Gijs Groenteman

En als er een omstandigheid is die bijna too good to be true is... namelijk dus, er is een pedo in dat park en een paar dingen wijzen op... en ook al zijn er dan ontlasten, dan wil je gewoon dat dat matcht. Ja, tuurlijk. Dus dat is ook een algemene menselijke neiging. En dat betekent dat je je besluitvormingsprocedure zo moet inrichten...

Dit past toch wel bij dat hij het gedaan heeft? Ja, het is prima dat hij erbij past, maar maakt het onderscheid met de situatie dat hij het niet gedaan heeft? Het is natuurlijk dezelfde neiging als die alsmaar roept om hogere straffen. Dat is natuurlijk eigenlijk dezelfde emotie daar geldt. Van, er is iets verschrikkelijks gebeurd, nou, iemand heeft het dan gedaan, daar gaan we van uit. En dat je dan inderdaad denkt van, hoe hoger de straf, hoe beter. Gewoon uitdelen. Ja.

Toch? Terwijl dat eigenlijk hetzelfde scenario denken is van, maar gaan we hier iets mee oplossen of zijn we nu gewoon onszelf aan het bevredigen eigenlijk? Ja, want het zijn mensen toch een wonderlijke wezens, hè Peter? Mensen zijn hele interessante wezens. Heel interessant. Dat maakt het vak ook...

Ja. Interessant. Ben je eigenlijk in al die jaren dat je in al deze zaken bent gaan verdiepen... ben je beter of slechter over mensen gaan denken? Of is je mensbeeld een beetje gebleven wat het was toen je zestien was? En in Groningen werd losgelaten? Ik denk dat dat niet dramatisch veranderd is. Nee? Ik denk dat... Kijk, de...

Ja, of het bewijs is gewoon niet deugdelijk. Of het een super serieus bewijs is. Ja, dat was bij die Olaf, daar zei je in die podcast, of hij het heeft gedaan of niet, dat weet ik niet. Maar het bewijs waarop hij is veroordeeld is in ieder geval nogal... Ja, maar het is allerlei dingen die zijn veroordeeld. Maar kan je daar laconiek over blijven? Dat zou je wel moeten, want...

En je moet ook realiseren dat er heel veel mensen vrij uitgaan die het gewoon gedaan hebben. Ja. Ik hoop dat je nog lang en gelukkig kan leven. Dankjewel. En je lekker nog met eindeloos veel zaken kan bezighouden. Ja, want dat houdt nooit op natuurlijk. Zolang je verstand nog een beetje werkt. Nee, hoewel ik nu met twee hele nieuwe projecten begonnen ben sinds ik met pensioen ben.

Niets met nieuwe projecten. Wel met twee nieuwe projecten. Twee nieuwe, ja precies. Maar daar haal je toch nooit mee op? Nee, maar die liggen op een heel ander gebied. Op wat voor een gebied liggen die? Ik kom uit Haarlem...

Nou Peter, ik wens je nog heel veel mooie, fantastische, interessante, diepgravende zaken. Dankjewel. Tot de volgende keer. Dit was Met Groenteman in de Kast met Peter van Koppen. Mijn naam is Gijs Groenteman. De redactie van deze podcast en de montage waren in handen van Julia van Alem. Het beeld wordt meestal verzorgd door Lisette Spiegel. Nu niet helemaal, maar goed, we denken toch aan haar.

En u kunt ons mailen als u dat wilt. Podcasts.volgstand.nl U kunt ons volgen op het verderfelijke Instagram. En geef ons als het kan lekker veel sterretjes.

Ja, hallo, mijn naam is Gijs Groenteman. Ik zit in een archiefkast, nagebouwde archiefkast op de redactie van de Volkskrant. Ik zit al tegenover mijn gast, die zich op een aparte manier gedraagt. Hij komt binnen en hij wil graag een kopje thee, dat is prima, met een zoetje is ook prima. En is het van groene of zwarte thee? Nou, daar komt dan eigenlijk niet echt een antwoord op, maar dan is het uiteindelijk van doe maar zwarte thee. En dan welke smaak precies? Nou, dat maakt ook niet zoveel uit, van breakfast of wat dan ook.

Nou, dat maakt heel veel uit. Nou, maar het is niet zo dat u zegt... Het is niet zo dat u zegt van... Ik wil specifiek deze smaak. Het is toch wel met een soort... Een beetje nonchalant wordt het allemaal gebracht. In dit mooie gebouw ben ik. Het is opgeborgen in een soort omgebouwde accu-kast.

En ja, dat begin je een beetje beleefd. Oh, dus niet zeggen wat je precies wil is beleefd. Want toen kwam Julia. Ja, maar ik zei, Julia, ik ga ook getuigd. Julia heeft gehoord English Breakfast. Heb je dat gehoord? English Breakfast heb ik niet gehoord. Nou, maar dat zei... Oh ja, hoor op. Ik probeer me zo op. Ceylon heb ik wel gezegd.

Nou, maar u zei me van, in het breakfast salon, zo van, whatever, doe maar wat. Maar in ieder geval is het Earl Grey geworden. En daar houdt u nou net niet van. Het is een kleine ramp. Het is een kleine ramp. We spreken hier met mijn gast, die toch nu zijn zoetje heeft uitgestort in zijn glaasje Earl Grey. We gaan de politieke situatie van nu en van de afgelopen... Honderd jaar. Honderd jaar, want we zitten al zo lang in de politiek, doornemen. 78 jaar in de politiek.

76 jaar herinner ik me. Luister naar mijn gesprek met Ed Nijpels. Want u bent dit jaar 75 geworden, meneer Nijpels. Ja, vorig jaar eigenlijk. Vorig jaar bent u 75 geworden. Op 1 april. Op 1 april, ja. U heeft wel iets eeuwig jeugdig, hè? Dat had u al toen u nog jeugdig was.

Maar het bejaarden kleeft u niet echt aan, zal ik maar zeggen. Ik vind het een mooi compliment. Ik ga het vanavond doorgeven aan mijn vrouw. Ja. Die overigens een groot fan is van u. Echt waar? En van uw vaste vriend. Marcel van Roosma. Oh ja? Wij zijn allebei verslaafd.

Aan weer een dag. Echt waar? Ja, zeker. Aan mijn andere podcast. Even mijn andere podcast. Ja, precies. En we waren natuurlijk ook verslaafd aan tv-programma's. Ja. Wat een verschillende bezuinigingen is. En u kunt er nog een jaar van genieten. Gaat het nog een jaar door? Dat gaat nog een jaar door. En dan is het afgelopen. Maar misschien komt het dan nog ergens anders terug. Je weet het niet. Dat hoorde ik vanochtend. Hoe een koer naar huis vangt. Ja, wat hoorde u vanochtend?

Dat het eventueel nog wel door zou kunnen gaan. Oh, dat was vanochtend. We hebben vanochtend dat besproken. God, u bent echt een trouwe luisteraar. Jazeker. Ja, wat leuk. En het is vandaag ook wel best wel, want het is nu, welke dag is het? Dinsdag 20 januari. En het is vandaag de dag, dat is eigenlijk net gebeurd, dat de PVV ineens een soort van geëxplodeerd is. Een feestdag.

En je hand omhoog te steken als dat van je gevraagd wordt. Ja, precies. Hebben de politieke levens van u en Geert Wilders elkaar nog gekruisd? Nee, ik heb Geert Wilders nooit in de Kamer meegemaakt. Hij was ook geen assistent van een Kamerlid, dus dat was...

Want dat wordt altijd gezegd van mensen van ja, we zijn hard in het debat tegen elkaar, maar buiten de Kamer gaan we allemaal heel vriendschappelijk met elkaar om. Hoe staat u daar tegenover? Vindt u dat goed eigenlijk? Ja, maar dat is ook wel zo. Want in de praktijk, ik heb nog de tijd meegemaakt dat ik met Den Uyl debatteerde.

Dat die beslissing van mijn partijleider om destijds te gaan samenwerken met de PVV, dat het een hele slechte beslissing was. De VVD onwaardig. De VVD onwaardig. U bent een van die VVD'ers die regelmatig her en der wordt uitgenodigd om dit geluid te vertolken. Voelt u zich nog op uw plek binnen de VVD?