Michael Pilarczyk

Ik kan hier dus echt duizend jaar over filosoferen. Ik vind het zo machtig. Ik heb ieder woord van Alan Watts... denk ik wel duizend keer geluisterd. Want ik vind het zo machtig. En hetzelfde... Je hebt vier dochters. Ja. Ik heb nu één kleine dochter. En...

Zware bevalling is voor mij nu wel een definitie... die een andere betekenis heeft gekregen. Het was spannend en emotioneel. Maar op het moment dat zij geboren werd...

Op dat moment dacht ik al... en daarna heb ik het daar met Cindy best vaak over gehad... maar waar was ze hiervoor? Waar was ze nou hiervoor? En nu is ze er. Ze was er al. Maar zelfs voor die zwangerschap...

Waar komt ze nou vandaan? En een paar maanden geleden overleed mijn moeder. Dus ik heb die twee belangrijke momenten uit het mensenleven kort naar elkaar meegemaakt. En toen zij vertrok en haar lichaam achterbleef, was toch de vraag, maar waar is mama nou? Ja, ja.

En dat is dat stukje bewustzijn in mijn optiek, zoals ik het zie, mijn perceptie, dat in het lichaam komt, in dit leven, en misschien wel of niet doorgaat. Is dat het bewustzijn wat jij bedoelt, of is het nog iets veel groters? Maar dat is voor mij, hè. Zelfs het lichaam en dat wat dan vertrekt of erin komt, is voor mij allebei hetzelfde, hè.

Maar de grote vraag is, wat levert het op? En wat doen we hier op deze planeet? Dat is een goede vraag. Maar nu je er toch bent, Albers, kun je daar een kort antwoord op geven? Nou ja, kort. De zin van het leven. Wat mensen wel eens zeggen, waarom zijn we hier? Welke bedoeling heeft het?

Misschien heeft het zelfs wel geen bedoeling. We hoeven daar denk ik ook niet een sluitend antwoord op te hebben. Maar dat we hier zijn, kun je wel een reden geven. Of wat kun je dan het beste met dit leven doen? Ja, als je hier dan toch bent. En dat zijn we nu eenmaal. Iedereen. En je bent hier. En dat kun je niet ontkennen.

Mag ik zeggen, dit is zelfontwikkeling. Dit is iets waartoe je in staat kan worden gesteld als er rust is op andere gebieden.

Als je kijkt naar de samenleving. Er is veel polariteit. Mensen staan lijnrecht tegenover elkaar. Er is heel veel boosheid. Er is heel veel agressie. Er is heel veel onveiligheid. Er zijn mensen die allerlei problemen hebben. Emotioneel, financieel, gezondheid.

Als ik naar de wereld kijk en dan chargeer ik het een beetje, dan denk ik van nou, het gaat niet echt lekker met de samenleving. Wat gaat er nou eigenlijk niet goed? Wat kunnen we doen om dat te veranderen en te verbeteren? Voordat je in die situatie komt waar jij zit, dat je lekker kan gaan nadenken over het eeuwige bewustzijn en wat ik allemaal ben en achter mijn gedachten. Ja.

Ja, ik heb wel andere problemen, meneer Sonneveld. Ja, zeker. Hoe ga ik daarmee om? Ik snap ook heel goed dat heel veel mensen denken van ja, mooi die twee mannetjes daar. Maar in het dagelijks leven zijn er, en dan gaan we terug naar die eerste casus, zijn er wel andere problemen die we moeten oplossen. Waarom ik ook vaak zeg tegen mensen, blijf maar weg van de vraag, wat is mijn zielsmissie? Los eerst vandaag de dagelijkse shit op.

Maar door anders te kijken naar het verleden, kun je het verleden anders ervaren. Je kan het verleden niet veranderen. Maar wat je zegt, de invloed heb je op nu, dit moment. En in dit moment kan je wel veranderen hoe je omgaat met dat verleden. Net zoals dat mensen tegen me zeggen, maar als je dan altijd in het nu moet zijn, dan kan ik toch geen doelen stellen. Of dan heeft morgen geen zin. Ik zeg nee, maar de keuze die je nu maakt, heeft invloed op jouw morgen. Dus jouw toekomst wordt nu bepaald met elke keuze die je maakt.

Ik vind het echt een waanzinnig mooie uitleg. Je mag hem gebruiken, Michael. Copyright. Ik zou je naam erbij vermelden, maar dit maakt het tastbaar. Ik merk vaak dat als ik lesgeef, dan mis ik soms de praktische voorbeelden om dingen simpel te maken. Maar dit is voor iedereen begrijpelijk. Ja, hopelijk wel. Dus vanaf vandaag gaat iedereen denken in golftermen. Ook al...

Ik weet nog wel de eerste keer dat ik ging golven. Ik kende het hele spelletje niet. Ik was al mijn ballen kwijt. Ja, toch hopelijk niet alle. Maar als je zo naar het leven kijkt, dan realiseer je je ook. Ik moet wel voorzichtiger zijn met wat ik heb. En weer niet uit angst gaan leven. Ik sla maar niet, want dan kan ik ze ook niet verliezen.

Want ik wil wel het spel spelen... en het genoegen hebben dat ik uiteindelijk... bij het vlaggetje aankom. Mooie metafoor. Leerzaam gesprekken op deze manier. Dank je wel. Ook met jou zijn er duizend dingen... om te bespreken. Maar als ik kijk...

Wat voor ons de aanleiding was. Om te beginnen met deze podcast. Was tweeledig. Veel onrust bij mensen. Mensen die zeggen. Wat kan ik doen om meer rust te krijgen. Ga lekker mediteren. Ik weet dat het helpt. Ademhalingsoefeningen. Momentjes voor jezelf. Ga lekker buiten wandelen. Ga golfen.

Je hoeft niet niet na te denken, maar weet wel hoe je denkt en wat je gedachten zijn. En aan de andere kant gewoon wat meer bewustwording van hoe voel ik me eigenlijk? Waarom ben ik boos? Waarom ben ik geïrriteerd? En als we dat vergroten naar de samenleving, wat eigenlijk niks anders is dan heel veel individuen bij elkaar. Als de meerderheid boos is, hebben we een boze samenleving.

Als de meerderheid gaat leven vanuit een liefdevol bewustzijn, meer vanuit verbinding en verdraagzaamheid, krijg je een hele andere samenleving. Wat kunnen wij doen om te zorgen dat we een mooiere wereld creëren met elkaar? Ah, zo makkelijk. Het is zo makkelijk. Nou ja, dan weet je al, het begint bij jezelf. Ja, voor mij is dit zo simpel. Dat wat je graag wil hebben, beginnen te geven. Punt.

Maar zeg je dan ook van, stel dat we, dus een beetje de filosofie van de Maritie, van als 1% van een groep gaat mediteren, heeft dat zoveel effect op de groep eromheen, dat er minder criminaliteit is, minder agressie, minder boosheid, minder pijn. Aantoonbaar. Het is aantoonbaar, het is wetenschappelijk aangetoond. Ja, wetenschappelijk.

Ja, en Rupert Sheldrake had het over de morfogenetische velden. Je kunt het noemen wat je wil, maar hou het klein en ga het doen. Maar dat betekent dus dat wij, jij en ik en het hele team en iedereen voor zichzelf dat moet gaan doen. Ze moeten niks, maar op het moment dat je dat wil. Maar dat wij dat uit onze vrije wil, dat wij daarvoor kiezen. Ja.