Johan Derksen

Ja, nee, nee. Die hebben waarschijnlijk inderdaad muizen of vleermuizen gezien... of andere beestjes, maar Trump is woedend. Maar de balsal ligt stil nu. Maar waarom dan? Ze hebben een actiegroep die zegt, we willen dit niet. Het is tegen het milieu en dat soort zaken allemaal. Dus het ligt gewoon stil. Dat schrik je echt van. Dat zie ik wel aan jou, hè? Een rechter heeft dat bekrachtigd. Dat schrik je echt van, wat dat betreft, hè? Ja, nee, ja. Vergeet alles wat ik je voor heb gezegd. Dit zijn echte problemen. Nee, dat is helemaal geen gek land. Want die rechter die dat toegezegd heeft... die wordt dadelijk ontslagen door Trump.

Ben jij ook wel eens als vrouwen die de emo-kaart trekken... dat je je twijfels hebt? Dat je denkt, nou, ik weet het niet. Deze gisteren met Mona Keijzer. Die elke keer als er een foto in beeld kwam van haar... en Caroline zei van, kijk...

Dat is wat ik nog graag wil. Dat dacht ik. Dat zei ze twee, drie keer. Ik denk, joh, schei alsjeblieft uit, joh. Zeg gewoon waar het op staat. Zeg gewoon wat je op je hart hebt. Kutwaai. Nee, maar dat hoeft niet voor mij. Maar dat zei ze echt drie keer. Die mevrouw werd ook gehoord. Echt drie keer zei ze dat. Als er een foto, zei ze... Kijk, dit is wat ik nog graag zou willen. Dacht ik, ach, meid. Maar dan kunnen alleen vrouwen of kunnen mannen dat ook?

Of is het meer vrouwelijke evenementen dan? Nee, dat is die kaart trekken. Dat is toch even... Nee, dat is de kaart trekken. Dit hoeft helemaal niet. Dit hoeft niet. Ik heb in de rechtszaal toch de afgelopen tijd aangaand... Oh ja, maar dan heb je het over iemand die wanhopig is.

Ja, dat je dit gewoon gebruikt voor je eigen beeld. Toch had ik in die Bart Zwier wel heel duidelijk wist wat er allemaal gebeurd was. Nee, maar zij werd over Ali B. Ja, dat weet ik wel. Die advocaat van hem had dat wel heel duidelijk in beeld. Ja, die wist precies waar de gepijpt werd en hoe die gepijpt werd. Die gaat echt door het gaatje. Die gaat door het gaatje, zegt hij. Ja, ja, ja. Hoeveel vingers, die wist alles. Die wist echt alles.

Alles. Ja, Bart likte zijn vingers erbij af. Bart had er een hele studie van gemaakt. Als je zo zit en je wordt zo gepijpt... dan weet je al precies wat er met de vingers gebeurt. Dat wist hij allemaal.

Het zijn niet de meest scherpe observanten, zou ik denken. Los van het feit dat als je gepijpt wordt... dat je dan ook niet per se heel erg de rest van de omgeving aan het bezighouden bent. Kijk, het is eigenlijk heel makkelijk. Ronnie heeft gezegd, ik was bezig met Naomi, die mij aan het pijpen was... en ik keek naar Naomi.

Hij spreekt voor zichzelf. Het soldaatje trok wit weg. Arend Jan wilde ook opstappen. Maar Arend Jan zit altijd in een wakje. In een wakje, voor de duidelijkheid. Maar het belangrijke is natuurlijk... dat kan in Nederland allemaal, dat kan in Rusland volgens mij niet. Waren mensen niet bang als ze door jou geïnterviewd werden daar?

Nou, ik denk zeker sommige mensen wel natuurlijk. Want er staat opeens een westerse cameraploeg tegenover je met vragen. En natuurlijk zie je meteen, oké, dit is voor het buitenland. Maar we hebben natuurlijk ook wel ons best gedaan... om mensen niet te veel in de problemen te brengen. Spreek je de taal? Nee, ik spreek de taal niet. Engels? Ja, Engels. We hebben een tolk. Die tolk zit in mijn oor. En die staat op een afstandje, die hoort het dan. En als ik dan een vraag stel, dat is echt heel bizar... dan gaat dat via het borstje van de geluidsman.

En zo kon je toch... Ja, in Moskou kon je ook wel met Engels soms terecht. Maar zo kon je uiteindelijk toch. En dat zie je ook in die serie. In het begin leggen we dat ook uit, hoe dat werkt. En later wordt het heel vloeiend. Natuurlijk met Edit hebben we daar een gesprek van gemaakt. En als kijker zie je dat helemaal niet meer. Maar ja, ik spreek de taal niet en ik ken de cultuur niet. Nee, maar ze knepen hem wel. Wat zijn ze aan het vechten voor?

Maar dan krijg je hetzelfde effect als met die Lanoor zijn natuurlijk. Die kunnen naar Siberië deze. Ja, maar dat is wel zo. Net als met dat meisje wat in Afghanistan is geweest. Die heeft natuurlijk later ook allemaal gezeik gekregen. Ben je daar niet bang voor dan? Nee, toch niet. Want wat ik merkte is dat... Dat was de eerste reis die we daar maakten. Maar wat ik merkte was dat heel veel Russen er toch zo over dachten...

En we zijn er ook in een jaar tijd geweest, ieder seizoen één keer. En ja, naarmate de tijd verstreek... hoe meer je toch hoorde van heel veel mensen in Siberië, in de Caucasus... we willen die oorlog niet. Maar deze man, hij vraagt, wordt het alleen in Nederland uitgezocht? Maar hier in Nederland heb je natuurlijk ook genoeg Russen waarschijnlijk... die alles doorzoeken. De ambassade, die neemt alles op. Maar dan komt zo'n man mogelijk toch ook...

Dat is zeker zo. Maar omdat dat sentiment van we willen geen oorlog... dus zo breed werd gedragen... Ja, maar hij zegt dat op tv. Dat is extra gevaarlijk, denk ik. Het is extra gevaarlijk, maar als je dus ziet dat... weet je, als iedereen in Nederland zegt dat het Nederlandse elftal is kut... ik noem maar wat. Het sentiment wordt breed gedragen. Dus dan kan je dat als documentairemaker zeker veroorloven om dat te doen.

En het is ook mijn vak om in te schatten... van wanneer breng je iemand in gevaar. Dat vind ik superbelangrijk. We hebben een jongen geïnterviewd in Mariupol. Die stad is door de Russen bezet. Ligt in Oekraïne. En die jongen komt naar me toe en zegt... ik ben Oekraïner, ik wil die Russen niet.

En ik denk, ja jeetje, dit is natuurlijk goud voor een documentairemaker. Want andere mensen zeiden allemaal dat ze zo top, helemaal blij met de Russen. En dan denk ik toch, we kunnen niet dat hele zware verhaal... die verantwoordelijkheid op de schouders van die 18-jarige jongen leggen. Nou, dat zit er dus ook niet in. Maar hiervan maakten we de inschatting van, dat kan wel... omdat zoveel mensen later ook zeiden, we willen die oorlog niet.

Ja, zeker. Maar ik heb ook een journalistieke verantwoordelijkheid. En daarbinnen moet je dus die afweging maken. En daarom geef ik dat voorbeeld van die Oekraïner. Want dat is voor iedere documentairemaker perfect. Je bent in het hol van de leeuw, de stad die ze bezet hebben... en dan gebruiken we die jongen juist niet. Dus het is altijd een afweging. Je maakt 180 minuten serie uiteindelijk...

Je bent ook in Rusland, een land waar natuurlijk altijd iets misgaat. Maar de journalistiek die je wil bedrijven, die kun je echt niet bedrijven. Maar daar heb je al ervaring mee in Iran. Want dan kun je ook niet doen wat je wil. Nou, precies. En ik denk dat we daarom... Dus we kregen heel veel vrijheid van die Russen. Maar we hebben ons echt gefocust op gewone mensen. Dus we zijn niet...

Alleen maar op zoek gegaan naar activisten. Alleen maar op zoek gegaan naar dissidenten. Want dan weet je, die komen in de problemen. Maar we gingen gewoon met die camera dat land in. Gewone mensen tegenkomen. En dan zie je ook, ze zeggen echt niks tegen Poetin. Niemand zegt wat tegen Poetin. Maar ze zeggen wel, ja, die oorlog...

Ik zit wel even na te denken ondertussen. Ik denk dat Curaçao het lastig gaat krijgen. Weet je wat het is, Wil? Door zijn verhaal zit ik er aan te denken. Laat die dik nou blij zijn dat hij er vanaf is. Kijk, die dik heeft het ultieme bereikt. Je kwalificeren voor de WK met Curaçao. Dat kan normaal niet. Dat is om, als je dat twintig jaar geleden gezegd had... had iedereen gezegd, dat gaat nooit gebeuren. Maar je bent gewoon een guthelftal.

En die verliezen nou met 5-1 van Nieuw-Zeeland. En die verliezen van China. Het enige goede bal die ze gegeven hebben was de aftrap. De aftrap was echt goed. Ja, die kwam bij een witte terecht. De rest is er niet een bal meer bij een witte terechtgekomen.