Marie-Anne Vanderhasselt
👤 SpeakerAppearances Over Time
Podcast Appearances
Ontdek met Eliza Was Here de schilderachtige Griekse eilanden. Boek jouw unieke vakantie weg van de massa op elizawashere.be.
Ik denk, iedereen heeft een sociaal budget. Dat wil zeggen, de tijd die we hebben die we kunnen investeren in onze vrienden. En dan is het een beetje de oefening die iedereen kan maken aan wie spender ik mijn sociaal budget. En het is van belang dat we het meeste van ons sociaal budget spenderen aan onze beste vrienden. Dus die handvol vrienden waar jullie het daarnet over hadden, die zouden in principe het meeste van onze tijd krijgen, omdat we daar dan het meeste door gevoed worden. En
Zitten wij goed of zijn wij de Duitsjes van de vriendschap? De Duitsjes die maar drie of vier vrienden hebben. Dat is eigenlijk heel goed, want soms wordt gedacht, en zeker met sociale media, hoe meer vrienden, hoe beter. Maar eigenlijk is het meer de kwaliteit dat telt voor ons geluk. Dus het is meer een drie tot vijf dichte vrienden die iedereen best nodig heeft. Dus echt een hand. Een hand, ja. We zijn normaal, jongen.
Voor iedereen gaat dat verschillend zijn. Sommigen gaan een grotere vriendengroep hebben. Sommigen gaan met één of twee dichte vrienden heel tevreden zijn. Maar gemiddeld drie tot vijf vrienden. Dat kan een collega zijn. Dat kan een moeder, een zus zijn. Of iemand uit een scoutsgroep of zo. Het hangt er eigenlijk vanaf de band die we hebben met een persoon. Dat je het gevoel hebt dat je echt jezelf kan zijn. Dat je je vertrouwd voelt. Dat je je veilig voelt. En dat je kan zijn wie je graag wil zijn.
En dan, als we dat sociaal budget bekijken en we spenderen dat aan de mensen die ons dierbaar zijn, die we echt wel goed vinden en ons goed bij voelen, dan kunnen we verder gaan hoe we bezig zijn. Maar als we dan voelen dat iemand veel van mijn sociaal budget krijgt en achteraf heb ik het gevoel dat ik er meer over aan het piekeren ben, dat ik mij daar niet doorgevoed voel, dat ik het gevoel heb dat het mij niet zoveel geeft, dat het misschien een eenrichtingsverkeer is...
Ik denk dat als dat iemand is waar je wel veel contact mee hebt of die je regelmatig ziet, dan kan je dat het beste uitspreken. Want anders gaan er sowieso conflicten komen en gaat het waarschijnlijk een verschil van verwachtingen zijn. Zoals je daarnet ook even zei, dat jij al zo'n gesprek hebt gehad. Niet, maar gewoon om aan te geven van wat verwacht ik, wat verwacht jij. En soms is het ook de duidelijkheid die dan naar elkaar uitspreken kan al heel veel oplossen.
Maar stel dat dat dan niet de oplossing is, of dat de ander het niet begrijpt, of dat er bepaalde patronen zijn die terugkomen, dan kan je daar misschien toch ook wel je conclusies uittrekken en misschien dan nog eens een gesprek hebben om aan te geven van kijk, voor mij is dit wel moeilijk. En dan kan je een soort gesprek hebben om misschien iets minder contact te hebben, dat wel heel duidelijk te maken. Ik vind...
Als je mensen regelmatig ziet en het voedt jou niet meer... dan moet je dat toch wel in een eerlijk gesprek durven zeggen aan die persoon. Maar stel dat je die iets minder ziet... en het zijn mensen van vroeger, iedereen is veranderd... dan kan dat wel eens gewoon doodbloeden. En dan zonder dat beiden het effectief zo hebben uitgesproken... dan kan het wel stilletjes aan geen sociaal budget meer spenderen...
Dat zijn de twee uiterste opties dan. Ofwel spreek je het uit en benoem je het, ofwel laat je het doodbloeden. Is er nog iets wat we kunnen doen? Vaak zie je die vrienden niet alleen één op één, maar ook in groepsverband. Dat zijn mensen die je in verschillende contexten ziet, bijvoorbeeld.
dan kan het natuurlijk wel zijn van... we gaan niet meer apart afspreken. Laat ons altijd in groep afspreken. Of laat ons dingen samen doen die we leuk vinden. Maar misschien zitten we niet meer op dezelfde golflengte... om echt heel veel één-op-één tijd nog samen door te brengen. Dus dat kan ook zeker zijn...
En vaak is dat wel het geval, dat we sommige mensen bijvoorbeeld op verschillende plaatsen zien. En dan is het niet zo raar of vreemd dat jij geen contact meer met die persoon hebt, maar dan wel in groep nog afspreekt. Dat brengt de ganze groepsdynamiek een beetje in de problemen.
Ja, om toch ook de rust te bewaren overal, is het best om te kijken hoe dat dan kan uitgeprobeerd of verder geprobeerd worden. Dat het ook in die vriendengroep dan niet ongemakkelijk is, dat jullie echt gebroken zijn. Ja, want dat kan een vriendengroep wel uit elkaar halen. Dus die in-between vraagt dan toch ook...
dat je dat even benoemt naar elkaar toe? Ja, dat kan. Zeker, want waar is vriendschap op gebaseerd? Op veiligheid en vertrouwen. En als er iets in de lucht hangt, zo'n soort vraag of het is een elephant in the room, van ja, vindt hij dat nog oké op die manier? Of hoe gaan we het aanpakken? Of wat zijn de verwachtingen? Dan kan dat alleen nog maar meer spanning geven en kan dat ook in een hele groep heel veel spanning geven en gaan...
Mensen ook niet weten wat ze moeten doen. Dus ja, ik denk dat het best is om dat uit te spreken. En dat is geen gemakkelijk gesprek. Dat zijn gesprekken waar we, zoals jullie zeggen, ook niet voor opgeleid zijn. Dat zijn gesprekken die soms ook heel emotioneel zijn. Die soms ook waar de emotie de overhand kan nemen.
Eens je het gedaan hebt en eens je dat gesprek gehad hebt, voelt dat misschien niet altijd zo gemakkelijk. Maar voelt het wel goed, want je hebt eens durven een deel van jezelf te tonen. Voor mij is dit van belang, ik weet niet hoe we hiervan mee doorgaan. Maar het brengt wel een soort duidelijkheid. En duidelijkheid geeft vaak ook een beetje rust.
of zijn keelsom, zonder dat je dat zo bedoeld hebt. Ja, en er is ook... In die zin kan het zijn dat het heel onverwacht is bij die persoon. En dan kan dat heel veel emotie teweegbrengen. Maar altijd als het op een respectvolle manier gezegd wordt, dan denk ik dat jij alleen maar kan zeggen vanuit de ik-boodschap van bij mij geeft dit... Dat is het gevoel bij mij. En ik heb bijvoorbeeld meer het gevoel dat ik...
meer mijn verhaal zou willen kunnen doen bijvoorbeeld. Of ik heb het gevoel dat er te veel van mij verwacht wordt. Dan gaat het over wat jij nodig hebt en niet wat de andere fout doet. En dan kan de boodschap misschien ook wel iets rustiger aankomen. En het omgekeerde, want we hebben het nu over break-ups. Ik ben zelf geen break-up van plan momenteel, maar
Een verborgen klik, een geheime klik die je met iemand hebt. Zoals je zei, soms heb je iemand al heel lang niet meer gezien en dan ineens zien we elkaar terug en dan is het gewoon wauw, wij hebben eigenlijk weinig woorden nodig, wij begrijpen elkaar. Of wij hebben dezelfde humor, of we kunnen over dezelfde zaken spreken.
Dat vraagt geen inspanning. Ik heb zo'n vriendschapsformule opgesteld die die geheime klik een klein beetje kan beschrijven. Maar het komt erop neer dat je een gevoel hebt, een gevoel van verbondenheid naar de andere. Dat is vaak gebaseerd op vriendschap.
Vertrouwen, veiligheid, wederzijdsheid, het feit dat je emotioneel intiem kunt zijn, dat je jezelf echt kunt laten zien. Dat je hulp krijgt van de anderen, maar ook de interesses waar we het daarnet over hadden. Dat je kan zijn wie je graag wil zijn.