Gert

En hoe dat twee weken niet... Nu moet ik twee weken niet naar de kapper. Ik ga om de tweeën drie weken. Het hangt er een beetje van af of ik iets te doen heb. En in hoeverre mijn haar evolueert. Er zijn periodes dat het rapper groeit. Ik heb ook een weerborsteltje achter me. Dat is normaal. Ik heb er drie.

En die beginnen dan zo uit te steken op een gegeven moment. Ja, dat is ambetant. Oh, dat is heel ambetant. En vooral, het is op een plek waar ik hem niet zie. Dus ik zou met verschillende spiegels moeten werken om hem te kunnen zien. Ben je daar ook geen last van? Nee, nee, nee. Jawel, want nu niet, omdat ik net naar de kapper ben geweest. Maar soms is het precies, ik weet niet waar, een cactus dat op mijn kop staat. Maar ik vind u wel mooi als uw haar wat langer is. Ja, dat weet ik, maar lang haar is lastig. Pas op, dat zeggen ze ook altijd tegen mij. Maar ik ga nu binnenkort alles afdoen.

Nee, ik ben blij. Want ik heb het ook met niemand over gehad. Het is hier dat ik het voor de eerste keer deponeer. Ja, we zullen in de comments merken of mensen zich daarin herkennen of niet. Maar in elk geval, het gaat dus af. Het gaat eraf, ja. Maar ja, ik denk dat vrouwen wel graag zo met hun handjes in de haren kroelen. Maar dit is geweldig, hè. Dit is al veel korter dan dat het was. En als je hier al doorgaat... Maar dit is geen kapsel eigenlijk. Nee, dit is...

Dit is totaal geen model. Jij moet ook om de twee weken zeggen. Bij mij is het al langer dan twee weken geleden ondertussen. Ja, maar heb je er gel in gedaan? Ja. Ja, dat steekt naar alle kanten. Het is een heel raar affaire. Maar goed, het is jouw hoofd.

Ja, maar ik verander al eens graag van kapsel en jij loopt al veertig jaar met hetzelfde rond en dat is heel saai. Nee, nee, nee. Dus je moet mij hier niet bekritiseren. Vroeger kende ik het naar achter, nu kende ik het naar voor. Je deed een keer pikskes haargaat. Dat gebruikte je dus morgens bij de Shell. Dat was een leuke sidequest. Dat was in de tijd van de single De Wereld is Mooi. En dan had er iemand het in zijn kop gekregen. We hadden zo'n schminkerkapper toen, een visagistkapper.

Maar ja, dat was eigenlijk mijn hele trigger, denk ik. En die is nu helemaal in. En dan moest ik allemaal... Spikes waren dat, dat heette Spikes. Ken je dat? Ja, dat ken ik. Elke morgen stonden we samen voor de spiegel. Dat is een Engelse term. Nu gebruik ik zelf een Engelse term eigenlijk. Pikjes, ja.

En als ik dat nu terugzie, dan ben ik heel verlegen en gegeneerd. Er zijn ook kerstshows, één kerstshow waar ik zo'n kapsel heb, als ik daar fragmenten van zie, dan heb ik koesting voor mijn tv door de venster te smijten. Ja, voor de mensen die een keer willen zien welke video... Nee, je moet het niet zien, het is verschrikkelijk. De wereld is mooi. Het is verschrikkelijk. Ik had een kapsel als daar een ballon op viel die ontplofte. Ja, maar dat was een beetje die tijd, wat was dat, 2003, 2004 zoiets?

Ja, dat zal zoiets zijn, ja. Dat is een beetje zo, ja. Dat zal wel, want toen, ja. Alhoewel, toen zullen de mensen er ook wel al hun gedachten over hebben gehad, denk ik. Ik weet dat Marie en ik ons gedachten erover hadden. Ja. Maar je was er zo fier op dat we er toen niks van hadden. Ik had jou laten adviseren, ja. En dat was blijkbaar door iemand die er niks van kende. Maar goed, dus ja, ik ben een beetje aan het hengelen naar complimenten, maar ik kreeg eigenlijk deze week allemaal zo berichten...

Proficiat, gefeliciteerd. En ik was echt niet mee. Ik denk, met wat? Ik denk, ik ben toch niet jarig? Of weet ik wat? En toen, ja, plotsklaps schoot het mij te binnen. Ja, vertel. Dertig jaar Studio 100. Studio 100 bestaat dertig jaar. Proficiat. Dank u wel. En de mensen zijn daar heel erg mee bezig. En dat doe ik met plezier, dat dat de mensen zo bezighoudt en de mensen zo raakt. Maar ja, we hebben al dertig jaar Samson en Gert gehad. We hebben zoveel jaar Plopsaland gehad. Plopsaland.

Er zijn heel veel verjaardagen, maar die 30 jaar Studio 100 is toch iets wat bij de mensen blijkbaar toch iets losmaakt en tot de verbeelding spreekt. Dus dankjewel voor alle mooie reacties. En ja, we hebben natuurlijk heel veel teruggeblikt de afgelopen weken op die 30-jarige geschiedenis, want dat is natuurlijk niet niks.

Voilà, maar ja, dan ben je dan direct beginnen nadenken, wat kan ik er allemaal over vertellen? Misschien kan ik wel anekdotes bovenhalen en al. Want eigenlijk, jij bent 31, Marie is dit, eigenlijk is Marie even oud als Studio 100. Dat is eigenlijk een onwaarschijnlijke samenloop van omstandigheden. Ja, want ik ben er niet zo mee bezig, want in mijn beleving was Studio 100 ouder dan dat ik ben. Nee, nee, je wordt Marie een jaar, maar de oprichting van Studio 100 meegemaakt. Maar ja, Samson & Gert bestond natuurlijk al langer, dat bestond al vijf jaar. Vandaar waarschijnlijk de verwarring, hè?

Ja, en dan begin je terug te denken. Inderdaad, dertig jaar geleden zijn wij begonnen en dan hebben wij dat gebouw daar in Schelle gekocht. Maar ja, dat was een hele affaire natuurlijk. En ben jij mij dan zoiets meegenomen met de buggy?

Eh, waarschijnlijk wel. Waarschijnlijk wel. Of niet? Ja, ja, ja, ik denk het wel. Maar ja, bol, dan word jij zo klein, dan had je er eigenlijk nog geen besef. Wat is je allereerste herinnering aan Studio 100 in Schelle? Zo die gebouwen, die studios en zo. Dat is een goeie vraag. Want dat moet toch ongelooflijk indrukwekkend zijn geweest als je daar de eerste keer binnenkwam?

Ja, maar jij wordt veel ouder. Dat is iets totaal anders. Ja, want eigenlijk hadden wij dus... Wij maakten Samson & Gert op de BRT toen, de Vlaamse Openbare Omroep. En toen gingen wij met ons eigen bedrijf starten. En we hadden een gebouw gekocht in Schelle, maar dat was gigantisch groot. Eigenlijk was dat veel te groot. Dat was een oud industriegebouw met allemaal hangaars.

En dan hadden we dat helemaal verbouwd. En een grote studio van 1200 vierkante meter, dat was toen de grootste studio in Vlaanderen. En dan nog een kleinere studio van 600, 700 vierkante meter. En dan een kantine en nog magazijn en een decorhal en heel de zeven. Maar ja, wij deden alleen maar Samson en Gert. Dat was eigenlijk maar een heel klein programma. En voor de rest was er niks. Dus mensen die kwamen zien, die zeiden, we gaan de gollen hier allemaal aanvangen. En ja, wij wisten dat eigenlijk zelf ook niet. Er was eigenlijk niet echt een groot...

masterplan op dat moment of zoiets. Wij dachten dan alleen, ja, we moeten groeien, we moeten meer programma's hebben. Maar ja, wij deden er een opening. Ja, dat was een gigantisch, gigantisch gebouw. En toen waren we al wel bezig tegen de opening met Kabouter Plop te draaien. Maar ja, dat decor van Kabouter Plop in die grote studio, dat zag je amper staan, hè.

We moeten het altijd op de groei kopen. Jawel, wij hadden echt op de groei gekocht. Want ik heb dat al dikwijls verteld, bij de opening hadden er mensen die stonden op de wc en ik was binnen in de wc-kotje en die mannen stonden aan de piscine en die zeiden, we zijn hier nu voor de opening en binnen een moment zijn we hier terug voor de sluiting.

En wie was dat dan? Ja, dat weet ik niet meer. Maar die man had zich wel een beetje vergist natuurlijk. Dus dat was veel te groot allemaal. En wie was er dan allemaal op die opening? Dan hadden wij alle zenders uitgenodigd en de directeurs van de televisiezenders enzo. Om ook te laten zien van kijk, wij hebben studio's. Als je een keer een studio nodig hebt, dan kun je hier bij ons ook de studio huren.

Ja. En wat was er dan allemaal georganiseerd op de opening? Waren er maar hapjes geschreven? Ja, ja, ja. Want er is één kamer, dat was een champagnebar, hadden we daar gemaakt. En dat heeft nu een andere naam, dat heet nu de Megamin, die vergaderzaal of zoiets. Maar ik en Hansen... Wat was dat daar, ja? Ja, maar iedereen die er van begin af bij was, dat noemt dat nog altijd. Ah, is vergadering in de champagnebar. De champagnebar is nog altijd... En dat komt van, ja, ondertussen dertig jaar geleden. Ja.

En dan was er bon van alles te doen, en een dekar van Plop stond voor de eerste keer opgesteld, maar dat was nog niet op tv, dus de mensen konden dat zien. Oei, wat is dat hier? Dat wordt ook maar niks. Mensen hadden dan maar geen grote verwachtingen. Hoe kwam dat dan dat niemand erin geloofde? Maar ja, dat is zoiets typisch Vlaams. Dat is echt typisch. Als je mee begint, dan zeggen de mensen het zou wel niet lukken, of het zou wel niet gaan. Ze gaan ook eens iets doen.