Christian Vlokstra

Aha, dan zegt hij tegen jou van nou ja, ik snap niet, ik wil eigenlijk dat deze zaak goed voor het voetlicht komt. Had hij toen op dat moment eigenlijk al bekend dat hij hierbij betrokken was geweest?

Hij zit op het moment dat jij dat belletje krijgt... dus een jaar in voorarrest. Hij heeft een bekennende verklaring afgelegd. Hij heeft gezegd, ik ben daarbij betrokken... maar ik wil graag dat jij, Françoise... me helpt om dit tot een goed einde te brengen. Klopt het zo ongeveer? Ja, hij heeft meteen op het moment dat hij werd aangehouden... toen had hij dus nog geen overleg gehad met een advocaat... meteen tegen de politie gezegd, letterlijk... u heeft de juiste, ik heb deze man om het leven gebracht...

Ja, een cliënt geeft aan dat zij dat wel heeft gevraagd. Mevrouw ontkent dat overigens. Maar dat hij zei, ja, zover heb ik nooit willen gaan. Dat was nooit mijn opzet. Hij heeft gezegd, oké, ik wilde deze vrouw helpen. Stond er ook nog een vergoeding tegenover? Was het iets waarvan zij zegt, als je mij helpt, dan betaal ik daarvoor iets in die geest?

Goed, heel even, die medeverdachte die dus volgens jouw cliënt of mogelijk gestookt zou hebben, zo moet ik het even zeggen. Was die benaderd door jouw cliënt of was die ook benaderd door die mevrouw? Nee, die was benaderd door mijn cliënt omdat mijn cliënt altijd het idee had van ja, ik ben fysiek niet in staat om die man aan te kunnen. En was hem ook een geldbedrag in het vooruitzicht gesteld? Zij zouden dat delen.

Dat is het verhaal van mijn cliënt. Chris, heel even. Want dit is een complexe zaak. Je hebt een overleden slachtoffer. Dan heb je eigenlijk drie potentiële daders, toch? Ja. Medeplegers. De cliënt van Frans Vazen. Zijn medeverdachte. De twee uitvoerders.

En de opdrachtgever, de echtgenoot van de man. Wat is er nou heel even voor zijn... Want zijn verklaring, denk ik, van... Ja, je plaatst jezelf op de plaats delict. Even in de schuldvraag. Maakt het nog uit wie wat heeft gedaan? Juridisch vindt hier natuurlijk iets interessants plaats, toch? Françoise, want...

Daarna het fysieke geweld. En daarna het steken in de hal van de woning. Dat dat precies klopte met het bloedsporenpatroon. Ik zit ook nog even te denken aan die kinderen. Wat een drama moet dat voor hun geweest zijn. Toch is hun vader gewoon om het leven gebracht in die woonkamer. Krijg je daar ook nog wat van mee? Dat er toch heel veel emoties in dat... Daar hebben ze verklaringen afgelegd aan de kinderen. Ja.

Wat ik altijd fascinerend vind is als er verdachten naast elkaar in een verdachtenbank zitten waarbij de een over de ander verklaart. Dan voel je dat sfeertje in die rechtbank altijd wel een beetje anders. Het is anders dan normaal. Hoe was dat in deze zaak? Hoe was de sfeer in de rechtbank tijdens de inleidende zettingen?

Ik zit nog heel even na te denken over die verklaring van die oudste dochter. Die verklaart dus eigenlijk precies hetzelfde als wat haar moeder zegt. Dus dan heb je eigenlijk twee getuigen zou je zeggen. Die hetzelfde verhaal daar vertellen ook tijdens die verhoren. Heeft dat nog enige gevolg gehad tijdens die rechtszaak?

Dat vraag ik me ook altijd af. Kan dat een verzachtende omstandigheid zijn in zo'n zaak? Dat je zegt, nou mijn man was een verschrikkelijke vent. Eigenlijk had hij het een beetje verdiend. Zeker, maar dan moet je niet eerst maandenlang of jarenlang zeggen dat het een woningoverval is. En dan vervolgens op het laatste moment daarmee komen. Mag ik nog even een vraag van Slaas? Ik wil op dit punt van jouw leven nog inspringen. Want de Rijkbank heeft daar ook wat van gevonden in het fondsles.

In de introductie van het vondst schrijft de rechtbank... op veel bewijsmateriaal is iets af te dingen. Zo bevat het dossier hele summieren en nauwelijks toetsbare verklaringen... zeer uitgebreide, toch eveneens moeilijk toetsbare verklaringen... wisselende verklaringen, inconsistenten verklaringen... verklaringen die niet overeen komen met ander bewijsmateriaal en meer. Nou, dat belooft wat. Wat was de uitspraak voor jouw cliënt?

Uiteindelijk heeft mijn cliënt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 17,5 jaar. En dat was dus voor de moordopdracht en voor het menenplegen van deze moord. Wat was nou het verschil in de straf van jouw cliënt en dat bijvoorbeeld van zijn mededader?

Wist hij dat dat eraan zat te komen? Dat hij toch denkt, ik ga toch binnenkort... ben ik er niet meer, dus het maakt voor mij niet zo heel veel uit. Denk je dat dat heeft meegespeeld in zijn beslissingen? Daar hebben we het ook nog.

Françoise Landerloo, bedankt voor je verhaal... en voor je komst naar onze studio. Graag gedaan. Dit was Na Pleiten. Mijn naam is Wouter Louwmans. Naast me zit co-host-advocaat Christian Vlokstra. Luister nu ook naar onze andere podcast Performa... waar recht en media samenkomen. En die is te beluisteren...

En graag tot de volgende keer.

De grijze zone. Dat was mijn cliënt niet, dat was zijn neef. Je moet twee verschillende situaties van elkaar onderscheiden. Je kunt een situatie hebben waarbij er feiten liggen... feitelijke vaststellingen, waar de verdachte niets zegt. Gewoon zwijgt. En als het om haar ministerie voor een bepaald scenario gaat... kun jij als advocaat zo creatief mogelijk zijn... om een alternatief scenario te schetsen. Het kan ook zo zijn gegaan, het kan ook zo zijn gegaan. Daar is helemaal niets mis mee.

Je hebt ook de situatie natuurlijk dat de cliënt op een gegeven moment gaat verklaren. En zelf een alternatief scenario naar voren brengt. En dat bedoelt met de grijze zone. Daar is natuurlijk de vraag van in hoeverre kun je daar je cliënt in adviseren. Behoorlijk samen in zijn faciliteren. Dus dat je het in de spreekkamer van de PI zegt...

Je moet dit zeggen. Wat ik zou zeggen als ik jou was, dat was dit. En dat moet je dus eigenlijk als advocaat niet doen. Ik denk dat veel mensen denken dat advocaten dat allemaal doen. Ja, maar dat zou ik dus nooit doen. En ik zou ook iedereen adviseren dat niet te doen. Maar jij bent natuurlijk dan ook de witte raaf van de advocatuur. Nou god, ik denk dat er genoeg mensen zijn die daar anders over denken. Nee, maar kijk wat het is. Je kunt best wel je cliënt adviseren. Als hij zegt, ik heb een bepaalde, die heeft een verklaring. Dat je zegt, nou dat onderdeel.

Dat zou ik niet naar voren brengen, want dat is buitengewoon onhandig. Maar je kunt het niet voor je cliënt gaan voorzeggen. Dus als je gaat zeggen, je moet dit en dat gaan verklaren... en ik weet natuurlijk, het zal heus wel gebeuren. Alleen, het punt is, op het moment dat dat... het hoort niet bij je fusie als advocaat. En twee, op het moment dat dat uitkomt... dan ben je als advocaat eigenlijk in de ogen van de rechtbank OM... weet je, ben je gewoon klaar. Dan kan niet meer op jou... als jij je cliënten gaat influisteren hoe ze dingen moeten verzinnen eigenlijk...

Herken jij dat, Chris? Ja, jij kent mij, Walter. Jij staat toch altijd wel eventjes voor de spiegel een beetje te draaien. Ja, maar Gemma ook. Maar kijk, ik ben ook niet iemand die in een driedelig pak loopt... met de duurste schoenen en een Rolex om mijn pols. En dat spreekt me heel erg aan, wat je zegt. Kijk, daarnaast is het sowieso natuurlijk zo... als jij op de Zuidas werkt, dan zit je in een andere bedrijfscultuur. Zeker. In een ander segment waar je ook met andere klanten te maken hebt. Kijk, wij zijn natuurlijk strafwegadvocaten...