Gijs Groenteman

Omdat hij van haar hield, hem dan weer ging zitten afstoten, zou ik maar zeggen. Ja, precies. Ja, nou goed, ik zie iets... Maar ging ze dan ook die man dwangmatig proberen te helpen en te verzorgen en te bemoederen? Nee, dat denk ik niet. Dat heeft ze gewoon met mij gedaan. Oh ja, dat is fijn. Ze dacht al, het is één keer niet gelukt, gaat niet lukken. Ja, precies. Die ga ik gewoon dwangmatig verzorgen. Nee, dat heeft ze met heel veel liefde gedaan. Lief, ja. Maar goed, je bent dus drie keer verloofd geweest zonder succes. Ja.

En is er al een trouwdatum? Ja, we gaan in september trouwen. Oké. Ja, in Frankrijk. Dat is het plan. En wat is het geweest in jou, denk je, zijn dat gewoon de jaren geweest en de levenservaring? Dat je nu toe bent aan een man die je niet hoeft te verzorgen en met wie je gewoon een gelijkwaardige relatie kan hebben?

En tegen hem kan je opkijken en dat vind je lekker. En dat was dus nieuw dat je verliefd kon worden op iemand bij wie je dat voelde. Ja, want ik vond het daarvoor eng. Dan word je ook emotioneel afhankelijk van iemand. Dat wil ik natuurlijk niet. Ja.

Ja, en het is een soort nieuwe situatie. Het is toch een beetje onbekend terrein voor je. Ja, precies. En ik vind die man ook echt heel erg leuk. En het leven is leuk met hem. Ja, die moet je houden. Nou, los van het feit dat ik hem hou. Ik kan me niet uit die dood gaan. Nee, maar goed. In principe is dit een situatie die je zou willen bewaren zoals hij is. Ja. Heb je nog therapie?

Ja, dat heb ik wel echt afgesloten, denk ik. Dat is wel echt iets waar ik mee kan dealen. Wat was eigenlijk je vraag? Of je nog therapie hebt. Nee. Ik zit te denken van ja, als je nu dus inderdaad het gevoel hebt van ik heb alles nu goed gezet voor het geluk en ik voel dat ook. Maar iets in mij is ook bang om dat te hebben. Ja. Ja, dat lijkt me typisch iets om met iemand wekelijks over te praten. Wekelijks? Of om de week.

Wat zijn je bedachte problemen? Ja, dat er dan iets gebeurt. Ja, precies. De angst voor wat er kan gebeuren. En dingen die er zich in je dromen afspelen. En als je nou met al je familie aan het feeststaan bent... waar hebben jullie het dan over?

Ja, ja. En dat was ook met al die verlovingen. Ja, en dan ben ik ondertussen, dan heb ik een boekje hoor. Dan zeg ik, oh ja, hij snurkt, hij doet dit, hij doet dat. Hij is gierig. Nee. Nou, dit zijn allemaal voorbeelden uit de praktijk, neem ik aan. Maar daar is dan niks van te merken. Nee, dan zeg ik alleen maar, oh leuk. Oh, dan heb je die happy face de hele tijd. Ja, ja.

Zo, ja, alsof je, ja, een soort omgekeerd sollicitatie, een soort ontslag gespeeld. Maar dan heb je ook niet echt meer een soort hele diepe emotie. Nee, nee, dan ben ik al, nee. Dat heb je al lang verwerkt allemaal zonder dat hij het door had. Ja, precies, ja. Ik vind het een soort natuurdocumentaire. Terwijl de omgeving er niks van door heeft, is zij de breuk eigenlijk al aan het verwerken. Ja, maar is dat niet wel iets wat vrouwen meer doen dan mannen?

Nou, ik denk dat vrouwen ook heel vaak ontevredenheid kunnen uitstralen. Maar het fascinerende vind ik dus, want jij ging dus net je lach opzetten die je hebt als het eigenlijk niet echt is. En zoals je hem nu opzette, vond ik die er dus heel onrealistisch uitzien. Dus dacht ik van, oh, dat is te zien. Maar blijkbaar als ik een relatie met je zou hebben en ik zou je door en door kennen, zou je ook die nep lach op kunnen zetten zonder dat ik het door had.

Dat denk ik, ja. Dus dan zou je dus inderdaad maandenlang kunnen doorleven zonder dat ik ook maar enigszins aanvoel van, oh jezus, zit niet goed in haar vel of ik irriteer haar of weet ik veel wat. En dan komt ineens dat slecht nieuwsgesprek op een dinsdagochtend. Ja. Ja. Ja, nee, ik ben daar niet trots op, maar zo ging het wel, ja. Ja.

Ja, aan de andere kant, relaties verbreken is altijd pijnlijk. Ja, is altijd pijnlijk. Er is nooit een manier om dat helemaal, tenminste als de een nog van de ander houdt. Nee, maar op zich denk ik dat ik dan vaak ook te lang in een relatie ben blijven hangen. Ja.

Ja, maar jij maakt dan een heel proces door in je eentje en deel je dat met anderen, met je zus of vriendin of zo? Nee, ik ben dan ook niet iemand die, weet je, ik ben niet iemand die dan koffiedates heeft om te gaan klagen over de man of zo, nee.

Ja, klaargaven of gewoon je eigen... Ja, ontevredenheid. Ja, kijk, want je zegt nu... Hij snurkt en hij schierig. Nee, ik noem nu echt voorbeelden. Tuurlijk, snap ik. Maar dat zijn allemaal dingen... Ja, iedereen heeft dingen. Ja, daarom. Dus het is gewoon de liefde die voorbij is. Dat is het. Zoals dat gaat met verliefdheid. En dat komt natuurlijk ook omdat je altijd mannen uitkoos.

die je eigenlijk een beetje moest verzorgen... en tegen wie je niet echt op kon kijken. En dat begon je dan tegen te staan op een gegeven moment. Precies, dat is het. En dan moest die knoop doorgehakt worden.

Ja, en je voelt, voelt, voelt nu diep van binnen. Kijk, eeuwige liefde, dat weten we nooit. Misschien dat er nog iets anders mis kan gaan met je huidige man. Hoe heet hij? Eelco. Eelco, met Eelco. Er kan natuurlijk van alles gebeuren. Maar de aanvangssituatie is gewoon wezenlijk anders dan je met alle andere mannen hebt gehad.

En je wil geen compagnon, omdat je geen zin hebt om de hele tijd alles met iemand te moeten afstemmen.

Ja, precies. Dat zit daar ook weer in. Als je morgen de hele huisstijl wil veranderen en alles. Dan wil ik niet met die komp en jongen gaan bakkeleien. En die gaat dan zeggen, wil je kershout? Wel nood. Nee, want ongeduld is ook wel een dingetje van jou.

Het is extreem ongeduldig. Zo snel als je praat, zo snel moet je ook leven en handelen. Dat is mijn grootste probleem. Nu zijn we aan het einde van dit gesprek gekomen. Mijn grootste probleem is mijn ongeduldigheid. Ik denk het tempo waarin alles in jouw hoofd gebeurt. Het is ook best wel lastig om een gesprek met jou te leiden.

Maar nu breek je echt mijn hart. Ik vond dit een heel leuk gesprek. Olcay, ik vind het ook een superleuk gesprek. Maar je moet dus in een enorm tempo... Kijk, er zijn ook mensen die ik interview. En dan stel ik bijvoorbeeld een vraag, een soort tussenvraag. En dan babbelen ze even door. En dan kan ik rustig even over de volgende vraag gaan zitten. Ja, ik heb ter voorbereiding een paar podcasts van jou gezien. En ik vond dat wel mooie gesprekken allemaal. Nou, dankjewel. Vooral van die politicoloog die het over het groeiende fascisme had. Heel interessant.

Heel interessant, Ozan Smits. Ja, ik vond haar heel goed. Maar jij praat in een enorm tempo, Olcay. En er zit ook heel weinig onzin in wat je zegt. Dus je zegt de hele tijd, je dropt de hele tijd truth bombs. En in een enorm tempo. Dus ik moet de hele tijd echt scherp erbij blijven. Wat ik wil zeggen, ik vind het een moeilijk gesprek om te voeren. Omdat je dus veel...