Jadwiga Fujawa

No, czysto teoretycznie mnie oszukali. Znaczy, nie była powiedziana cała prawda, o tak to można powiedzieć. Prawda, więc warto to zawsze pytać, czy to jest bilet na płytę, czy na trybuny. Bo ja miałam właśnie taką sytuację, że kupiłam bilet od dziewczynki na Instagramie, no i co prawda, no nie oszukała mnie, to nie? Tylko, że ten bilet był na trybuny, a jakby ja nie zapytałam i jak już chciałam wyjść na koncert, bo to było osobne wejście, no to powiedzieli mnie na tą płytę, że to jest bilet na trybuny.

Przypomniało mi się coś ważnego i myślę, że na pewno o tym muszę wspomnieć, ale wszyscy zapomnieli o tym, że są tak zwane konkursy na bilety nieraz. No i nieraz te konkursy wyglądają tak, że wystarczające jest komentarz i ktoś tam losuje, później maszyna losująca i wygrywacie ten bilet na ten koncert. Ale czasami wyglądają te konkursy tak, że są...

te konkursy na zbieranie lajków pod komentarzem. Czyli typowo jest konkurs, kto zbierze najwięcej ilość lajków, ten i wygrywa bilet. I było tak w 2023 na festiwal Sun Festival w Kołobrzegu. Jest to po pierwsze daleko, więc jakby nam się to wszystko nie opłacało pieniężnie, więc stwierdziłam, że wezmę udział w takowym konkursie. No i co? Wygrywały trzy osoby chyba.

I brały tam osoby, które mają tam jakieś zasięgi, są znajome na TikToku i mają większe zasięgi niż my. No ale jak się jakby uwzięłyśmy, no to stwierdziłyśmy, że jakby robimy to. No i dosłownie no zwerbowaliśmy wszystkich naszych znajomych, kogo się dało znajomych, nieznajomych, dosłownie każdy jakby przez tydzień był w takim omoku i zbierał tylko te lajki. No i dzięki właśnie tej pomocy paru osób udało mi się wygrać, udało mi się wygrać dwa podwójne bilety na trzy dni sam festiwalu w Kołobrzegu i takim oto sposobem by ujśćmy na festiwalu za

Co śmieszne, na tej imprezce straciłam bardzo dużo, bo straciłam również słuchawki i po tej imprezce jechałam pociągiem i byłam pewna, że kupiłam bilet pociągowy, a gdy pani konduktor do mnie przyszła, to skapnęłam się, że nie mam tego biletu i musiałam dopłacić do niego 100 zł. Na szczęście to był taki nasz regionalny przewoźnik, Koleje Małopolskie, więc ten mandat nie był duży, ale myślę, że w pociągach typu właśnie Intercity, Telka, to te mandaty są większe na pewno.

Ale jakie wspaniałe wspomnienia pewnie miałaś z tej imprezki, nie? Tak, imprezkę wspominam bardzo dobrze. Więc coś za coś jednak. Czasami jednak wspomnienia i przeżyte chwile i emocje są ważniejsze niż pieniądze. Ja tak sądzę, nie wiem czy się składać ze mną. A gdzie twoje AirPodsy?

Fajnie, bo spałyśmy wtedy w takim apartamencie, w takim penthouse'ie. Wydaje mi się, że w ogóle on nie był drogi. No nie, nie był drogi. Wydaje mi się, że dwa dni tam wtedy miałyśmy. No pewnie coś koło. Dwie noce. A tam była antresola i było tak jak w takim pałacyku, dopóki Jadwiga nie rozlała smoothie na łóżko. I to było jak w pałacyku, dopóki Jadwiga nie zasnęła z talerza.

Tak, chciałabym opisać nasz domek. W ogóle to jest ośrodek wypoczynkowy relaks, więc tam na przykład jest taki domek z jacuzzi, z którego niestety nigdy nie skorzystałyśmy. Jest tam w ogóle domek... Jest tam jacuzzi. Jest tam jacuzzi. W tej chwili jestem w basen. Basen też możliwe, że tam jest. Są normalnie zdjęcia na ośrodku wypoczynkowym relaks. Ja się teraz dowiaduję, że my nie poszliśmy do jacuzzi, dziewczyny.

No, dobra. No i przyjechałyśmy tam i był tam taki hotel, w którym się zameldowałyśmy jakby i z tego, bo to był taki hotel. Tak, to był taki hotel. Ale my nie mieliśmy pokoju w hotelu, tylko my mieliśmy cały domek. Cały domek i to był domek obok domku, co nie? Więc normalnie mieliśmy sąsiadów, wiecie, ze ścianą. Znaczy nie. No tak, tak, tak. To jest tak jak nad morzem dokładnie. Takie po prostu domki. No.

I oczywiście to było nad całym jeziorem, że wyszłyśmy sobie na warandę, to było jeziorko. Była też siatkówka, tam normalnie dzieciaki się kąpały. A jeśli chodzi o środek domku, to tak, kanapa, telewizor. Tak, to był dół, bo on był w ogóle dwupiętrowy. Tam była też łazienka, która niestety nam się zepsuła, ale sąsiedzi pomogli. No i była kuchnia, była zamrożarka, w której zamarzło mi piwo.

I później wybuchło. Telewizor nie działał, mi się wydaje na pewno. Nie działał, bo tam leciało taki mój program. Jak to się nazywało? Leciało tam. Miłość w rytmie disco. Miłość w rytmie disco, tak. No a na górze były dwa pokoje. Dwa pokoje, no. A na górze nie było łazienki. Była jedna łazienka na domek? Jedna była, no. A, no tak, no w sumie jakby były dwie, to by nie było problemu z tą... Nie, i tak byłby problem, bo zalano by nam cały domek.

Więc my śpimy z Jadwigą razem. Zazwyczaj najstarsza, przypominam. I ja zazwyczaj pełnię opiekę nad tutaj całą ekipą. Ale co ty w ogóle gadasz? Ja przed chwilą powiedziałam, że właśnie my jesteśmy rodzicami, a ty mówisz, że ty pełnisz opiekę. No były takie na pewno koncerty, jak musiałam wejść jako wasz rodzic na koncert. Tak? Podaj chociaż jeden.

Suszyłyśmy chyba. I zostawiłyśmy je pod grzejnikiem albo na grzejniku? No chyba. No i taka to jest właśnie nasza opowieść ze Sławy. A, i próbowałyśmy jeszcze zatrzymać kogoś, żeby nas może poodwiózł. Nie, niestety ludzie nie pomagają. A natomiast powrót nasz ze Sławy wyglądał tak, że w ostatni dzień festiwalu nam nocleg się już kończył, więc my oczywiście z panem Andrzejem i z walizkami pojechałyśmy do Sławy.

I stoimy na środku sławy z trzema walizkami i trzy dziewczyny. I zostawiłyśmy te walizki, Zuzo ogarnęła, że zostawiła nasze walizki u pana ochroniarza, któremu miała kupić piwo i dalej mu tego piwa nie kupiła. Mam jego numer telefonu dalej. I mieliśmy ogarnięte, że nasza koleżanka również z koncertów, jej tata nas po prostu zawozi do Lubina i z Lubina wracamy pociągiem do Krakowa. No i tak wyglądał nasz pociąg.

Czyli u mnie. Tak. Jeżeli jeździmy na koncerty. Tak, w Krakowie. No i myślę, że to chyba wszystko. To chyba nic nie mamy więcej do powiedzenia, tak naprawdę. No i to by było na tyle w naszym podcaście. Mam nadzieję, że wszystkim się podobało. Zapraszamy do kolejnych odsłuchań. Nie spoilerujemy, co będzie w kolejnym odcinku. Pa! Pa! Do widzenia!

Dzień dobry, witamy w kolejnym odcinku naszego podcastu z kolejki pod scenę. Dzisiaj przy mikrofonach Jadwiga Fujawa, Zuzanna Kania oraz Sandra Chrząścik. W dzisiejszym odcinku porozmawiamy sobie o najważniejszym, czyli o kolejkowaniu. Według nas najważniejszym. Może zacznijmy od tego, czym jest w ogóle kolejkowanie, czyli kolejka. Jest to grupa ludzi ustawionych w rzędzie i czekających na obsłużenie w kolejności, w jakiej zostali ustawieni.

Pominacie sobie, jak zazwyczaj to robimy, dziewczyny? No, ja myślę, że jest to ogólnie zazwyczaj spontan. Spontanicznie. A Ty, Sandra, co uważasz? Że noc przed koncertem, któraś w końcu się zapyta, o której jedziemy i o której kolejkujemy, i wtedy każdy rzuca randomową godzinę, no i...

No i do czego to dochodzi? No właśnie. Już wydaje mi się, że przekraczamy pewną granicę tego kolejkowania. No powinniśmy ustalić, ktoś w końcu powinien ustalić tę granicę. Tak. A co na przykład uważacie o numerkach?

Przydałaby się taka osoba, przydałby się taki regulamin bardzo. No to może teraz porozmawiamy o tym, o najważniejszej w sumie rzeczy, czyli co tak naprawdę dzieje się w tej kolejce? Moim zdaniem to, co się dzieje w kolejce, to w ogóle powinno zostać w tej kolejce, bo kto nigdy nie kolejkował, to myślę, że jakby poszedł do takiej kolejki, to strasznie by go to w ogóle zniechęciło do tego kolejkowania, bo to, co się teraz dzieje, jest moim zdaniem naprawdę straszne. Jadwiga, a ty jak wspominasz swoje pierwsze kolejkowanie?

Tam się to też da tak łatwo jakby przejść, że jakby po koncercie jednym ktoś wychodzi, bo już to był jego ulubiony koncert i wtedy ktoś inny po prostu może wejść na jego miejsce, bo on teraz będzie jego ulubiony. No i co się robi w kolejce? Co robicie podczas 12-godzinnego kolejkowania? Jak wam mija czas? Co robicie, żeby szybciej czas wam minął?