Gert

Ik probeerde er eigenlijk niet meer aan te komen. Maar als het dan toch gebeurt, zoals nu... Als het glaasje voor mijn neus staat, dan heb ik het heel lastig om eraf te blijven. Dus ja, ik heb dus heel de avond tussen de andere dranken door... Is zo baldadig. Sambuca gedronken. Ja, maar Jan bestelde dat altijd...

Snoot. En hij lokte jou werkelijk in de val eigenlijk. En dan zijn we nog naar een andere bar geweest, in het hotel waar Jan verbleef. En dan moet ik wel zeggen dat Jan plotsklaps verdwenen was.

Als in mentaal uitgezoomd of weg fysiek naar zijn kamer? Weg fysiek, plots klaps, maar het was toen ook al twee uur in de morgen. Dus ja, goed, dan is dat ook niet abnormaal, denk ik. Maar wij noemen dat een Houdinietje doen. Houdini, de bekende ontsnappingskunstenaar. Ja, plots klaps was Jan verdwenen.

En ik had nog thans Jan op voorhand gewaarschuwd. Ik zei, Jan, oké, ik kan die een dag afspreken, maar ik ga het niet te bont maken, want de dag daarna heb ik opnames. De quotes voor de verhulstjes die wantraaien zijn. En dan wil ik fris zijn. Ja, maar het tegendeel was waar, want ik kwam het appartement binnen en ik zie daar ineens een krupele man verschijnen. Een krupele man. In de keuken, met als eerste gevleugelde woorden...

Ja, echt waar, want wij vertellen hier vaak wel eens drankverhalen, alsof het lijkt dat wij elke avond in de Bacari Lemmen zwemmen. Dat is niet waar. Ik sowieso in de week nooit geen druppel. Ik zit met mijn talkshow, dat kan ik me niet permitteren als ik dan sta. Want hier na de talkshow gaat iedereen dan hier nog naar de bar en gaan we nog geen drinken. Ik zit in de auto tien minuten nadat het afgelopen is. Dat is een soort topsport, hè?

Ja, want als je ermee begint, dan op een duur, en dan ben ik niet fris. Dus in de week drink ik sowieso niet. En in het weekend een dag meestal, omdat ik te lang nodig heb om te recupereren. Maar bijvoorbeeld die avond dat je zo ontspoort met die fles Sambuca. Hoe lang heb je daar dan van afgezien? Ja, toch twee dagen.

Maar ik ben niet ziek, ik ben moe. Ik voel me gewoon niet fris. Maar bijvoorbeeld, James is die een dag erna bij ons thuis geweest. Ik had iets vergeten in zijn auto, hij is dat komen brengen. Dat was een wrak. Sorry, heb je die niet zien binnenkomen? Nee, ik was er al niet meer. Dan word je er al niet meer. Dat was een wrak. Dat was precies zijn vader die binnenkwam. Die zag er dertig jaar ouder uit dan dat hem in werkelijkheid was.

Nee, belangrijk. Kroegen zijn belangrijk. Hallo? Ik zal het wel weten. De lijm van de maatschappij. Ja, zeker en vast. Er moeten meer kroegen komen. Ja. En degenen die er zijn, moeten blijven bestaan. Zeker en vast. Ik ben blij dat je het zegt. Ik gepluit voor een kroegsubsidie. Ja. Ja, nee, dat nou ook weer niet. Maar goed. En jij, maak je ze totaal anders, vrouw? Ja. Gooi het eens over naar mijn boek, want het is een beetje chaos vandaag. Ja, maar ja, hoor. Heb jij paasuitjes geraapt?

Ja, maar de paashaas of de paasklokken. Bij mij thuis kwamen de paasklokken vroeger. Ja, dat is ook bij mij de paasklokken. Kwamen ook bij mij vroeger. Ja, maar jij waart mij dan thuis vroeger. Dus ja, het is normaal dat dat dan ook de paasklokken waren. Ja, ja, ja. Nee, maar ja, de paashaas was meer iets van Nederland. Daar kwam de paashaas. En bij ons in het katholieke Vlaanderen kwamen de paasklokken, hè.

En ga je mij nu vertellen dat de paasklokken bij jou wel geweest zijn? Ja, er stond bij mij wel een eitje. Ik moest het niet zoeken, het was niet verstopt, maar ik heb een ei gekregen. Een groot? Ja, een middelgroot ei met pralinetjes in. Heb jij dat ook zo elk jaar vroeger, dat je die chocolade nooit opkreeg?

Dat je dan zo na een half jaar nog zo'n half afgebeten paaslaas in de kast terugvond? Erger, ik vond in juli soms de paaseier dat die helemaal gesmolten was nog in de bossen. Want vroeger kwamen de klokken bij ons in Essen. Ik heb er al over verteld, wij hadden daar een weekendhuisje in het bos. En ja, dat was natuurlijk fantastisch. Dan had je zo'n heel bos waar je paaseieren kon zoeken, want de klokjes die verstopten dat overal. Dat waren sloepen.

Maar ja, soms vonden we ze niet allemaal en dan vonden we ineens in het puttje van de zomer nog een plas. Dat was helemaal gesmolten natuurlijk, dat trok op niks, dat gebeurde wel. En, wat dan natuurlijk het allerleukste was bij Pasen, dan mochten wij drie eieren eten.

Drie kippeneieren? Ja, drie echte kippeneieren. Dat was... Ja. Hoe dat? Ja, dat was zo. Dat was één keer per jaar. En anders mocht je geen drie eieren neer? Nee, zeker niet. Want we hebben altijd gezegd, vroeger eieren, dat is slecht voor je leven. Twee eieren per week was de norm. Ja, voilà. En dan drie eieren na elkaar op paassondag. Dus dat was...

Hard gekookt, zo geschilderde eieren? Nee, zacht gekookt. Zacht gekookt? Ja, dat was het grootste geluk als kind. Met een pistoleetje, met goeie boter op. Of soldaatjes. Zo'n toosje in reepjes gesneden. En dan, oh, de soldaten sprokken dan in je ei. Dat maak ik nu elke zondag voor Sarah. Die eet dat ook graag. Soldaatjes? Ja. Ja, maar dat is als kind. En dan zo drie eieren. Maar dat is het grootste geluk dat je kunt meemaken.

Ja, en nogthans, die is zo gezond, hè? Ja, dat weet ik. Daar werk ik zo mottig van op die TikTok en al die dingen. Dan is het gezond, dan is het niet gezond, dan is dit gezond, dan is dat gezond. Dan moet je zoveel dingen drinken, dan moet je dat niet meer drinken. We weten het niet. Alles is goed met maten. Je moet geen zestig eieren op een dag eten. Nee, nee, nee. Maar goed, als kind fantastisch. En je spreekt dan van die geschilderde eieren. Ja. Oh, dat heb ik ook veel gedaan, hè. Eitjes beschilderd, hè. Is het waar? Maar eerst leegblazen, hè.

Ja, maar dat heb ik nooit gedaan. Dat is zoiets van vroeger, denk ik. Dat is niet... Maar wat zeg je dan? Eerst maak je er eens een gaatje boven in het eitje. Met wat? Een naald? Met een naaldje. En dan beneden ook, want anders trekt het falcon. En dan blazen, hè. En dan blaast het eitje leeg. Want dan krijg je het er toch niet door geblazen?

Het is weer niet waar wat ik zeg. Ik heb een hoop eieren leeg geblazen. Is het normaal niet de bedoeling dat je die eieren hard kookt en ze dan beschildert en dan ook kunt opeten? Dat kun je ook doen, maar ik heb er veel leeg geblazen. En daarmee een penseeltje en wat water verder. Klein kertje. Heb je dat nooit gedaan? Maar wat heb je eraan, een leeg ei schilderen? Wat heb je dan? Er zijn zoveel dingen. Het genot van een mooi paaseitje te hebben dan.

Ja, als je het daarna nog kunt opeten, dat is nog plezant, maar... Allee, goed, is weer belachelijk, hè? Nee, totaal niet, maar daarmee dat ik zeg, het is iets van vroeger. Ik heb nog nooit iemand op een ijs inblazen. Ah wel, ik zou het graag in de comments horen of mensen nu nog eieren leegblazen. Het zal heel stil blijven in de comments. Daar ben ik niet van overtuigd. Nee, zeker en vast niet. En dan, als wij in Essen zaten, wat was dan het hoogtepunt van de paasvakantie? En ik weet niet of dat er nog altijd is in Essen, maar dan gingen we ergens naartoe.

Ja. Ja? Naar de mis. Paasmis. Nee, naar de jaarmarkt. Ah, de jaarmarkt. Zijn jullie ooit op een jaarmarkt geweest over de buiten? Dat is formidabel, hé. Ja, veel toch op rommelmarkten en zo? Nee, geen rommelmarkt. Een jaarmarkt. Elke zaterdag hier in de stad? Nee, een jaarmarkt kan niet elke zaterdag zijn. Dan is het een weekmarkt.

Wat is het verschil? Dat zijn toch allemaal dezelfde marktkamers die zich continu verplaatsen? Nee, dat zijn beesten. Tenten vol met beesten. Dat was fantastisch. Natuurlijk heb ik dat niet meer gedaan. Dat bestaat ook niet meer. Dat denk ik wel. Zeker wel. Ik zou me verwonderen dat de jaarmarkt niet meer bestaat. Je kunt niet zomaar beesten kopen overal? Op een markt en zo? Dat mag niet meer? Ik weet het niet. Jawel.