Michaël Sels

van een graphic novel van Koen Alterman. Ja. Wat is dit? Het was mijn eerste graphic novel. Ik had nog nooit eentje gelezen. Wanneer dan? Ik bedoel, vorig jaar of gisteren? Nee, nee. Ik denk, de laatste deel van deze zomer.

O, dus heel recent. Oké, goed. Ja, heel recent. Ik heb hem ook ontmoet, Koen Alterman, want ik ben naar een van zijn expos geweest. Hij illustreert andere boeken en hij illustreert voor heel veel verschillende klanten.

Maar dat was eigenlijk zijn eerste dat hij een boek heeft gemaakt, zijn eigen verhaal heeft gemaakt. Oh, sorry, het is gesigneerd voor Michael. Veel leesplezier. Klopt. Met een manneke erbij. Ik was naar een expo geweest van hem, waar hij een aantal van zijn werken tentoonstelde. En daar lag zijn boek ook. En hij sprak erover, een graphic novel. Ik had dat nog nooit gehoord. Ik heb me moeten vragen, een graphic novel, is dat dan een stripboek of wat is dat eigenlijk?

En dan dacht ik, oké, kom, dat gaat mee, we gaan het eens testen. Ik vond het heel leuk om te lezen, omdat het een beetje een andere manier van lezen is. Anders ben ik gewend om snel te lezen. Ook in mijn professioneel werk lees ik veel dossiers. Ik heb gisteren een file doorgestuurd gekregen om een nieuwe studie op te starten en die is 380 pagina's.

Dan lees je dat snel en je probeert hoofdzaken eruit te halen en heel functioneel. Maar in zo'n graphic novel gaat het veel meer over ontdekken, ook in de tekeningen en in het verhaal dat zit, in de schetsen die erin staan. En dat vond ik heel leuk om op die manier het boek te lezen. Dus het is mij gevallen.

Ja, het was leuk, het was leuk. Ik heb hem ook gevraagd, toen ik het kocht, van ja, is dit dan zoiets als een klassieke graphic novel, of zijn daar ook genres binnen graphic novels? En hij zei nee, nee, dit geeft een goede indruk wat graphic novels kan zijn. Echt helemaal nieuw in de wereld van de graphic novel, indruk van woord. Ja, het was leuk, het was leuk. En waarover gaat het verhaal, of wat is het voor een boek?

Het gaat over een jongen die vertrekt naar Australië en die daar verblijft op verschillende plekken en eigenlijk met de rugzak rondtrekt en verschillende situaties tegenkomt. Hij verblijft in een gastgezin, hij verblijft in een jeugdherberg, hij kampeert ergens en daar ontmoet hij telkens nieuwe mensen en dan evolueert zijn reis en zijn verhaal.

Hij vertrekt eigenlijk vanuit een liefdesverdriet, vanuit een relatiebreuk in België, trekt hij naar Australië om het een plaatje te geven en eens na te denken over waar zijn leven naartoe gaat, laat ons zeggen. En dat helpt hem dus op die tocht.

En is het ook herkenbaar op een manier dat je ook zegt, ik kan ook in het buitenland ooit met een tent liefdesverdriet gaan verwerken? Ja, misschien wel, misschien wel. Want ik heb mijn, met studeren, het klassiek, je gaat studeren en mijn eindejaarsstage heb ik in Zuid-Afrika gedaan. Ah ja?

Ik ben dan daar mijn stage gaan lopen en een aantal maanden nog langer gebleven en wat rondgetrokken. Ja, en dat heeft wel mijn leven toch wel wat veranderd. Is dat nu echt het verblijf in Zuid-Afrika die paar maanden? Misschien niet. Of misschien, ja, het is zo een heel belangrijk scharnierpunt, laat ons zeggen, geweest in mijn leven. Omdat je studeert af. Ja.

En ja, nadien kom je dat professionele leven in veranderen, ga je ineens geld verdienen, ben ik nadien ook snel niet meer thuis gaan wonen, heb ik mijn eerste appartementje gekocht, begin je geld te verdienen, begint je leven er anders uit te zien. Dus dat was echt wel een kantelpunt in mijn leven.

Daarvoor was ik de gyrojongen in Bevel die studeerde en op zondag gyro ging doen. En ineens, ook dat stopte, want als je gaat werken dan stop je ook vaak binnen zo'n jeugdbeweging. Dus het heeft zowel wat dingen veranderd, wat nieuwe connecties gemaakt daar. Een van mijn beste vriendinnen heb ik daar leren kennen.

We hebben ooit zelfs op de cover van het personeelsblad van het ziekenhuis gestaan. Omdat zij ook, zij is arts en zij was toen ook bijna afgestudeerd als specialist. En dan nadien kwam ze ook nog voor haar specialisatie verder in het UZA. En wij lunchten altijd samen en dat viel blijkbaar op. En dan hebben we ooit de cover van het personeelsboekje was. Een vriend als collega maakt je werkdag goed. En dan...

Met een afschuwelijke foto. Ik heb hem op A0 afgeprint gekregen een aantal jaren later. Want hij ging ook in de gang van het ziekenhuis. Ik zie hem hier nergens. Hij is opgerold in de garage. Maar ja, ik heb haar daar ook in Zuid-Afrika leren kennen. En dat heeft wel mijn leven een stukje veranderd, die periode. Dus je kent hem ook, je kent Koen Alterman ook.

Ik heb een ontmoet op die tentoonstelling, maar daarvoor kennen we elkaar nog niet. En is het voor herhaling vatbaar, de graphic novel? Ja, ik vond het wel. Het boek gaat ook wat over de man die naar Australië trekt, wordt verliefd op mannen, heeft een relatie met een man in België, die is stukgelopen.

vertrekt naar Australië en bijvoorbeeld die homoseksualiteit zit in zijn verhaal ook een aantal keren sterk in het vertellen. De ene keer is het meteen iets wat je vertelt en is dat geen issue en in andere situaties

Zie je het personage zichzelf echt afvragen? Ga ik dat vertellen hier? Is het belangrijk? Draagt het iets bij? Verandert het mensen hun blik op mij? Ja of nee? Is dat wel een dingetje? Zelf ben ik ook met een man samen en zijn we al heel wat jaren getrouwd.

En is dat bijvoorbeeld, die situaties herken ik ook wel wat. In sommige situaties is dat heel evident, en dan is dat, dit is mijn man, en in sommige andere situaties komt dat niet aan bod, vertel je dat niet, krijg je andere vragen. Dan heb je toch het gevoel van, hou ik dit achter, hoe doe je dat? Ja, terwijl het niet altijd issue is. Ja.

zelden nog, maar toch als iemand mij vraagt Michaël, ben je getrouwd? Ja, ja, ik ben getrouwd maar dan in mijn hoofd voel ik dan direct, nu moet ik daarbij zeggen, ja mijn man, of zeg ik dat niet en antwoord ik gewoon

Ja, ja, ik ben getrouwd al heel wat jaar. En bijvoorbeeld die situatie, ook in dit gesprek, ik dacht van ja, gaan we het daarover hebben, gaan we het daar niet over hebben, ga ik dat aanhalen, niet. Voor dit gesprek tussen ons hier vandaag. Ik dacht van ja, terwijl,