Marleen Reynders

Er zijn grammatica's over geschreven. Heel veel Egyptologen zijn bezig, soms met één werkwoordsvorm, om die helemaal te ontleden en zo verder. Dus er worden boeken vol geschreven over de Egyptische schrift en de Egyptische taal. En als we het over die graftombes hebben...

Dan moeten we ook even een zijwegje nemen die hier ook lief vindt. Staat daar dan het leven van die persoon, van die farrel, in steen gebeiteld? Hoe moet je dat zeggen? In de graven vind je niet de biografie van de koning. Oké. Nee, daar vind je dus wel uiteraard zijn naam en zo verder. Maar daar vind je allerlei magische teksten die bedoeld zijn als reiswijzer voor de koning naar het hiernamaals.

Want de koning wordt in dat graf bijgezet. Maar ja, wat gebeurt er dan? Dus hoe stelden de Egyptenaren zich dat dan verder voor? Dus zij hebben een soort van teksten ontwikkeld die we de dodeboekteksten noemen of de onderwereldboeken. Die eigenlijk een soort van geheime magische kennis zijn van spreuken die de koning kan gebruiken in het hiernamaals om te reizen door de onderwereld samen met de zon.

en samen met de zon smorgens weer geboren te worden. Dus dankzij die teksten kan de koning in een soort van zonneparcours elke dag weer meereizen, elke dag net als de zon weer opnieuw geboren worden. Dus dat is belangrijk, dat zijn de teksten in die graven. De biografie enzovoort, en de titels van de koning vind je meer op monumenten, dat zijn stijlen of op tempels enzovoort. Maar de graven zijn specifiek

Volgestouwd met allerlei voorwerpen en teksten die het verjongingsmechanisme van de koning elke dag opnieuw in gang zetten. En hoe weten we dan over karaktertrekken enzo? Ook dat werd niet beschreven op kleinere voorwerpen in die grafdom?

Nee, zo van die niet-officiële teksten, die zijn maar weinig bewaard geworden. Maar wat we wel hebben, en dat zijn wel leuke dingen, die zou je heel leuk vinden, dat zijn het faraonisch klad- en notapapier. Dat werd op ostraca, dus op potscherven of op kalksteenscherven,

Er werden van alle kattenbelletjes geschreven en soms ook wel eens tekeningen gemaakt van de koning enzovoort. Dus daar vinden we die officieuze, maar dus wel heel leuke, uit het leven gegrepen informatie. Een beetje de dag allemaal in hier ook. De dag allemaal in hier ook, exact. Schitterend. De tijd is genadigd, ik heb nog zoveel vragen.

Ja, we gaan gewoon nog chronologisch even verder doen. Dus we hebben dan die Vallei der Koningen. En daarna dan? Is er nog een nieuwe manier om met de doden om te gaan daarna? Of blijft het daar een beetje... Nee, uiteraard blijft die ideologie behouden. Dus ook in de volgende periodes blijft Ben Koningen begraven. Maar die graven zijn veel minder... Patserig, mag ik het zo zeggen?

Nee, nog meer... We weten weinig over de graven van de daaropvolgende koningen. Van sommige dynastieën zijn de graven nog teruggevonden. En dat is misschien wel interessant voor de mensen om te weten. In 1939...

Toen wij hier al volop de daver op ons lijf hadden, omdat de Tweede Wereldoorlog stond los te barsten, heeft Pierre Montaigne, een Franse archeoloog, in de delta in Tanis de graven gevonden van de koningen uit de daaropvolgende dynastieën, uit de tiende eeuw en zo verder. En ook daar had men al het goud en zo verder samengestouwd in een geheime bergplaats die ontdekt is.

Dus dat is weinig geweten, omdat het was niet het moment dat de media daarover berichten. De wereldoorlog stond op uitbaarste. Dus dat is een beetje onder de radar gebleven. Maar ook die grafschattenfantanies in het Egyptische Museum in Cairo, kan je die zien, die zijn van een onwaarschijnlijke hoge kwaliteit, heel artistiek, eigenlijk heel modern ook, heel abstracte vormgeving, punt gaaf. Dus...

Kan je in Egypte nog met je schop beginnen graven? Zeg nu dat je je goed inleest en je weet, hier zou het ongeveer moeten zijn. Kan dat? Mag dat? Nee, dat kan niet meer. Het is al heel wat decennia dat er wetenschappelijke opgravingen gebeuren. Dus ik spreek niet meer van die grafroverijen en die schatgraverijen en die avonturiers.

Nee, nee. Dus eigenlijk sinds de oprichting van de Oude Uitkundige Dienst in Egypte, laten we zeggen, een soort van ministerie voor antiquiteiten, moeten... Aanvankelijk waren dat buitenlandse missies, omdat we hier in het westen al een hoge scholing hadden, konden die in Egypte graven. De laatste decennia willen de Egyptenaren zelf ook participeren. Dus vandaar lees je vaak dat er een gemengde missie is, bijvoorbeeld een Brits-Egyptische missie of een Belgisch-Egyptische missie en zo verder...

En natuurlijk moet je daar de juiste geloofsbrieven voor kunnen voorleggen. Je moet een heel dossier ontwikkelen, dat je ook de financiering hebt, om alles van A tot Z te ontsluiten. En als je iets vindt, is het voor het Egyptisch museum? Ja, inderdaad. Alles blijft in Egypte. Er wordt niks meer uitgevoerd.

Hey, ik ben Bart van de Kunst van het Verdwijnen. Exit the traffic circle onto Sterling Ridge Drive. En ik zit hier tot over mijn oren in een nieuw verhaal. Het tweede seizoen van de Kunst van het Verdwijnen. Luister of download alle podcasts op VRT Max.