Gert

Ja, want ik heb ook al een keer... De James hier belde mij. Ja, Vic, ik weet niet of je het al weet, maar er gaat een naaktfoto rond van je. Ik zeg, dat kan niet. Ik heb nog nooit een naaktfoto van mezelf genomen. Het panische angst, zelfs niet met mijn gezicht niet op, een dik pik, nog nooit gedaan. Dus ik zeg, ja, dat kan niet. Ik zeg, ja, nee, het is toch echt waar. En hij stuurt me een foto door van mij, met een pure. Maar ik was het niet. Het was gefotoshopt. Maar ja, ik dacht in mijn eigen godverdoemen...

We moeten het omarmen. Ik hoorde van de week weer een interview over twee mensen die over AI aan het praten waren. En die zeiden, we moeten er toch mee opletten en we moeten dat toch tegenhouden, want het gaat veel kapot maken. Je kunt dat niet tegenhouden. Je moet er wel mee opletten, dat is het feit. Sowieso. Maar je moet het niet proberen tegen te houden. Dat gaat niet. Dat gaan de verliezers zijn.

Ik moet even uitleggen wat het verschil is met een gewoon tentoonstelling. Een gewoon tentoonstelling, kom je binnen en er hangen schilderijen aan de muur. Niks mis mee. Maar je denkt soms een beetje... Je weet eigenlijk als leek, want veel van kunst ken ik niet. Ik kan niet over u meespreken. Maar je kent er niks van. Als je een museum binnenkomt, weet je niet waar je moet beginnen. Zo'n audiogids is ook niet leuk. Dat is niet goed gedaan.

Dat is niet... Bij een gewoon museum, ben ik ook eerlijk, als ik er dan binnenkom, weet ik ook nooit hoe lang ik hier nu moet rondlopen om eigenlijk... Ja, maar dat wordt niet getimed. Nee, ik weet het, maar om dan mijn bezoek te rechtvaardigen. Ik heb het gezegd, ik heb het gezien, maar de weg...

Goed gevonden, en ik zeg tegen de chef-kok, die ik toch tot mijn vrienden mag rekenen, ik zeg, ja, dat vind ik nu wel... Ach, jij zit daar te smikkelen en te smullen, en je oog valt op een schilderij dat er hangt. Dat is het, hè? Dat is er gebeurd. En ik zeg, ja, maar ja... Ik zeg tegen de chef, ik zeg, ja, chef, dat vind ik nu wel een inspirerend... Kunstwerk. Ja. En hij zegt, ah, maar het staat te koop.

Dat is het, voilà. Goed ervoor uit. Twee grote blote borsten. Ja, maar zo heet het werk niet. Het heet de parel. De parel? Ja, omdat de dame in kwestie, wiens gezicht ook niet te zien is... Nee, het accent ligt eigenlijk op de borsten. Ja, ze draagt een parelketting. Dat is mij nog niet opgevallen. Met een parel die tussen de decolleté hangt. Waar is die parel dan? Hoog of laag?

Eronder? Onder de borsten. Het zijn zeer grote borsten. Ze springen letterlijk en figuurlijk in het doek. Ja, en dat vond ik zo inspirerend. Inspirerend krijg je nu niet eens een raar betekenis ermee dat ik moest lachen daarnet. Ik was onder de indruk. Ik zou het zo zeggen. Dat snap ik. Maar ze staren nu ook werkelijk aan, met twee... Ze springen als het ware bijna in je bord. Ze springen uit het doek. Wat dan natuurlijk een compliment is voor de schilder, want dat is wat je natuurlijk wil bereiken als kunstenaar. Dat het niet...

plat is, maar dat je een relief krijgt. En ik heb toen met mijn gezelschap er een uur over gepraat, over dat werk. Dat kwam altijd maar terug, heel de middag. En ik dacht, voilà, dat is wat ik wil als ik een kunstwerk...

Allee, twee tetjes eigenlijk. Dus ik ga het daar ophangen. En als de mensen dan bij mij komen werken, dan geraken ze misschien geïnspireerd. Om grootse dingen neer te zetten. Of afgeleid. Ja, afgeleid sowieso. Maar ik vind, dat is altijd belangrijk van een werk, dat het iets lots maakt. Nee, nee, nee. En wel, ik zou zeggen aan onze luisteraars, ga naar onze Instagram. Gaan we dat er echt op zetten? Ik denk dat de mensen zeer geïnteresseerd zijn om het te zien. Het zou kunnen dat Instagram het eraf haalt, hè?

Ja, maar het is toch kunst? Het is kunst. Ja, dan moeten we het misschien met een zwarte balk over... We gaan zien hoe we het gaan doen. Misschien moeten we het twee keer posten. Eén keer met een zwarte balk en één keer zonder. En zien wat er gebeurt. En zien wat er gebeurt, ja. Ah ja, maar ja, want... Nee, in principe mag het niet, hè. Ik weet het niet. Ik weet niet of het mag. Het is heel duidelijk dat het geschilderd is. Dus, ja...

Ja, het is een confronterende vraag die gesteld wordt. Ja, vertel. Ja, Luc vraagt hoe het nu eigenlijk met mijn helikopteropleiding zit. En ik ben blij dat hij me het vraagt, want ik kan het blijde nieuws vertellen dat ik al voor enkele examens geslaagd ben ondertussen. Dus ik ben er wel degelijk nog mee bezig. Voor enkele examens? Van de hoeveel heb je er al... Ik moet er nog vijf doen. Van de? Zeven. Van de zeven. Ik wou zeggen, je bent halfweg, maar dat is nog niet het geval. Ik ben dus voor enkele examens geslaagd al? Ja.

Maar de moeilijkere? Op het ene vak had ik 100% en op het andere vak had ik 86%, dus goeie cijfers. Maar ja, Luc, het blijft een hobby. Dus ik maak er geen prioriteit van voorlopig, want er kruipt wel wat tijd in. Maar ik ben er nog altijd mee bezig en ik ben van plan om het...

Af te maken, sowieso. Maar misschien leuk voor de luisteraars, wanneer kunnen we iemand voor het eerste tochtje mee de lucht innemen? Even om te kaderen, van heel mijn klas, ik denk dat we met tien gestart waren, is er nog maar één iemand afgestudeerd ondertussen. En ik weet wie het is. De rare kwast. De rare kwast, ja.

Dus het is niet dat ik er uitzonderlijk lang over aan het doen ben. Nee, maar ook niet uitzonderlijk vlug. Gewoon, als ik nu heel mijn leven in een hol zou zitten om alleen maar dat te doen, dat zou kunnen, maar dan zit er toch een half jaar echt vol tijds mee bezig. Maar geen geantwoord op de vraag eigenlijk. Wanneer kunnen we iemand mee de lucht innemen? Daar kan ik geen beloften over maken. Spreken we over maanden, weken, jaren?

Vergeet ons ook zeker niet te volgen op Instagram. VickGertPodcast. Je kan ons dus beluisteren op Spotify, Podimo en ons bekijken via Play en YouTube. Ja, en ik zag dat we nummer één stonden hier en daar, dus dankjewel. Dankjewel allemaal. Trouwen, luisteren, genot. En doe zo voort. School.