Gijs Groenteman

Veel geeft in een hoog tempo. Maar goed, daar zit dus ook je ongeduld in. Want je functioneert dus in een heel hoog tempo. Ik kan me voorstellen dat als er een vergadering is... waarbij er over de nieuwe richting van bla bla bla gepraat gaat worden... als mensen dan een beetje achteruit zitten en gaan zitten...

Ja, dus dan kan er ook gehandeld worden als dat nodig is. En kan er gewoon in tempo geopereerd worden. Ja, precies. En als er dan weer nieuwe mensen bij komen, zie je dus... dan wordt het al meteen lastigere dynamiek. Want die willen dan nog wel een half uur praten over... die spullen in die tas of niet in die tas. Ja, god, maar dat moet voor die gedumpte mannen van jou... ook wel een hard gelag zijn geweest. En het is natuurlijk ook heerlijk om met jou een relatie te hebben...

Ja, want je wordt én goed verzorgd. Ik bedoel, jij zorgt voor de zaken. Ja, en het lijkt me niet saai met jou. Nee, daar ben ik nooit van beschuldigd. Nee, precies. Dus het is wel een soort heerlijke snelte. Maar ze zeiden wel allemaal achteraf dat ik een egoïst was. Terwijl ik dat niet vind matchen met het feit... dat ik dan alle soorten regelde, verzorgde, vakanties bedacht...

Weet je wel, we zijn ook een beetje op weg heel vaak. Dat past dan weer niet daarbij, vind ik. Maar misschien omdat ik aan het einde dan toch voor mezelf koos. Ik zal even vragen waar dat op gebaseerd is. Ja, dan kan je vragen. We kunnen het ook even proberen te bedenken. Want het zorgen is natuurlijk ook vervullen van je eigen behoeften. Zoals je eigen dwang bijna, die je moest volgen.

Eigenlijk heeft dat niks met die ander te maken. Nee, misschien hebben ze zich niet altijd gezien gevoeld in jouw zorg. Hebben ze zich er wel in laten... Hebben ze zich er wel in het comfort ervan genomen ook. Ja, precies. Maar had het ook iets onpersoonlijks misschien? Ja, dat kan. Ik moet hier even over nadenken. Ja.

Maar het kan natuurlijk niet toevallig zijn dat ze me daar allemaal van beticht hebben. Nee. Nee. Er zit wat. Ja. Jezus, het is een soort van persoonlijkheidsontleding hier. Nou, dat is eigenlijk... Ik kan mijn therapie afzetten voor deze week. Absoluut. Nou, daar zit je ook helemaal niet in. Maar tenzij ik met mensen over het fascisme praat, praat ik altijd over persoonlijkheidsontleding.

Maar ja, het is toch ook gewoon fascinerend, Olcay... hoe je gewoon het hoofd boven water houdt als mens. Nogmaals, zeker als je start niet makkelijk is geweest. En hoe je er gewoon bovenuit knokt. Maar dat je dus inderdaad met de wapens die je daarvoor gebruikt hebt... zit je vervolgens ook je hele leven...

Je bent moe, hè? Nee, ik ben geënerveerd. Ik weet niet of geënerveerd een woord is. Ja, dat is wel een woordje. Ja, dan ben ik geënerveerd. Leuk. En ik geloof niet, ik bedoel, je zegt van ik ben niet briljant, maar je hebt wel heel snel werkende hersens, Olcay.

Ik bedoel, je kan wel veel verwerken in Portugal. Ja, dat klopt. Ik heb een grote processor. Ja, een enorme processor. Een groot werkgeheugen heb je in je hoofd zitten. Dus ik zou je ook niet dom willen noemen. En wat doen al je andere broers en zussen?

Ja, jullie hebben het wel allemaal gewoon gered. Ja. Toch? Met een hele moeilijke start vind ik dat best wel bijzonder. Ja. Jullie zijn er gekomen. Ja. Ik hoop dat je een superleuke huwelijk tegemoet gaat. Ik hoop het ook, ja. Wordt het op een Frans kasteeltje? Ja, ik dacht van een leuke, intiem huwelijk ergens in Chateau of zo. Ja.

Nou, ik zal het even vragen als ik het weer zie. Heb je het verpest? Ja, ik heb het verpest. Oh shit, kut. Ja, ik heb het ook vaak verpest. Maar dan wilde ik het ook wel verpesten. Maar jij wilt het niet verpesten. Ik had het niet willen verpesten, nee. Maar ja, behalve als je het verpest, dan... Ja, wil je het dan niet? Ik bedoel, ik heb het wel gewoon gedaan. Ja, mannen zijn zwak vlees, toch? Ja, zeker. Hé, wat voor een tatoeage heb je daar op je pols staan?

Ja, en is dat ook vanuit je diepe koerdische besef... maar misschien ook een soort impliciete boodschap aan je vader? Ja, misschien ook wel. Je kan alles kapotmaken, maar... Ja, ik blijf staan. Maar mijn kern, zou ik maar zeggen, niet. Ja, dat denk ik ook. En toen je 21 was, heb je dat laten zeggen? Ja, jeugdzonde.

New York, Las Vegas, weet ik veel wat. Ja, Hongkong, Bangkok. Ja, maar van die grote, epische plekken. Ja, Miami. En laat ik daar een teken achter, hoe ik daar ben geweest. Ja.

Ik vind het ook altijd zo. Het is wel leuk als je 25 bent, maar nu denk ik wel zelf... Ja, ik vind geen tatoeages ook mooier dan dat. Ik ook, ja. Dus ik wil dat ook tegen iedereen zeggen dat ik daar zo over denk. Maar het doet er verder niet toe. Nee, ik ben helemaal met je eens. En ook al hou ik toch van je. Ja, dat is wel waar. Maar ik denk wel van, het is niet nodig.

Ik zou ook mensen afraden om een tatoeage te nemen. Oké, laat dat een wijze zijn. Mag ik je handen, Olcay? Ik vond het heel leuk om je te ontmoeten. Ik ook, ja. Wat gek dat we elkaar nog nooit ontmoeten hadden, toch? Ja, voor alles moet een moment zijn. Ja, dat is waar. Ik zal op 20 juli voortaan aan je denken.

Nou ja, zoals Hanneke misschien wel. Zij is het in heel goede gezondheid. Dat is gewoon puur geluk. Want ze heeft zich totaal niet gezond gelezen. Nee? Nee, heel veel gerookt. Drinken niet. Dat doet ze niet. Maar roken wel. Veel te veel eten natuurlijk in haar leven. Maar rookt ze nog steeds? Ja.

Cool. Zie je? Check. Nee, echt niet. Geen check. Serieus? Heb je ook van die vieze gele vingers? Nee, ze rookt ook niet heel veel. Het is niet iemand die de hele dag zit te roken. Maar ze houdt gewoon van roken. Eigenlijk is jouw moeder... Jij bent een beetje een kakker, maar zij is best wel rock'n'roll. Zij is veel meer rock'n'roll dan ik in elk geval. Ja, absoluut. Ze is veel wilder en veel... Maar vonden jouw partners dan niet jouw moeder heel cool?

Of was ze ook een bemoeial? Ja, heel cool. En heel pittig natuurlijk om als schoonmoeder te hebben. Maar zowel met Aaf als met Willemijn, mijn eerste vrouw, heeft ze nog heel goed contact hoor. Nou, leuk. Dus dat is alles wel. Maar dat is ook weer niet zonder hobbels op de weg hier en daar. Nee, maar ja. Dat hoort erbij. Dat hoort erbij bij het leven. Leuk. Dankjewel Audrey. Nee, jij bedankt. Heb je nog iemand na mij? Nee. Oh, je doet er niet drie of vier op één dag? Twee. Oh, oké.

En je staat ook ook meteen op om weg te rennen. Nee, ik ren niet weg. Je staat wel meteen op. Waarom moest ik anders doen dan? Wat? Nog even blijven zitten terwijl ik afscheid neem van de luisteraar. Oh, en toen had jij het afscheid zonder je schilderij. Ik ken weinig mensen die zo hands-on zijn als jij. Ja, luisteraar, ze heeft haar jas alweer aan.

Ze staat alweer bijna bij de uitgang. Ja, dat is echt ongelooflijk. Sorry, ik dacht jij gaf mij een hand. Dat is normaal. Ik gaf je meer een hand ook gewoon om even connectie te maken. Keisje, het spijt mij. Olcay, het is je vergeven. Je gaat wel bij me weg, helaas. Je hebt er nu een uur over nagedacht. Je zet je huwelijk toch voort. Ja.