog niet eens. Dan denk ik, dat kan je zelf als ouder doen. Nee, ik denk gewoon het sociale leven. Bobby is een van zijn beste vriendjes. Die gaan een tijdje in het buitenland wonen. En dat vindt hij heel, heel erg. Ja.

En omdat James natuurlijk ouder is, is dat nog meer, want dan heb je ook een eigen leven. En denk ik ook meteen aan de andere kinderen. Die middelste twee wonen in Amsterdam, dus die komen er heel vaak, dus dan mis je die.

Je breekt alles op. Je breekt alles op. Je ouders zolang ze er nog zijn. Dus dat denk ik als eerste aan. En jij? Rijbewijs. Wat? Dat je dat eerder had moeten doen? Dat ik dat gewoon had gehaald op mijn achttiende. Daar heb ik dus echt spijt van. Maar goed, ik rij weer mensen. Dus hou de wegen goed in de gaten. Deuren dicht. Hou de wegen goed in de gaten, want ik ben er weer op te vinden.

Oh ja, ik ook. Maar dat kan ik ook al van dingen van vorige week zeggen. Dat ik denk, oh, ik had meer moeten genieten van... We zijn natuurlijk altijd on the go. Ja. En dat is ook goed. Dat is ook wie de mens is. Ja, meer genieten. Ja, dat vind ik wel eens moeilijk. Genieten.

Absoluut. Ja, ik vind wel dat je lijf gewoon, of straks de menopauze, dat vind ik allemaal wel, zijn die dingen waarvan ik denk, nou daar kijk ik nou echt naar uit. Dat lijkt me nou echt hartstikke leuk. We hangen de vlag uit. En we hebben ook iemand op de sportschool, behalve Laura, die ook een lijf heeft jongens, om je vingertjes bij af te likken. Ja, die knaller.

Ja, en misschien dat ik nu ook denk... oh, misschien had ik vroeger al beter ook... want dan denk ik ook aan mijn hoofd... misschien toen al met crèmes... of misschien toen al beter daar moeten verzorgen of zo. Terwijl je bent heel knap, hè? Dat weet je toch van jezelf? Je bent zelf ook heel knap. Nee, maar gewoon qua... omdat als je jong bent, heb je toch snel het idee... ja, dit is everlasting, toch? Ja, je denkt echt dat het altijd zo blijft. Je denkt echt van, nou, dat blijft altijd zo. En vroeger dacht je ook...

iemand van 50. Ja, ik lijk me heel leuk. Dan ben je wijs en zo. En nu denk ik, jij bent bijna zelf. En nu denk je wijs. Het lijkt wel alsof ik een legoblok heb ingeslikt hier in het midden. Wat is dat voor legoblok? Ik wil daar niks mee te maken met deze Duplo-uitstraling. Maar om wel nog leuk af te sluiten met deze vraag...

Ik dacht vroeger altijd van, nou ja, dan ben je voorbij de veertig en dan mag je alles vinden en dan is alles in balans. Maar dat is wel zo. Kijk, dus qua uiterlijk is het moeilijker, alhoewel ik heb ook wel eens foto's waarvan ik denk, oh, vind ik dat ik er nu beter uitzien dan toen, met weet ik veel wat.

Ja, nou, kijk, ik voel me heel erg aangesproken, want ik vind het hartstikke leuk. Ik denk dan, als jij het niet leuk vindt, want dan inderdaad, als je zegt, ik voel me soms meer een projectmanager dan een vriendin. Hé, stop er lekker mee. Maar ik vind het heel leuk. Ik vind het leuk. Ik vind het zelfs leuk als jij zegt, ik wil ergens met Finn gaan eten, waar moet ik naartoe? Ik bedoel, daar ben ik dan niet eens bij.

Zou ik helemaal niet erg vinden trouwens. Ik nodig mezelf wel uit bij deze. Ik word dus de andere kant. Als een paar vrienden zouden zeggen... wij gaan een weekend ergens heen... en jij hoeft niks te regelen. Dat vind ik moeilijk. Want dan heb je geen controle over de situatie. Ja, maar ik denk toch dat ik het beter kan. Dat denk ik ook. Als wij zouden moeten organiseren...

Ja, en dan moet het natuurlijk, kijk, ik vind als het heel erg gewaardeerd wordt van die vrienden, als die me dan bijvoorbeeld zeggen van, of sturen in de groepsapp die er dan is, hé, en jij zal dat wel weer regelen, maar wat super of wat fijn dat jij dit toch allemaal doet, wat leuk voor ons.

Dus inderdaad wat jij zegt. Zeg het dan jongens. Dan en dan. Ik regel dat. Maar dat en dat regel ik niet. Dus bij deze. Dat is niet geregeld door mij. Moet iemand anders doen. Dus als jullie dan helemaal verbouwereerd. Buiten een restaurant staan waar niet gereserveerd is. Moet je mij niet aankijken. Restaurant de Bonte Aars.

Audiohuis. Er is een tafel, een glazen tafel, met als poten zijn drie van haar onderbenen. Maar dat, dat, dat, ja oké, maar 5-minute-craft. Nee, dat is 5-days-craft. 5-days-craft, 5-mans-craft. Stalken kan man helemaal, maar aan boord gaan mag man niet.

Ja, negen jaar geworden. Het is negen ineens. Negen, bijna alweer tien. Ik heb natuurlijk weer mijn eyeballs eruit gekrijt. Ja, natuurlijk. Want ja, het is allemaal weer te ontroerend voor woorden. Ik heb ook weer allemaal poepkoeken zitten bakken. Oh nee, nou heb ik hem in de auto gelaten, want ik dacht ik laat hem zien.

Maar jij hebt een foto. Ik heb een foto. Ik zet hem op de socials. Zal ik de poepkoeken zetten die ik voor hem had gebakken met oogjes. Ik vond je indrukwekkend joh. Je hebt zitten bakken. Ik heb zitten bakken dat de vellen erbij hingen. Hele weekend. Ja, hele weekend batches met strontkoeken heb ik zitten maken natuurlijk. Dus jij hebt van die...

Die had het niks mee te maken. Nee, Ted wilde het graag. En je kan ook drollen maken, zeg maar, dat je in de hoogte werkt. Dat was... En daar was ik van zin in. Dat wilde ik gaan doen. Maar toen las ik weer op het internet dat heel veel mensen erom tanden. Ja, alles is ingestort. Ja, mijn eerste batch is ingestort. Ik dacht, ja, dan zie ik mezelf alweer 24 uur op strontkoek bakken. Dus toen dacht ik, ik ga die emoticon gewoon namaken. Een platte strontkoek.

Maar suiker, basterdsuiker, vanillesuiker, heel veel boter, cacaopoeder, ei. En dat was het geloof ik alweer. Oh ja, en bloem natuurlijk. Een gezonde snack. Een gezonde snack met heel weinig calorieën. Calorieën heel laag. En hoe was dat maandagochtend op school?