Jadwiga Fujawa

Co ja robię? Zawsze na przykład ktoś też przyniesie taki duży głośnik na koncert i będzie puszczał z niego muzykę, więc zawsze możecie też się super pobawić przy mużyce. Nie zawsze jest ona w porządku i odpowiada każdemu. Jakieś remixy na przykład. Zazwyczaj to też leci muzyka ta od tej osoby, na której idziemy koncert, co nie? Ja mam dość czasami jeszcze tej muzyki, jak leci w kółko ta muzyka i na koncercie mam ją później znowu słyszeć. No i co ja robię?

Jakieś krzyżówki porozwiązywać też można. Pograć w gry na tablecie. Polecam tablet na koncert. Do kolejki. No właśnie, do kolejki. Nie na koncert. Nie wniesiecie go na koncert.

Wtedy moim zdaniem to jest w ogóle najgorsze, bo to moim zdaniem trwa najdłużej, bo to są zazwyczaj 2-3 godziny max. I wtedy to jest moim zdaniem najdłużej i wtedy już to totalnie nie ma co robić, no bo nie macie też ze sobą żadnych rzeczy, tylko dosłownie w sumie telefon, którego nie możecie używać, żeby on się w sumie nie rozładował. I przeważnie nie ma w sumie internetu. Właśnie, ani zasięgu, więc wtedy w sumie siedzę i dosłownie nic nie robię. I kontemplujesz.

Moim zdaniem nie. To dobrze, Sandra, może ty teraz opowiesz o takiej swojej... Moja królestwa sytuacja jest właśnie w odmienną porę roku, bo jest to w lato. Jest to Mata Tour w Krakowie, w lipcu 2022 roku. I jest to właśnie środek lata, jest właśnie straszna palma, nie ma żadnego cienia, samo słońce. Ja siedzę od jakiejś godziny, nie wiem, może ósmej, siódmej.

I siedziałam tak cały czas w takim dużym słońcu, no i tu właśnie już moje limity tutaj już nie wytrwały, nie dały rady. Myślałam właśnie, że to są jakieś udaru, co jest właśnie bardzo, myślę, możliwe i zwymiotowałam wtedy do kosza na śmieci.

Bo już po prostu nie dałam rady, ale mimo wszystko później dałam radę i dobiegłam jednak pod te barierki, bo czułam się już później lepiej, ale na szczęście, w sumie na moje szczęście, odwołali później koncert, więc to w sumie lepiej, bo nie wiadomo, co by się stało na koncercie jeszcze. I koncert odbył się drugiego dnia. Myślisz, że było warto dla Michała Matczaka? Dla Michała Matczaka jestem właśnie w stanie zrobić dużo i myślę, że było warto chyba.

No i to już myślę, że chyba będzie teraz ostatni podpunkt, czyli w sumie taki teraz właśnie temat, właśnie taki tabu, czyli wydzienie kolejkowania. Bo ważne jest teraz to, że też jakby nikt się nigdy nie chwalił, od której kolejkuje i nikt się też teraz nie chwali, od której kolejkuje. To jest rzeczywiście taka rzecz, że jak ktoś się po prostu dowie, to po prostu ta inna osoba będzie wcześniej. To jest teraz taki wyścig w sumie, kto będzie pierwszy w tej kolejce. Myślę, że zależy, czy jesteście z kimś zaprzyjaźnieni.

Sandruniu? Zastanawiałam się właśnie nad tym teraz bardzo, właśnie jak Jadwiga tutaj przemawiała, bardzo się nad tym zastanawiałam, ale u mnie to raczej jest tak, takie, wszystkie jakby godziny takie podobne, że taka, nie wiem, szósta może najwcześniej na coś kolejkowałyśmy. Nie, na pewno nie szósta. Mi się wydaje, że może mata w Gliwicach, wtedy byłyśmy jakoś wcześniej. Też myślę właśnie o tym, też właśnie o tym myślałam, ale nie jestem w stanie sobie przypomnieć, na którą godzinę byłyśmy. I to jest moim zdaniem...

No właśnie. Zaczniemy kolejkować dwa dni wcześniej. Ktoś musi zrobić z tym w końcu porządek. Ale to nie będzie tak łatwo okiełzać. Ale artyści też sami nawet promują do kolejkowania. Na przykład było kolejkowanie na Sobla i oni w nocy tam, jacyś ludzie od Sobla przyjeżdżali i dawali im jakieś jedzenie. No właśnie. Więc oni sami to promowali. No tak, albo podjeżdżają pod arenę i nagrywają teledyski. Tak.

To myślę, że będziemy się żegnać, tak? Tak. Dziękujemy Wam bardzo za ten odcinek. Mam nadzieję, że się podobało. Proszę napisać w komentarzu, z kim się widzimy na macie, na PGE. Na drugiej dacie i na pierwszej. I zachęcamy do odsłuchania kolejnych, przyszłych odcinków. Do widzenia. Do zobaczenia.

Cześć, witamy Was w pierwszym odcinku naszego podcastu z kolejki pod scenę. Przy mikrofonach meldują się Jadwiga Fujawa, Sandra Chrząsik oraz Zuzanna Kania. Dzisiaj mamy pierwszy odcinek i dzisiaj pogadamy sobie o tych początkach z koncertami. Opowiem o pierwszym koncercie, nasz pierwszy wspólny koncert, jak to wygląda z naszej strony. Zapraszam do słuchania.

To nasz pierwszy odcinek, myślę, że też słuchacze nas nie znają, więc dobrze byłoby się przedstawić. Może Jadwiga, powiesz parę zdań o sobie. Cześć, no to jestem Jadzia, mam 20 lat już, skończyłam niedawno. Jestem studentką drugiego roku dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Ignatianu, na którym to teraz nagrywamy. Interesuję się właśnie takimi podcastami, lubię takie rzeczy robić. Myślę, że właśnie w przyszłości wiążę jakiś mój kierunek z mediami, może właśnie coś związanego z koncertami. Kolejna koleżanka.

Nazywam się Sandra Chrzęścik, w tym roku kończę 21 lat, jestem tutaj najstarsza. Również jak koleżanka jedna i druga studiuję na Uniwersytecie Ignatianum, ten sam kierunek. Interesuję się aktorstwem. Aktualnie zaczynam od takich najmniejszych filmików, ale celuję w większe produkcje w przyszłości. Interesuję się również rysunkiem, lubię sobie pomalować. Również bardzo jakby mam taką empatię do zwierząt. Myślałam kiedyś na zostanie weterynarzem, ale jednak celuję w to aktorstwo. No oraz mediami, tutaj właśnie jakiś podkaścik.

Będziecie mogli zobaczyć, jakimi osobami jesteśmy. To zależy od dnia, od dnia oczywiście każdy wie. Tak, i od humoru. Znaczy ma dobre, jak gorsze dni. Okej, no to zacznijmy może od pierwszego koncertu. Dziewczyny, słucham, jaki był wasz pierwszy koncert? To tak, mój pierwszy koncert, na jakim byłam, to był koncert, na którym w sumie byłyśmy razem z dziewczynami i jest to koncert Kacperczyków 12 marca 2022 roku.

A ty, Sandy? No, mój pierwszy koncert, no to był Żabson w Krakowie, na Nowej Hucie, 2021 rok. Taki OG troszkę, moim zdaniem, OG. No i fajnie było. No to może powiedzmy sobie jeszcze, na ilu koncertach byłyśmy, żeby nie wyszło, że wiecie, że jeździmy sobie sporadycznie na jeden koncert. Nie jesteśmy sezonówkami. Okej, no to ja myślę, że mam na swoim koncie, no nie mam tego dokładnie policzonego, ale wydaje mi się, że no coś około 60. Ja mam dokładnie 63 koncerty.

Czwarty rok leci. No to dziewczyny, ustaliłyśmy, że nasz pierwszy koncert wspólny to były Kacperczyki. Może coś więcej o nich opowiemy. No to jeśli chodzi o mnie, no to ja byłam bardzo tym podjarana, bo to był mój pierwszy koncert. Też bardzo chciałam jechać właśnie na braci Kacperczyk. Mega długo namawiałam właśnie dziewczyny, żeby ze mną pojechały. Były jeszcze z nami dwie inne koleżanki. Co? No i ja się mega cieszyłam. Mega mnie jarało to, że mieliśmy wtedy bramki.

No to ja pamiętam coś jednak, że pamiętam drogę pociągiem na pewno, pamiętam, że kolejkowałyśmy na ten koncert, no tylko to było kolejkowanie od godziny 12 bodajże, tak mi się wydaje 12-13, no i nikogo wtedy oczywiście nie było, byłyśmy pierwsze. I ten czas był wspaniały, bo to był taki początek wiosny, było ciepło, ptaczki ćwierkały w samych bluzach, leżałyśmy, odpoczywałyśmy, no szczerze mówiąc,

To było bardziej dla mnie odpoczynać niż kolejkowanie. Jeśli chodzi już o sam koncert, nie jestem nawet wytłumaczyć słowami, co ja wtedy czułam, ale ja czułam wtedy, że to po prostu już będzie to i że ja chcę czuć po prostu to. To, co ja wtedy czułam, to jest po prostu nie do opisania. Ja dalej pamiętam ten moment, jak na ostatniej piosence musieliśmy wyjść niestety wcześniej, bo tak były pociągi i po prostu stoimy z tyłu na tym koncercie, odwracamy się, tam lecą konfetti, leci piosenka artysta z OSP. Moment po prostu, po prostu naprawdę fajny moment.

Myślę, że koleżanka troszkę podkoloryzowuje, ponieważ koleżanka nie znała żadnej piosenki prawie Kacperczyków. No, myślę, że jedna to był ten artysta z zespołu. I ja myślę, że tutaj trzeba też wspomnieć, że tutaj był też support, na którym wystąpiła Julka Pośnik, która zaśpiewała moją ulubioną piosenkę. I tutaj myślę, że Zuzia już może więcej powiedzieć o tym, jak to się nazywa? Saporcia? Saporcia.

Przez większość takiej naszej kariery mimo wszystko staliśmy przy tych barierkach. No bo to jednak wtedy było takie mega fajne. To kolejkowanie, to stanie przy tych barierkach było mega fajne. Ale myślę, że ostatnio od tego raczej odchodzimy. No starzejemy się chyba.