Charlotte

Darüber haben wir noch gar nicht gesprochen.

Also die Staffelpausen werden kürzer sein.

Und vielleicht sind sie sogar an der einen oder anderen Stelle mit etwas ganz Besonderem geschmückt.

Achtet darauf.

In diesem Sinne, wir sehen uns in der nächsten Staffel.

Und danke dir, Charlotte, für deine Arbeit.

Dafür, dass du es mir einfach machst, Auto zu fahren.

Du willst selbst bei uns dabei sein oder hast einen Themenvorschlag?

Dann melde dich auf unserer Website oder unser Social Media.

Wenn du von den besprochenen Themen betroffen bist oder Unterstützung benötigst, dann zögere nicht, Hilfe in Anspruch zu nehmen.

Hol dir Unterstützung bei professionellen Hilfseinrichtungen oder dir vertrauten Personen.

Bis zum nächsten Mal bei Von Bohne zu Bohne.

Hallo daar, fijn dat je luistert naar BoekenFM. Heb je een vraag voor ons? Stuur dan een mail naar boekenfm.tasmag.nl. We zijn ook te vinden op Instagram, hetboekenfm. Wil je nou nooit meer een aflevering van ons missen? Abonneer je dan nu in je eigen podcast-app. En geef ons ook vooral een heleboel sterren en recensies. Dan zijn we ook zichtbaarder voor anderen die ons misschien willen luisteren.

Hallo allemaal en welkom bij BoekenFM, de literaire podcast van Weekblad van Groene Amsterdammer en uitgeverij Das Mag. We zitten zoals altijd in de studio van Dag en Nacht Media en ik heb vandaag een volle tafel bij me. Tegenover mij Joost de Vries, Ellen Dekwiet en Marja Pruijs. Welkom allemaal. Daar zijn we weer. Hi Charlotte. Ja Ellen, welkom terug. Dit is voor jou het begin van het seizoen. Ja, ik heb me kapotgewerkt tijdens Poëzieweek, maar dat was zo leuk mensen, want weet je, ik heb een aantal leersclubs ontmoet.

Nou, vandaag gaan we het misschien wel eigenlijk hebben over huiswerk, want we zijn gekomen op dit boek omdat Marja dat graag wilde lezen, want ze had wel warme herinneringen aan toen ze het boek voor de eerste keer las. Wil je daar wat over vertellen Marja?

Er is geen leraarsectie genoeg om mij zo ver te krijgen om Kafka te lezen. Maar nu ik deze beschrijving van bottenmannen hoor, denk ik. Charlotte, doe je nu net alsof Marja niet jouw leraar is?

Zeker. Voor de gemiddelde Gen Z'er ken je Kafka waarschijnlijk alleen maar van die foto waar hij op een soort indringende vleermuis lijkt. Of van Murakami. Kafka on the shore. Of je kent hem van Murakami of je kent hem van het woord Kafkaesque dat je te pas en te onpas in gesprekken fietst. Of je kent hem van het vage idee dat hij de holocaust zou hebben voorspeld op een of andere manier in zijn literatuur.

Maar waarschijnlijk heb je het dan nooit opgepakt. Al heb ik het dus wel op school gekregen bij Duits. Maar wij laten alleen maar de verwandeling. En daarvan kan ik me dan ook niet heel veel meer herinneren... dan dat hij uiteindelijk wordt bekogeld met appels.

Ja, natuurlijk. Maar laten we dit dan nu meteen doen. Kijk, stel je voor, jij bent Frans Kafka. Stel je voor, hè. En je hebt een hele complexe band met alles dat andere mensen dan aan jou kunnen zien dat gewoon wel goed is. Hij zei altijd van, ik ben een verstoteling, ik hoor nergens bij. Hij dacht dat hij vreselijk lelijk was. Ja, en het is een hele mooie man. Een hele bijzondere man. En die ook nog eens, naar de vertellingen van anderen, op feestjes echt een hele makkelijke en gezellige man was.

Een enorme lacher. Een heleboel grapjes maakte en heel charismatisch was. En dan naar huis ging en in zijn dagboek schreef van ik heb weer de ergste avond van mijn leven beleefd. Iedereen haat mij. Iedereen haat mij. Dus als je daar de beste vriend van bent, ten eerste extreem vermoeiend, ten tweede, dan neem je het ook wel met een korrel zout als die man op zijn sterfbed zegt van overbrand mijn manuscripten. Ik zou dat denk ik dan wel denken van ja, kom op zeg, jij hebt dit altijd.