Charlotte Remark

John Updike heeft ook wel eens, ook in het begin van Rabbit is Rich... heel uitbreidbaar beschreven hoe het voelt om klaar te komen. Maar goed, ik zal daar geen details van geven. Niet spoilers, Charlotte. Het is wel echt een goede uitleg waar ik vaak aan moet denken. En er ontketent zich soms een soort...

domino day-achtige ramp in mijn hoofd, best wel vaak, als ik seks heb, dat ik dan dus moet denken aan John Updike en dan dus aan Rob van Essen. En dat ik dus heel vaak het gezicht van Rob van Essen dan ineens voel. Dus hij is jouw babette. Ja, maar niet dat ik dat dan opwinnen vind. Niet dat ik dat dan leuk vind, maar dat ik gewoon per ongeluk dan denk aan John Updike en dan aan Rob van Essen. En John Updike weet ik niet van hoe hij eruit ziet, dus dat is niet erg.

Ja, maar dat is heel raar. Iemand dat zo je leven lang bij je kan blijven. Ja. Maar ik vind, want Jan Wokkers is gelukkig dood. Dus je hoeft ook nooit dit tegen hem te zeggen. Nee, maar je hebt nu wel iets op tafel. Ik ben wel een beetje bang dat ik Rob van Es een keer een soort van dronken ga tegenkomen en dan dit ga zeggen tegen hem. Je hebt het nu al in de podcast tegen hem gezegd. Dit wordt nu gewoon aan hem verteld. Dit is nu gewoon, dat is mag. Stuur hem zo meteen een mailtje van lol.

En die snapperhouder is dan helemaal blij. Want die denkt van, oh, je hebt eindelijk iemand bij je. Ja, ja. Goed, nu begint inderdaad de tweede helft van het boek. Want nu zijn ze met z'n tweeën op zoek. En dat was heel grappig. Ik vond het een grappige afwijking van...

Die eenzaamheid van het personage, van die man die zich zo onbegrepen voelt. Nu is hij ineens met z'n tweeën. En nu gaan ze het ook ineens aanpakken, die zoektocht naar Brixo. Ze gaan concrete stappen ondernemen met z'n tweeën. Ze gaan op zoek naar uit welk land zou Brixo zijn gekomen. Ja, want het blijkt ook dat het merk nooit lijkt te hebben bestaan. Nee, ze kunnen het nergens vinden.

Ja, ik had ook wel een paar punten waarop ik dacht van nu mag het eigenlijk wel afgelopen zijn. Ik had het denk ik stopgezet nadat zij elkaar in haar armen vielen. Ik vond het een mooi mysteriespel worden, haast een detective. Ik dacht van ja, hoe zit het, hoe zit het? Deze lokwortel in de vorm van een fles brexa werkte voor mij heel goed.

Het had ook inderdaad bewijs van kunnen spreken. Als een happy end. Dan is het gewoon een romantische geschiedenis. Tussen hoe Thomas eigenlijk zijn grote liefde vindt. Hoe mooi was het geweest. Zo zie ik deze roman trouwens sowieso. Hij maakt er weinig woorden aan vuil. Maar het gaat uiteindelijk voor mij om. Dat de enige verweer tegen het onbegrijpelijke. Is de liefde van één iemand. Mooi gezegd Charlotte. Dankjewel.

Ja, maar dit wordt ook nooit helemaal opgelost, toch? Dus zij krijgen dat boek mee. Ze weten van, we moeten het overschrijven. Ja, op de typemachine. Maar de vraag blijft natuurlijk bestaan, wie heeft het oorspronkelijk geschreven? Nou, zij, want het is nu terug in de tijd. Ja, ik vind dat hele vermoeiende trucjes. Een soort evangelisten, wat wel grappig is. Tussendoor hebben ze seks en dan ziet Sven hen seksen. En dan zegt hij, ja, waarom wisten wij dat niet? Nou, oké, is allemaal weer goed.

Wat ook mooi is, is dat ze op een gegeven moment... een beetje ophouden met seks hebben met elkaar. En dan zegt Fenderix heel manter... wat leuk, nu zijn we broers geworden. Maar uiteindelijk worden ze dus weer minder. Ja, dat vond ik ook heel leuk gedaan. Dat ze op verschillende manieren... nader tot elkaar komen. Maar ja...

de dood van Brixo alleen het begin daarvan gezien. Dat hij leeg begint te lopen. En daarna weten we niet meer hoe het afgelopen is. En nu krijgen we heel uitgebreid een scène... van wat heeft zich die nacht nou precies afgespeeld. En het is eigenlijk een wonder. Ze kunnen niet ophouden met schoonmaken. Ja, ze hebben gewoon de hele nacht door...

Het is toch... Goed, nooit onderschatten tot welk goed de mens in staat is. Nee, zeker. En soms ook geloof niet, hoor. Alleen de ellende is, het is een machtssysteem. Waardoor het een instabiel systeem is. Ja, want er wordt dan dus wel voorbij gegaan aan wat dat betekent... dat zij de belangrijkste figuren in dat Brixo-geloof zijn.

het gegeven dat hij en Fenderix elkaar weer zouden hebben gevonden... Thomas en Fenderix, en dat dat het dan is... en dat je dan nog steeds kunt twijfelen als lezer aan... of dat ooit echt gebeurd is, dat Brixo-moment. Ik vond het leuk om niet zeker te weten of het echt gebeurd was. Ik vond het leuk om te denken van... hebben zij een soort waan met z'n tweeën gehad...

Is er toch een man in het pak geweest? Of is dit gewoon echt gebeurd? En gaan ze nooit steun vinden bij de rest van de wereld? Dat mysterie vond ik heel... Een ander mysterie blijft wel overeind. In de zin dat je nooit te weten krijgt wat Brixo is. Nee.

daardoor vervreemding in weet te vinden. Er zit één beeld in dit boek... van koeien in de mist. Een Nederlandse beeld kun je je niet voorstellen. Maar omdat die mist dan net zo... op de beenhoogte, poothoogte van die koeien is... lijken ze te drijven. Of lijken ze gewoon... pootloze ufo's te zijn eigenlijk. En dat krijg je eigenlijk... elke keer weer voor elkaar. Iets dat je...

elke dag ziet... dat hij daar iets vreemds van maakt. En zonder dat hij daar iets dreigends... of iets griezeligs van maakt. Want ik zat wel te denken aan... we hebben in de Nederlandse literatuur wel vaker... dat soort van polderhorror... of dingen die...

Ja, ik vind dat soort gezelligheid... vind ik toch altijd moeilijk te geloven. Ik had dat ook heel erg bij... hier kom ik nog op terug. Daar vormen ze ook een groep. En een groep die samen in een bus gaat zitten. En dan naar een commune gaat rijden. Ik vind dat...

Hij heeft wel een commune. Ja, hij heeft een groot geloof in gezelligheid. Ja, ik wil het zeggen. Ik denk dat het niet zo spitsig zorgen maakt dat Rob van Essen toch wel uiteindelijk in een commune wil gaan. Hij mist zich maar de geloofgemeenschap. Hij mist gewoon die geloofgemeenschap, Rob. Ik vind het een grote kracht van Rob van Essen dat hij niet zo duister wordt ooit. Of dat hij niet menselijk slecht, menselijk kwaad de hele tijd in het schijnwerpers wil zetten. Maar soms denk ik ook wel van kom op zeg, waarom is iedereen zo'n gezelligerd?

Maar we moeten een beetje afronden. Ja, misschien is het dan tijd om een cijfer te geven. Ik ga toch wel een dikke acht geven. Ik heb zo gelachen. Ik vind Roep van Essen stilistisch zo anders dan de rest. Het zit hem echt in de toon. Het is niet dat hij woorden of zinnen maakt. Maar het is verraderlijk eenvoudig. Er is geen enkele zin waarvan ik denk... dit is echt een zin die ik op mijn lijf zou laten tatoeëren. Maar...

Er zit een ritme in, een toegankelijkheid, een lichtheid. Je zou niet waar wachtje op op je kont laten tatoeëren. GELACH Dat is wel een goeie. GELACH Nee, ik denk dat er niemand is die zo'n beheersing heeft van de taal en zich zo zelden bedient van geparfumeerde woorden als Rob van Essen. Ik vind hem echt een hele grote stylist eigenlijk. En...

En dat blijkt ook uit ons cijfer. Want het is gemiddeld een 8,2. 8 plus voor Rob van Essen. Lekker Rob. Laten we hopen dat hij hier nooit naar luistert. Wij zien jullie over twee weken weer terug. Dan zijn we weer met z'n allen. En dan spreken we... Ik heb Hugo Klaus bij me. Oké, we gaan het erover nadenken. We zetten het op de socials. Tot over twee weken.