Michael Pilarczyk

In deze aflevering van Rust in je Hoofd spreek ik met psycholoog en ondernemer Albert Sonneveld. Al meer dan 30 jaar helpt hij mensen bij het herstellen van balans, het versterken van vitaliteit en het doorbreken van hardnekkige patronen. Hij is oprichter van Sonneveld Opleiders en schreef meerdere boeken over stress, veerkracht en gedragsverandering.

Tegenwoordig begeleidt hij vooral ondernemers en CEO's bij levensvragen die verder gaan dan alleen maar cijfers. Een gesprek over innerlijk leiderschap, duurzame keuzes, meditatie en het leven van je mooiste leven. Wat fijn dat je er bent.

Ja, heel fijn om hier te zijn, Michael. Eindelijk. Het is heel bijzonder dat ik jouw naam al, ik denk, misschien wel twintig jaar voorbij zie horen komen. Mensen die over je praten. En dat ik je nog nooit ontmoet heb. Dus dank je wel dat je er bent. Superleuk. Je was ook bij mijn try-out theatervoorstelling.

Vind ik ook heel fijn dat je daar was en dat je mij daar feedback op wil geven, want dat is eigenlijk wat jij doet. Jij helpt andere mensen, je bent coach en niet zomaar. Kijk, als je kijkt wat je allemaal hebt gedaan. Je doet het 30 of 35 jaar nu zo'n beetje.

Ja, 35 jaar ongeveer. Ja, ik ben een beetje de tel kwijt. De coach der coaches zou je kunnen zeggen. En dat is ook iets waar we over gaan praten natuurlijk. Maar je begeleidt ook mensen op alle niveaus, maar ook CEO's van grote bedrijven. Mensen die impact maken.

Die veel aan hun hoofd hebben. Die help je om beter te performen. Maar ook om beter zelf in zicht te krijgen. Dus ik vind het ook heel mooi dat jij mij dan weer wil helpen. Zoals ik andere mensen weer help. Daar zijn we voor op de wereld. Ik wil graag met je helemaal naar het begin. Hoe dit ooit heeft kunnen ontstaan bij jou. Wat was voor jou jouw drijvende kracht om te zeggen. Dit is wat ik ga doen. Ik ga mensen coachen, mensen helpen. Waar is dat begonnen? Op het schoolplein. Ja.

Duizenden. Om het even in perspectief te plaatsen. Dus je hebt heel veel ervaring in een op een gesprekken met mensen. Wat zijn de meest voorkomende problemen waar wij mensen tegenaan lopen?

Ja, dan is het uur van de waarheid daar. Is dit wat je zou kunnen zeggen zelfrealisatie? Dat je gaat realiseren wie je bent of je jezelf beter gaat begrijpen. En dat je dan ineens ontdekt, hé, er zijn heel veel problemen. Ja.

Is het dan niet beter om gewoon niks aan die zelfrealisatie te doen? Niks aan zelfbewustzijn. Gewoon doorgaan. Wat anderen van je verwachten en verlangen. Dat leven leven. En dan zou je zeggen, dan is er ook geen probleem. Want het probleem is er misschien wel. Maar als ik het niet ervaar als een probleem, heb ik er geen last van. Ja, dat zou je hopen. Maar het leven is een beetje anders. Complexer dan dat. Ja, complexer dan dat, Michael. En dat weet je natuurlijk ook. Want ja...

Ja, en dan you have to face reality. Gaan te veel mensen dan te lang door? Nogeren ze die signalen waardoor je uiteindelijk in zo'n situatie komt van burn-out? Dat staat hem daarvoor, want je komt niet overnight in een burn-out terecht. Er gaat een hele periode aan vooraf. Als je dat maar blijft ontkennen en maar blijft acteren alsof er niks aan de hand is, dan gaat het dus een keer fout. Wat je zegt, ik gebruik die metafoor ook vaak. Dan kom je langs de weg te staan met pech.

En dan moet er iets gebeuren. Dan moet er iets gebeuren. Daar ben je ook gespecialiseerd. Omdat je hebt verschillende boeken geschreven. Als je nou echt naar dat uiterste gaat. Van het gaat niet meer goed met mij. En er zijn misschien mensen die dit zien. En die denken, dat ben ik. Met mij gaat het niet goed. Ik ben even unhappy. Mijn relatie gaat niet goed. Het gaat niet goed op mijn werk. Of met mijn studie. Mijn vrienden vinden me niet leuk. Of ik heb geen vrienden. Ik kom nooit aan een relatie.

De vraagstukken waar we allemaal mee te maken hebben. Dan kom je in zo'n periode. Dat je denkt. Het zal wel aan mij liggen allemaal. En. Wat de reden ook is. Uiteindelijk komt er iemand in het stadium. Waarvan de dokter zegt. U heeft een burn-out. Ik heb groot respect voor doktoren overigens. Maar dan zegt die dokter dat. En dan vraag ik aan zo iemand. Hoe komt het dat jij een burn-out hebt? En dan zeggen ze heel vaak. Dat zegt de dokter. Ja.

Maar wat vind je er zelf van? Dat zien mensen als een rare vraag. Wie bepaalt of jij die burn-out hebt? Ik heb niet zo'n goed gevoel bij dat woord. Nee. Het gaat gewoon even niet goed met je op dit moment. En wat kunnen we doen om de auto weer op de weg te krijgen dat hij door kan? Wat doe jij in dat soort gevallen met mensen? Als ze met dat soort problemen komen? Nou ja, precies wat jij ook zegt. Ik geloof niet zo in diagnoses. Soms is dat even tijdelijk een soort opluchting voor mensen ook. Dan zeggen ze, oh heerlijk, nou weet ik wat ik heb.

Hoe komen mensen daarachter als ze niet naar jou toe komen? Jij helpt ze. Dit is wat wij doen. Wij helpen mensen. En een huisarts helpt natuurlijk ook. Maar te vaak merk ik toch dat mensen niet naar die dieper liggende oorzaak gaan.

Maar ja, dat weten we niet allemaal van tevoren. En daarom ontstaan die problemen. En ik zeg ook, dat is onderdeel van het leven. En waarschijnlijk moeten we dat ervaren. Moeten we dat leren. En overkomt ons dat? Ja. En misschien heb je gewoon pech. Dat kan ook natuurlijk. Ja.

Maar uiteindelijk moet je het oplossen. Daar gaat het om. Je wil niet in die situatie blijven verkeren natuurlijk. Het heeft vaak te maken met dingen die vroeger gebeurd zijn. We noemen dat trauma. Klinkt zwaar. Maar allemaal dingen die gebeuren in onze opvoeding met ouders. Dan ga je naar school. Je wordt misschien gepest. Je merkt dat je niet gezien wordt. Niet gezien worden en afwijzing zijn hele belangrijke oorzaken... die later in het leven grote gevolgen kunnen hebben. Ja.

Ik sprak van de week ook met iemand... die blijkt heel erg last te hebben van lichamelijke spanning. Dus echt fysiek dat er altijd spierspanning is op het lichaam. Dat kunnen ze meten in het ziekenhuis. Waarop een dokter dan zegt... dit is wel een vreemd verschijnsel... want je staat heel erg onder spanning. Hoe komt dat nou? Waar ik direct ga zoeken van... dat sympathisch zenuwstelsel kan niet meer tot rust komen. Dus de defaultstand van het parasympathisch zenuwstelsel... wat eigenlijk voor de rust en het herstel moet zorgen...

Dat zit altijd in een staat van... ik moet gas blijven geven. Ik kan niet remmen, ik kan geen gas terugnemen. Wat kan zo iemand doen om toch weer... uiteindelijk tot rust te komen? Of om dat level, die fabrieksinstelling... de default stand van het zenuwstelsel... ik probeer het simpel uit te leggen... om dat weer...

tot een normaal niveau te brengen. En dat het lichaam weer weet van... boven deze grens ga je te ver over je grens... en ben je te veel druk aan het geven, te veel gas aan het geven. En hieronder is het goed, want dan kan je weer tot rust komen. Wat zou je zo iemand kunnen adviseren? Het eerste is op het moment dat je dat zelf realiseert, stop. Dus een groot stopteken, stopbord, stop.

Daarvoor zul je iets moeten doen. Wil je ook meer rust in je hoofd? Mag ik je dan uitnodigen om het gewoon eens een week te proberen? In de Meditation Moments app vind je meer dan 700 geleide meditaties.